O kościele
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Darsūniškis to jedno z najważniejszych i najbardziej imponujących historycznych miejsc w Darsūniškis, leżącym na prawym brzegu Nemunasu. Kościół ten zachwyca nie tylko pięknem architektonicznym, lecz ma też długą i bogatą historię, sięgającą jeszcze XV w.
Przypuszcza się, że pierwszy kościół w Darsūniškis wzniesiono w 1418 roku. W 1473 roku podarowano mu poddanych, a w 1492 roku otrzymał prawo do części dochodów z majątku dworu Jieznas oraz zezwolenie na postawienie karczmy. Kościół ten doświadczył wielu nieszczęść: w 1655 roku spłonął, lecz już w 1694 roku wzniesiono nowy. W XVIII w. parafia działała też jako ośrodek oświaty – funkcjonowała tu szkoła parafialna.
W 1702 roku wojska szwedzkie spaliły plebanię i przytułek. Kolejny kościół wzniesiono w 1780 roku, lecz i ten się nie zachował – w 1818 roku spłonął. Obecny murowany kościół wzniesiono w latach 1848–1855. Pod koniec XIX w. proboszcz Jotautas odprawiał nabożeństwa po litewsku, poświęcając wiele uwagi tożsamości narodowej i zachowaniu języka.
Kościół ucierpiał także podczas drugiej wojny światowej. W 1944 roku pociski armatnie uszkodziły kościół: zawalił się sufit, popękały ściany, spłonęły drewniane elementy. Mimo to proboszcz J. Kanoverskis wraz z parafianami do 1950 roku odbudował go, przywracając dawną świetność.
Pod względem architektonicznym kościół w Darsūniškis jest klasycystyczny, z cechami barokowymi. Ma plan prostokątny i jest bezwieżowy, wewnątrz trójnawowy, z nawami rozdzielonymi filarami. Sklepienia kościoła są płaskie, a teren przykościelny otacza mur kamienny, w który wkomponowana jest dzwonnica.
Ten zabytek architektury ma niewątpliwie duże znaczenie nie tylko religijne, ale i kulturowe oraz historyczne, świadcząc o wytrwałości i oddaniu miejscowych mieszkańców swoim tradycjom i wierze.
Przypuszcza się, że pierwszy kościół w Darsūniškis wzniesiono w 1418 roku. W 1473 roku podarowano mu poddanych, a w 1492 roku otrzymał prawo do części dochodów z majątku dworu Jieznas oraz zezwolenie na postawienie karczmy. Kościół ten doświadczył wielu nieszczęść: w 1655 roku spłonął, lecz już w 1694 roku wzniesiono nowy. W XVIII w. parafia działała też jako ośrodek oświaty – funkcjonowała tu szkoła parafialna.
W 1702 roku wojska szwedzkie spaliły plebanię i przytułek. Kolejny kościół wzniesiono w 1780 roku, lecz i ten się nie zachował – w 1818 roku spłonął. Obecny murowany kościół wzniesiono w latach 1848–1855. Pod koniec XIX w. proboszcz Jotautas odprawiał nabożeństwa po litewsku, poświęcając wiele uwagi tożsamości narodowej i zachowaniu języka.
Kościół ucierpiał także podczas drugiej wojny światowej. W 1944 roku pociski armatnie uszkodziły kościół: zawalił się sufit, popękały ściany, spłonęły drewniane elementy. Mimo to proboszcz J. Kanoverskis wraz z parafianami do 1950 roku odbudował go, przywracając dawną świetność.
Pod względem architektonicznym kościół w Darsūniškis jest klasycystyczny, z cechami barokowymi. Ma plan prostokątny i jest bezwieżowy, wewnątrz trójnawowy, z nawami rozdzielonymi filarami. Sklepienia kościoła są płaskie, a teren przykościelny otacza mur kamienny, w który wkomponowana jest dzwonnica.
Ten zabytek architektury ma niewątpliwie duże znaczenie nie tylko religijne, ale i kulturowe oraz historyczne, świadcząc o wytrwałości i oddaniu miejscowych mieszkańców swoim tradycjom i wierze.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Darsūniškio Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia.