O kościele
Kościół św. Jerzego w Skirsnemunė jest jedną z najwspanialszych pereł architektonicznych rejonu Jurbarkas, gdzie historia i architektura łączą się w jedną harmonijną całość.
Ten neogotycki kościół został zbudowany w 1903 r. według projektu architekta Justyna Golinewicza, który później przerobił inżynier Nikołaj Andriejew. Budowa była długa i skomplikowana, jednak piękno i wielkość kościoła rekompensują cały ten wysiłek. Kościół ma plan krzyża łacińskiego, wyróżniają go dwie wieże, które nadają mu szczególną monumentalność i uroczysty charakter.
Kościół nie jest tylko budowlą – jest żywą częścią tradycji wspólnoty. Na jego terenie przykościelnym pochowani są znaczący kapłani parafii, między innymi Kazimierz Żekiewicz i Antoni Jakaitis. Proboszcz W. Semenowicz w 1935 r. odremontował kościół, jeszcze bardziej podkreślając jego wartość historyczną i piękno.
Jednym z najbardziej imponujących elementów kościoła są organy słynnego organmistrza Marcina Massalskiego, wykonane około 1903 r. w Poniewieżu. Są to największe historyczne organy w regionie Jurbarkas, a grał na nich niegdyś kompozytor Stasys Šimkus. Ponadto w kościele przechowywany jest rzadki i starodawny dzwon, odlany przez H. Bedekera w 1632 r., który przypomina o minionych stuleciach i tradycjach religijnych.
Kościół św. Jerzego w Skirsnemunė słynie także z organizowanego przez parafię odpustu św. Bartłomieja, który ściąga rzesze wiernych i gości. Podczas tego święta ludzie gromadzą się, by się modlić, uczestniczyć w procesjach i cieszyć się poczuciem wspólnoty.
Kościół jest nie tylko ośrodkiem religijnym, ale i obiektem dziedzictwa kulturowego, przyciągającym zwiedzających swoją historią, architekturą i unikalnymi detalami. Jest to miejsce, w którym można poczuć ducha przeszłości i zobaczyć to, co przetrwało przez wieki.
Wizyta w kościele św. Jerzego w Skirsnemunė pozwala poznać bogatą część litewskiej kultury i historii, ukazującą duchowość i dziedzictwo artystyczne naszego narodu.
Ten neogotycki kościół został zbudowany w 1903 r. według projektu architekta Justyna Golinewicza, który później przerobił inżynier Nikołaj Andriejew. Budowa była długa i skomplikowana, jednak piękno i wielkość kościoła rekompensują cały ten wysiłek. Kościół ma plan krzyża łacińskiego, wyróżniają go dwie wieże, które nadają mu szczególną monumentalność i uroczysty charakter.
Kościół nie jest tylko budowlą – jest żywą częścią tradycji wspólnoty. Na jego terenie przykościelnym pochowani są znaczący kapłani parafii, między innymi Kazimierz Żekiewicz i Antoni Jakaitis. Proboszcz W. Semenowicz w 1935 r. odremontował kościół, jeszcze bardziej podkreślając jego wartość historyczną i piękno.
Jednym z najbardziej imponujących elementów kościoła są organy słynnego organmistrza Marcina Massalskiego, wykonane około 1903 r. w Poniewieżu. Są to największe historyczne organy w regionie Jurbarkas, a grał na nich niegdyś kompozytor Stasys Šimkus. Ponadto w kościele przechowywany jest rzadki i starodawny dzwon, odlany przez H. Bedekera w 1632 r., który przypomina o minionych stuleciach i tradycjach religijnych.
Kościół św. Jerzego w Skirsnemunė słynie także z organizowanego przez parafię odpustu św. Bartłomieja, który ściąga rzesze wiernych i gości. Podczas tego święta ludzie gromadzą się, by się modlić, uczestniczyć w procesjach i cieszyć się poczuciem wspólnoty.
Kościół jest nie tylko ośrodkiem religijnym, ale i obiektem dziedzictwa kulturowego, przyciągającym zwiedzających swoją historią, architekturą i unikalnymi detalami. Jest to miejsce, w którym można poczuć ducha przeszłości i zobaczyć to, co przetrwało przez wieki.
Wizyta w kościele św. Jerzego w Skirsnemunė pozwala poznać bogatą część litewskiej kultury i historii, ukazującą duchowość i dziedzictwo artystyczne naszego narodu.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Negatyve užfiksuota neogotikinė, dvibokštė Skirsnemunės Šv. Jurgio bažnyčia.