O kościele
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny stoi w miasteczku Šventežeris, w rejonie łazdijskim, przy drodze Lazdijai–Seirijai. Jest to osobliwy przykład drewnianej architektury epoki historyzmu, wzniesiony na jeziornym skraju Dzukii.
Historia domu modlitwy w tym miejscu sięga 1598 r., kiedy kasztelan trocki Jerzy Radziwiłł założył tu zbór ewangelicko-reformowany. W połowie XVII w., około 1654–1663 r., świątynia przeszła w ręce katolików. W 1871 r. drewniany kościół spłonął, a w 1880 r. do Šventežeris przeniesiono kaplicę z Šlavantai. W 1882 r. przebudowano ją na kościół – prace te nadzorował kurat Motiejus Bujauskas.
Obecny drewniany kościół składa się z trzech ustawionych na jednej osi, stopniowo obniżających się brył. Główną fasadę zdobi czterokolumnowy portyk zwieńczony wieżą, a na terenie przykościelnym, otoczonym metalowym ogrodzeniem, stoi niewielka dzwonnica.
Historia domu modlitwy w tym miejscu sięga 1598 r., kiedy kasztelan trocki Jerzy Radziwiłł założył tu zbór ewangelicko-reformowany. W połowie XVII w., około 1654–1663 r., świątynia przeszła w ręce katolików. W 1871 r. drewniany kościół spłonął, a w 1880 r. do Šventežeris przeniesiono kaplicę z Šlavantai. W 1882 r. przebudowano ją na kościół – prace te nadzorował kurat Motiejus Bujauskas.
Obecny drewniany kościół składa się z trzech ustawionych na jednej osi, stopniowo obniżających się brył. Główną fasadę zdobi czterokolumnowy portyk zwieńczony wieżą, a na terenie przykościelnym, otoczonym metalowym ogrodzeniem, stoi niewielka dzwonnica.