O kościele
Początki wspólnoty katolickiej w Tartu sięgają 1849 r., gdy dekretem cesarza Mikołaja I przy Uniwersytecie Tartuskim otwarto kaplicę dla studentów i wykładowców katolików. Obecny kościół zbudowano w latach 1895–1899 według projektu architekta Wilhelma Schillinga; za jego pośredni wzór uznaje się hanowerski kościół Apostelkirche (architekt Conrad Wilhelm Hase).
To jeden z najpóźniejszych przykładów neogotyku w architekturze Estonii. Kościół zbudowano z czerwonej cegły typowej dla Tartu, elewację ożywiają przypory, po bokach stoją narożne wieżyczki schodowe z piramidalnymi hełmami, a czworoboczna dzwonnica jest częściowo wtopiona w nawę. Po stronie południowej urządzono kaplicę św. Jozafata.
Dziś jest to jedyny kościół katolicki w Tartu – działa tu parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Veski 1a), należąca do diecezji tallińskiej. Pod tym samym adresem gromadzi się także ukraińska grekokatolicka wspólnota Świętej Rodziny, a do parafii należy również kaplica św. Alojzego Gonzagi przy ulicy Jaama.
To jeden z najpóźniejszych przykładów neogotyku w architekturze Estonii. Kościół zbudowano z czerwonej cegły typowej dla Tartu, elewację ożywiają przypory, po bokach stoją narożne wieżyczki schodowe z piramidalnymi hełmami, a czworoboczna dzwonnica jest częściowo wtopiona w nawę. Po stronie południowej urządzono kaplicę św. Jozafata.
Dziś jest to jedyny kościół katolicki w Tartu – działa tu parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Veski 1a), należąca do diecezji tallińskiej. Pod tym samym adresem gromadzi się także ukraińska grekokatolicka wspólnota Świętej Rodziny, a do parafii należy również kaplica św. Alojzego Gonzagi przy ulicy Jaama.