O kościele
Rzymskokatolicki kościół św. Michała Archanioła w Viļāni stoi w tym mieście, w okręgu Rēzekne, w Łatgalii. Świątynia w stylu barokowym należy do Diecezji rzeżycko-agłońskiej i jest poświęcona świętemu Michałowi Archaniołowi; jest częścią zespołu dawnego klasztoru bernardynów.
Historia klasztoru i kościoła rozpoczęła się w 1752 r., gdy szlachcic Michał Ryx zaprosił do Viļāni zakonników bernardynów i powierzył im budowę klasztoru wraz z kościołem. Murowaną świątynię ukończono w 1772 r., a w 1777 r. konsekrował ją pierwszy arcybiskup mohylewski Stanisław Siestrzeńcewicz-Bohusz.
Kościół ma około 32 metrów długości i 14 metrów szerokości. Jego ołtarz główny zdobi osiem kolumn w porządku korynckim z napisem „Quis ut Deus” („Któż jak Bóg”); w świątyni przechowywany jest uznawany za cudowny drewniany krucyfiks z XVIII w., urządzono w niej też kilka kaplic – Męki Chrystusa, Najświętszego Serca Jezusowego, świętej Teresy i innych.
Władze carskie zamknęły klasztor, lecz w 1924 r. został on ponownie ożywiony. Podczas drugiej wojny światowej ucierpiały wieże, a skrzydło klasztorne zostało zbombardowane; wszystko to później odbudowano. Kościół w Viļāni nadal jest ważnym ośrodkiem życia duchowego i pielgrzymkowego katolików Łatgalii.
Historia klasztoru i kościoła rozpoczęła się w 1752 r., gdy szlachcic Michał Ryx zaprosił do Viļāni zakonników bernardynów i powierzył im budowę klasztoru wraz z kościołem. Murowaną świątynię ukończono w 1772 r., a w 1777 r. konsekrował ją pierwszy arcybiskup mohylewski Stanisław Siestrzeńcewicz-Bohusz.
Kościół ma około 32 metrów długości i 14 metrów szerokości. Jego ołtarz główny zdobi osiem kolumn w porządku korynckim z napisem „Quis ut Deus” („Któż jak Bóg”); w świątyni przechowywany jest uznawany za cudowny drewniany krucyfiks z XVIII w., urządzono w niej też kilka kaplic – Męki Chrystusa, Najświętszego Serca Jezusowego, świętej Teresy i innych.
Władze carskie zamknęły klasztor, lecz w 1924 r. został on ponownie ożywiony. Podczas drugiej wojny światowej ucierpiały wieże, a skrzydło klasztorne zostało zbombardowane; wszystko to później odbudowano. Kościół w Viļāni nadal jest ważnym ośrodkiem życia duchowego i pielgrzymkowego katolików Łatgalii.