O kościele
Kościół Świętej Rodziny – Jezusa, Maryi i Józefa w Paupys to wyjątkowe miejsce we wsi Paupys, w rejonie Raseiniai. Ta drewniana świątynia, wzniesiona w 1926 r., wyróżnia się formami architektury ludowej i szczególną historią.
Powstanie kościoła jest ściśle związane z działalnością księdza Izidoriusa Gudavičiusa. Po I wojnie światowej, w latach 1923–1924, z jego inicjatywy wzniesiono budynki mieszkalne i gospodarcze plebanii. Wkrótce potem, w latach 1925–1926, rozpoczął on organizowanie budowy kościoła. Ksiądz nie tylko dbał o samą budowę, lecz również zadbał o odpowiednie wyposażenie kościoła. 9 stycznia 1927 r. nowy kościół został poświęcony i stał się ważną częścią wspólnoty tej wsi.
Jednym z ciekawszych faktów dotyczących tego kościoła jest to, że na zamówienie w 1928 r. wykonano organy i odlano dwa dzwony. W tym samym roku przy kościele wzniesiono również przytułek – co pokazuje, jak ważnym ośrodkiem duchowym i społecznym był ten budynek dla wspólnoty.
Kościół Świętej Rodziny w Paupys jest pod względem architektonicznym perłą architektury ludowej. Ma plan prostokątny z trójboczną apsydą, niską zakrystią i dwiema wieżyczkami. Teren przykościelny otacza betonowe, ażurowe ogrodzenie, które nadaje kościołowi dodatkowego uroku.
Warto wspomnieć, że przez długi czas po I wojnie światowej filialistą był tu ksiądz Kazimieras Telksnys. Dzięki niemu kościół i jego otoczenie utrzymywano w dobrym stanie, a on nadal służył miejscowej wspólnocie.
Wizyta w tym kościele pozwala poczuć nie tylko ducha religijnego, lecz również głębiej poznać kulturę i historię litewskiej wsi. To miejsce, gdzie przeszłość i teraźniejszość spotykają się w jednym punkcie, dając możliwość refleksji nad więzią człowieka z Bogiem i wspólnotą.
Powstanie kościoła jest ściśle związane z działalnością księdza Izidoriusa Gudavičiusa. Po I wojnie światowej, w latach 1923–1924, z jego inicjatywy wzniesiono budynki mieszkalne i gospodarcze plebanii. Wkrótce potem, w latach 1925–1926, rozpoczął on organizowanie budowy kościoła. Ksiądz nie tylko dbał o samą budowę, lecz również zadbał o odpowiednie wyposażenie kościoła. 9 stycznia 1927 r. nowy kościół został poświęcony i stał się ważną częścią wspólnoty tej wsi.
Jednym z ciekawszych faktów dotyczących tego kościoła jest to, że na zamówienie w 1928 r. wykonano organy i odlano dwa dzwony. W tym samym roku przy kościele wzniesiono również przytułek – co pokazuje, jak ważnym ośrodkiem duchowym i społecznym był ten budynek dla wspólnoty.
Kościół Świętej Rodziny w Paupys jest pod względem architektonicznym perłą architektury ludowej. Ma plan prostokątny z trójboczną apsydą, niską zakrystią i dwiema wieżyczkami. Teren przykościelny otacza betonowe, ażurowe ogrodzenie, które nadaje kościołowi dodatkowego uroku.
Warto wspomnieć, że przez długi czas po I wojnie światowej filialistą był tu ksiądz Kazimieras Telksnys. Dzięki niemu kościół i jego otoczenie utrzymywano w dobrym stanie, a on nadal służył miejscowej wspólnocie.
Wizyta w tym kościele pozwala poczuć nie tylko ducha religijnego, lecz również głębiej poznać kulturę i historię litewskiej wsi. To miejsce, gdzie przeszłość i teraźniejszość spotykają się w jednym punkcie, dając możliwość refleksji nad więzią człowieka z Bogiem i wspólnotą.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Paupio Šv. Šeimos-Jėzaus, Marijos ir Juozapo bažnyčia.
Signuotas averso dešinėje akvarele: „AKristopaitis / 79“ ir reverse pieštuku: „PAUPYS / Raseinių raj. / 1979. VI.2“.