O kościele
Pierwszą kaplicę w Raudondvaris zbudowano już w 1785 roku. Była to drewniana budowla, która w 1795 roku stała się filią parafii Vilkija. Tymi stronami przez długi czas opiekowali się hrabiowie Tyszkiewiczowie. W 1851 roku Benedykt Emanuel Tyszkiewicz przekazał kościołowi ziemię i coroczne wsparcie finansowe. Wkrótce, według projektu włoskiego architekta Wawrzyńca Cezarego Anichiniego, rozpoczęto budowę murowanego kościoła. Budowa trwała cztery lata – od 1852 do 1856 roku. Kościół ten konsekrował w 1857 roku biskup Maciej Wołonczewski, nadając mu nazwę „Wniebowstąpienie Pana naszego Jezusa Chrystusa”.
Podczas pierwszej wojny światowej, w 1915 roku, kościół został zniszczony. Minęło kolejnych kilkanaście lat, zanim w 1927 roku rozpoczęto prace porządkowe wśród gruzów. Projekt odbudowy opracował inżynier Wacław Michniewicz. Budowa nowego murowanego kościoła rozpoczęła się w 1930 roku i zakończyła się w 1938 roku. 3 października tego samego roku kościół konsekrował arcybiskup Juozapas Skvireckas, nadając mu nową nazwę – „św. Teresy od Dzieciątka Jezus”.
Kościół wyróżnia się szczególną architekturą. Jest historyzujący, z cechami neobaroku i neoklasycyzmu, na planie prostokątnym, dwuwieżowy. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy, oddzielone filarami. Można tu zobaczyć obrazy stacji drogi krzyżowej pędzla Aleksandra Śledzińskiego, a także dzieła G. Bertiego „Najświętsza Maryja Panna z Dzieciątkiem” i „Śmierć św. Józefa”. W ołtarzu bocznym znajdują się wykonane przez włoskiego rzeźbiarza I. Pampaloniego nagrobki rodziny Tyszkiewiczów.
Podczas drugiej wojny światowej, w 1944 roku, w kościół trafiły dwie bomby, jednak po wojnie, w 1957 roku, z inicjatywy proboszcza Antanasa Slavinskasa kościół wyremontowano. Kolejny ciekawy fakt – na terenie przykościelnym pochowany jest proboszcz Raudondvaris, Jurgis Kuzmickas, a także niektórzy członkowie rodziny Tyszkiewiczów, których mauzoleum nie zachowało się, lecz ich kamienie pamiątkowe stoją przy tylnej fasadzie kościoła.
To miejsce, w którym splatają się wydarzenia historyczne, przeszłość kulturowa i wartości artystyczne, dlatego kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Raudondvaris zdecydowanie zasługuje na uwagę.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Nuotraukoje Raudondvario Šv. Kūdikėlio Jėzaus Teresės bažnyčios interjeras - centrinė nava. Fotografuota nuo altoriaus į vargonų pusę. Bažnyčia tuščia. Fotografuota norint įamžinti konkretų įvykį - vargonų statymą (?), nes matosi tik dalis montuojamų vargonų. Tuo metu dirbo kunigas Jonas Stankevičius. Prie paradinio įėjimo (po vargonais) ant gražios pakylos padėtas karstas - taip vadinamas katafelis (jis būdavao naudojamas gedulinių Šv. Mišių metu). Reverse ranka grafito pieštuku parašyta "Raudondvario bažnyčia / (vargonai) / Foto 1-V-81 pt.".
Fotoatvirukas "Lietuva / Die Nevėžis bei Raudondvaris / Nevėžis ties Raudondvariu". Fotografas ir leidėjas Vytautas Augustinas. Sukūrimo metai 1931-1941. Fotografuota nuo Romainių kalno. Matosi panorama į Raudondvario pusę. Kairėje Vinco Stašelio vardu pavadintas vienos arkos metalinis tiltas per Nevėžį. Kitame krante - Raudondvario kaimo papėdėje matosi Salomenkos (Šiaudinės) kaimas. Ant kalno stovi Raudondvario Šv. Kūdikėlio Jėzaus Teresės bažnyčia, kuri pradėta statyti 1930 m., jau po metų buvo pastatyta, o konsekruota tik 1938 m. spalio 3 dieną. II Pasaulinio karo metais viršutinės bokštų dalys buvo numuštos - bokštai neatstatyti. Reversas atvirlaiškio tipo: linija vertikaliai padalintas pusiau; dešinėje apibrėžtas plotas pašto ženklui, žemiau horizontalios linijos adresui rašyti; kairėje tuščias plotas, kurio viršuje atspausdinta averso metrika.