O kościele
Kościół Opieki św. Józefa w Pusnė to unikalna drewniana budowla, stojąca we wsi Pusnė, w rejonie Molėtų. Miejsce to ma znaczenie nie tylko religijne, ale i historyczne dla miejscowej wspólnoty, wyróżniając się swoją architekturą i ciekawą historią.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1922 r., kiedy do Pusnė skierowano księdza Justinasa Jurkūnasa, który powrócił z Rosji. Początkowo nabożeństwa odbywały się w prywatnych domach, jednak szybko stało się jasne, że wspólnota potrzebuje własnej świątyni. Andrius i Jadwyga Daminskai ofiarowali kościołowi działkę, a za 1000 litów zakupiono stary drewniany kościół z Kiaukliai, który później przeniesiono do Pusnė.
W 1924 r. proboszczem został tu Albertas Želnia-Želnys, który wiele przyczynił się do rozbudowy kościoła. Dzięki jego staraniom kościół powiększono dwukrotnie, dobudowano wieżę, a w 1927 r. został konsekrowany. Mimo że kościół swoim kształtem przypomina tradycyjny dom mieszkalny, odzwierciedla ducha epoki i pragnienie wspólnoty posiadania własnego ośrodka religijnego.
W 1939 r. nowym proboszczem został mianowany V. Balčius, z którego inicjatywy otaczające teren przykościelny ogrodzenie zostało obmurowane. Niestety podczas II wojny światowej, w 1941 r., proboszcz V. Balčius został zamordowany przez wycofujących się czerwonoarmistów razem ze swoim bratem, co było wielkim ciosem dla miejscowej wspólnoty.
Na uwagę zasługują też rozwiązania architektoniczne. Kościół, choć podobny do domu mieszkalnego, ma masywną wieżę oraz mniejszą wieżyczkę. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, które nadają kościołowi szczególną atmosferę religijną. Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, uzupełniająca obraz tego zespołu sakralnego.
Kościół Opieki św. Józefa w Pusnė to nie tylko dom modlitwy, ale i świadek czasu oraz wydarzeń, które kształtowały miejscową wspólnotę. Opowiada on o wierze ludzi, ich determinacji i umiejętności tworzenia oraz ochrony swojego dziedzictwa kulturowego nawet w najtrudniejszych warunkach.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1922 r., kiedy do Pusnė skierowano księdza Justinasa Jurkūnasa, który powrócił z Rosji. Początkowo nabożeństwa odbywały się w prywatnych domach, jednak szybko stało się jasne, że wspólnota potrzebuje własnej świątyni. Andrius i Jadwyga Daminskai ofiarowali kościołowi działkę, a za 1000 litów zakupiono stary drewniany kościół z Kiaukliai, który później przeniesiono do Pusnė.
W 1924 r. proboszczem został tu Albertas Želnia-Želnys, który wiele przyczynił się do rozbudowy kościoła. Dzięki jego staraniom kościół powiększono dwukrotnie, dobudowano wieżę, a w 1927 r. został konsekrowany. Mimo że kościół swoim kształtem przypomina tradycyjny dom mieszkalny, odzwierciedla ducha epoki i pragnienie wspólnoty posiadania własnego ośrodka religijnego.
W 1939 r. nowym proboszczem został mianowany V. Balčius, z którego inicjatywy otaczające teren przykościelny ogrodzenie zostało obmurowane. Niestety podczas II wojny światowej, w 1941 r., proboszcz V. Balčius został zamordowany przez wycofujących się czerwonoarmistów razem ze swoim bratem, co było wielkim ciosem dla miejscowej wspólnoty.
Na uwagę zasługują też rozwiązania architektoniczne. Kościół, choć podobny do domu mieszkalnego, ma masywną wieżę oraz mniejszą wieżyczkę. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, które nadają kościołowi szczególną atmosferę religijną. Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, uzupełniająca obraz tego zespołu sakralnego.
Kościół Opieki św. Józefa w Pusnė to nie tylko dom modlitwy, ale i świadek czasu oraz wydarzeń, które kształtowały miejscową wspólnotę. Opowiada on o wierze ludzi, ich determinacji i umiejętności tworzenia oraz ochrony swojego dziedzictwa kulturowego nawet w najtrudniejszych warunkach.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Pusnės Šv. Juozapo Globos bažnyčios krucifiksas.