O kościele
Kościół Ukrzyżowanego Jezusa w Muniškiai to unikatowy i interesujący zabytek architektury i historii, znajdujący się we wsi Muniškiai, niedaleko Babtai. Kościół ma długą i bogatą historię, która zaczęła się już w połowie XIX wieku.
Kościół zbudowano w 1848 roku ze środków miejscowych dziedziców. Początkowo służył jako filialny kościół Ukrzyżowanego Jezusa, należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Babtai. Była to drewniana budowla, którą później obmurowano czerwoną cegłą, nadając jej wyjątkowy eklektyczny styl.
W 1879 roku staraniem dziedziczki K. Zabielaitė-Zaleckienė kościół wyremontowano, a w 1912 roku staraniem proboszcza Jonasa Eidimtasa i parafian został powiększony. Jednak w połowie XX wieku los kościoła się odmienił – w 1962 roku na polecenie władzy sowieckiej został zamknięty i zamieniony w magazyn zboża. Dopiero po trzydziestu latach, w 1992 roku, kościół zwrócono wiernym.
Odbudowa kościoła nie była łatwa. Choć remont rozpoczęto niemal od razu po jego zwrocie, prace często utykały z powodu braku środków i różnic zdań między architektami. Mimo to, dzięki inicjatywie księdza Jonasa Stankevičiusa oraz wsparciu miejscowych wspólnot, urzędów gminnych i prywatnych ofiarodawców, udało się z powodzeniem odrestaurować tę sakralną budowlę. Uroczystości ponownego poświęcenia odbyły się z udziałem arcybiskupa kowieńskiego Sigitasa Tamkevičiusa oraz biskupa pomocniczego Vladasa Michelevičiusa.
Pod względem architektonicznym kościół w Muniškiai jest budowlą w formach architektury ludowej. Ma plan prostokątny, z niewielką wieżyczką na kalenicy fasady. Co ciekawe, kościół jest bezwieżowy, trójnawowy, halowy, z fundamentami z kamienia polnego i niskim cokołem. Dach jest wysoki, dwuspadowy, kryty ocynkowaną blachą, a trójkątne szczyty ścian szczytowych obite są pionowo deskami. Wewnątrz kościół zdobi drewniany ołtarz o formach kolumnowych, rzeźbione balustrady i szerokie deski podłogowe ułożone w jodełkę.
Teren przykościelny otacza metalowe ażurowe ogrodzenie z murowanymi słupami bramnymi, a na jego terenie można znaleźć kilka starych nagrobków i żelaznych krzyży. Dzwonnicy dziś już nie ma, lecz dawniej stała na terenie przykościelnym, wraz z innymi ołtarzami bocznymi i oryginalnymi ławkami, które nie zachowały się do dziś.
Kościół Ukrzyżowanego Jezusa w Muniškiai jest nie tylko zabytkiem architektury, ale i świadkiem wielu pokoleń wiary i wytrwałości. To miejsce, w którym splata się historyczna przeszłość z obecnym duchem wspólnoty.
Kościół zbudowano w 1848 roku ze środków miejscowych dziedziców. Początkowo służył jako filialny kościół Ukrzyżowanego Jezusa, należący do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Babtai. Była to drewniana budowla, którą później obmurowano czerwoną cegłą, nadając jej wyjątkowy eklektyczny styl.
W 1879 roku staraniem dziedziczki K. Zabielaitė-Zaleckienė kościół wyremontowano, a w 1912 roku staraniem proboszcza Jonasa Eidimtasa i parafian został powiększony. Jednak w połowie XX wieku los kościoła się odmienił – w 1962 roku na polecenie władzy sowieckiej został zamknięty i zamieniony w magazyn zboża. Dopiero po trzydziestu latach, w 1992 roku, kościół zwrócono wiernym.
Odbudowa kościoła nie była łatwa. Choć remont rozpoczęto niemal od razu po jego zwrocie, prace często utykały z powodu braku środków i różnic zdań między architektami. Mimo to, dzięki inicjatywie księdza Jonasa Stankevičiusa oraz wsparciu miejscowych wspólnot, urzędów gminnych i prywatnych ofiarodawców, udało się z powodzeniem odrestaurować tę sakralną budowlę. Uroczystości ponownego poświęcenia odbyły się z udziałem arcybiskupa kowieńskiego Sigitasa Tamkevičiusa oraz biskupa pomocniczego Vladasa Michelevičiusa.
Pod względem architektonicznym kościół w Muniškiai jest budowlą w formach architektury ludowej. Ma plan prostokątny, z niewielką wieżyczką na kalenicy fasady. Co ciekawe, kościół jest bezwieżowy, trójnawowy, halowy, z fundamentami z kamienia polnego i niskim cokołem. Dach jest wysoki, dwuspadowy, kryty ocynkowaną blachą, a trójkątne szczyty ścian szczytowych obite są pionowo deskami. Wewnątrz kościół zdobi drewniany ołtarz o formach kolumnowych, rzeźbione balustrady i szerokie deski podłogowe ułożone w jodełkę.
Teren przykościelny otacza metalowe ażurowe ogrodzenie z murowanymi słupami bramnymi, a na jego terenie można znaleźć kilka starych nagrobków i żelaznych krzyży. Dzwonnicy dziś już nie ma, lecz dawniej stała na terenie przykościelnym, wraz z innymi ołtarzami bocznymi i oryginalnymi ławkami, które nie zachowały się do dziś.
Kościół Ukrzyżowanego Jezusa w Muniškiai jest nie tylko zabytkiem architektury, ale i świadkiem wielu pokoleń wiary i wytrwałości. To miejsce, w którym splata się historyczna przeszłość z obecnym duchem wspólnoty.