O kościele
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Kalviach jest szczególnym miejscem, którego historia i architektura zachwycają zarówno mieszkańców, jak i odwiedzających. Kościół stoi we wsi Kalviai, obok pięknego jeziora Kalviai, przy drodze prowadzącej do Kruonisa i Stakliškės.
Historia kościoła zaczęła się już w 1753 r., gdy w Kalviach zbudowano pierwszą świątynię. Niestety spłonęła ona w 1792 r., lecz staraniem księdza Tomasza Wawrzeckiego i jego żony Józefy w latach 1800–1806 wzniesiono obecny murowany kościół. Po pożarze w 1870 r. kościół ponownie odbudowano i urządzono w nim trzy ołtarze. Co ciekawe, kazania głoszono tu po litewsku, choć po śmierci księdza Feliksasa Žukasa, w okresie od 1890 do 1896 r., nabożeństw litewskich nie było. Ksiądz Ignotas Šopara później przywrócił nabożeństwa litewskie, które stały się trwałym elementem życia kościoła.
Na początku XX w. kościół stał się ośrodkiem działalności Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, a w 1936 r. odnowiono go i przebudowano jego latarnię. Szczególną postacią związaną z tym kościołem jest proboszcz Zigmas Neciunskas, który służył tu po powrocie z więzienia politycznego.
Pod względem architektonicznym kościół św. Antoniego Padewskiego w Kalviach wyróżnia się stylem klasycystycznym oraz formą rotundy z kopułą i cylindryczną latarnią. Do rotundy przylega zakrystia z przedsionkiem. Ściany kościoła są pozbawione okien, a obok stoi drewniana dzwonnica. Jedną z najbardziej wyjątkowych cech tego kościoła jest okładzina fasad różowawymi kamykami – granitem, piaskowcem jotnickim, czerwonym porfirem bałtyckim i porfirem alandzkim. Jest to rzadkie zjawisko w architekturze litewskiej i podkreśla romantyczne odrodzenie kamiennego muru.
Na terenie przykościelnym pochowany jest ksiądz Vytautas Melkūnas, pochodzący z parafii Kalviai. Jego grób przypomina o głębokich tradycjach religijnych i sile wspólnoty parafialnej.
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Kalviach nie tylko strzeże długiej historii, ale i promieniuje niepowtarzalnym pięknem architektonicznym, zapraszającym wszystkich chcących poznać litewskie dziedzictwo kulturowe i religijne.
Historia kościoła zaczęła się już w 1753 r., gdy w Kalviach zbudowano pierwszą świątynię. Niestety spłonęła ona w 1792 r., lecz staraniem księdza Tomasza Wawrzeckiego i jego żony Józefy w latach 1800–1806 wzniesiono obecny murowany kościół. Po pożarze w 1870 r. kościół ponownie odbudowano i urządzono w nim trzy ołtarze. Co ciekawe, kazania głoszono tu po litewsku, choć po śmierci księdza Feliksasa Žukasa, w okresie od 1890 do 1896 r., nabożeństw litewskich nie było. Ksiądz Ignotas Šopara później przywrócił nabożeństwa litewskie, które stały się trwałym elementem życia kościoła.
Na początku XX w. kościół stał się ośrodkiem działalności Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, a w 1936 r. odnowiono go i przebudowano jego latarnię. Szczególną postacią związaną z tym kościołem jest proboszcz Zigmas Neciunskas, który służył tu po powrocie z więzienia politycznego.
Pod względem architektonicznym kościół św. Antoniego Padewskiego w Kalviach wyróżnia się stylem klasycystycznym oraz formą rotundy z kopułą i cylindryczną latarnią. Do rotundy przylega zakrystia z przedsionkiem. Ściany kościoła są pozbawione okien, a obok stoi drewniana dzwonnica. Jedną z najbardziej wyjątkowych cech tego kościoła jest okładzina fasad różowawymi kamykami – granitem, piaskowcem jotnickim, czerwonym porfirem bałtyckim i porfirem alandzkim. Jest to rzadkie zjawisko w architekturze litewskiej i podkreśla romantyczne odrodzenie kamiennego muru.
Na terenie przykościelnym pochowany jest ksiądz Vytautas Melkūnas, pochodzący z parafii Kalviai. Jego grób przypomina o głębokich tradycjach religijnych i sile wspólnoty parafialnej.
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Kalviach nie tylko strzeże długiej historii, ale i promieniuje niepowtarzalnym pięknem architektonicznym, zapraszającym wszystkich chcących poznać litewskie dziedzictwo kulturowe i religijne.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Fotofrafiniame atvaizde užfiksuota mūrinė klasicizmo stiliaus bažnyčia. Sakralinis pastatas rotondinis, kupolinis, langų apvadai ir karnyzų dantukai – balto tinko.
Apskrito plano kupolinė Šv. Antano Paduviečio bažnyčia (Kaišiadorių r.) Kalvių ežero pakrantėje - įdomios apdailos (raudono granito skaldos tinkas) klasicistinis, sakralinis statinys (1806), funduotas vietos dvarininkų Vavžeskių. Nuo tada, kai Kalviuose buvo Dobužinskis, gal kiek pasikeitė šventorius - atsirado naujų kryžių, skulptūrų. Ši realistinio piešinio, stambiaplanė kompozicija detaliai ir kruopščiai vaizduoja Kalvių bažnyčią.
Aprašė Irena Dobrovolskaitė.
Aprašė Irena Dobrovolskaitė.