O kościele
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pivašiūnai to wspaniały zabytek architektury i historii, położony w niewielkiej wsi Pivašiūnai, w rejonie Alytus. To miejsce, w którym splatają się wielowiekowe tradycje, sakralne znaczenie i niezwykłe ludzkie losy.
Budowę kościoła, ukończoną w 1825 roku, przenika duch klasycyzmu. Jego okazała fasada z czterema murowanymi kolumnami i trójkątnym frontonem od razu przyciąga wzrok. Wewnątrz zwiedzających wita trójnawowa przestrzeń, w której szczególne miejsce zajmuje uznawany za cudowny obraz Matki Bożej, zdobiony srebrnymi sukienkami. Ten obraz, który mógł zostać przywieziony nawet z Turcji, od dawna przyciąga pielgrzymów i wiernych. W 1988 roku został ukoronowany koroną podarowaną przez papieża Jana Pawła II i otrzymał tytuł Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych.
Historia poświadcza, że pierwszy drewniany kościół w tym miejscu został zbudowany już w 1648 roku dzięki benedyktynom. Jednak przez kilka wieków wielokrotnie płonął i był przebudowywany. Mimo to wiara i determinacja wspólnoty pozwoliły zachować tę sakralną przestrzeń przy życiu. Szczególnie ważny był okres 1911–1918, kiedy z inicjatywy proboszcza Alfonsasa Petrulisa nabożeństwa odprawiano w języku litewskim, mimo silnej ówczesnej presji kultury polskiej.
Kościół otacza cmentarz, a ogrodzenie terenu przykościelnego wykonane jest z kamienia polnego, z bramą w formie łuku triumfalnego w stylu klasycystycznym. Przy kościele stoi także drewniana dzwonnica, która wraz z drewnianą kaplicą Pakalnė w dolinie uzupełnia sakralny zespół tego miejsca.
Niezwykłą wartość historyczną mają również opowieści o ludziach, którzy troszczyli się o kościół w różnych okresach. Na przykład ksiądz Jonas Kaušyla, mimo zesłania, wrócił na Litwę i kontynuował swoją pracę w parafii. Tacy ludzie i ich dzieła świadczą o mocnej wierze i oddaniu wspólnocie.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pivašiūnai to nie tylko miejsce praktyk religijnych, ale i obiekt dziedzictwa kulturowego oraz historycznego. Co roku odbywa się tu odpust Matki Bożej Zielnej, który przyciąga rzesze wiernych i ciekawskich. To miejsce, w którym można poczuć tętno litewskiego życia religijnego i narodowego, poznać bogatą historię i usłyszeć wiele inspirujących opowieści o ludziach z przeszłości i teraźniejszości, którzy kształtowali i wciąż kształtują tę świątynię.
Budowę kościoła, ukończoną w 1825 roku, przenika duch klasycyzmu. Jego okazała fasada z czterema murowanymi kolumnami i trójkątnym frontonem od razu przyciąga wzrok. Wewnątrz zwiedzających wita trójnawowa przestrzeń, w której szczególne miejsce zajmuje uznawany za cudowny obraz Matki Bożej, zdobiony srebrnymi sukienkami. Ten obraz, który mógł zostać przywieziony nawet z Turcji, od dawna przyciąga pielgrzymów i wiernych. W 1988 roku został ukoronowany koroną podarowaną przez papieża Jana Pawła II i otrzymał tytuł Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych.
Historia poświadcza, że pierwszy drewniany kościół w tym miejscu został zbudowany już w 1648 roku dzięki benedyktynom. Jednak przez kilka wieków wielokrotnie płonął i był przebudowywany. Mimo to wiara i determinacja wspólnoty pozwoliły zachować tę sakralną przestrzeń przy życiu. Szczególnie ważny był okres 1911–1918, kiedy z inicjatywy proboszcza Alfonsasa Petrulisa nabożeństwa odprawiano w języku litewskim, mimo silnej ówczesnej presji kultury polskiej.
Kościół otacza cmentarz, a ogrodzenie terenu przykościelnego wykonane jest z kamienia polnego, z bramą w formie łuku triumfalnego w stylu klasycystycznym. Przy kościele stoi także drewniana dzwonnica, która wraz z drewnianą kaplicą Pakalnė w dolinie uzupełnia sakralny zespół tego miejsca.
Niezwykłą wartość historyczną mają również opowieści o ludziach, którzy troszczyli się o kościół w różnych okresach. Na przykład ksiądz Jonas Kaušyla, mimo zesłania, wrócił na Litwę i kontynuował swoją pracę w parafii. Tacy ludzie i ich dzieła świadczą o mocnej wierze i oddaniu wspólnocie.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pivašiūnai to nie tylko miejsce praktyk religijnych, ale i obiekt dziedzictwa kulturowego oraz historycznego. Co roku odbywa się tu odpust Matki Bożej Zielnej, który przyciąga rzesze wiernych i ciekawskich. To miejsce, w którym można poczuć tętno litewskiego życia religijnego i narodowego, poznać bogatą historię i usłyszeć wiele inspirujących opowieści o ludziach z przeszłości i teraźniejszości, którzy kształtowali i wciąż kształtują tę świątynię.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Pivašiūnų Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia (pastatyta 1825 m.. garsėja Dievo Motinos paveikslu). Priekyje kryžiai.