O kościele
Kościół Świętego Antoniego Padewskiego w Žaiginys to imponująca drewniana świątynia, stojąca w miasteczku Žaiginys, na lewym brzegu rzeki Sandrava. Wzniesiony w 1917 r. kościół jest znakomitym przykładem tego, jak budowla sakralna potrafi zachować autentyczność, przystosowując się zarazem do wymogów epoki.
Pierwszy kościół w Žaiginys wspomniany był już w 1664 r. Była to drewniana budowla z dwoma ołtarzami. W 1762 r. rodzina Nagurski zaprosiła do Žaiginys franciszkanów i podarowała im spory obszar ziemi oraz kilka wsi. Franciszkanie szybko zabrali się do działania i w 1764 r. wznieśli klasztor, a w 1770 r. – nowy kościół. W tym samym roku w Legečiai powstała kaplica. Do 1820 r. wzniesiono jeszcze jeden drewniany klasztor. Niestety, władze rosyjskie zamknęły klasztor w 1832 r., a ten wkrótce spłonął. Miejscowa wspólnota nie poddała się jednak – na fundamentach dawnego klasztoru wzniesiono plebanię, a w 1836 r. w kościele ponownie zamieszkał ksiądz.
Jedna z największych tragedii wydarzyła się 4 maja 1915 r., gdy kościół spłonął. Tymczasową kaplicę urządzono w dworze Žaiginys, dopóki staraniem księdza Leonasa Skabeikasa w latach 1916–1917 nie wzniesiono nowego drewnianego kościoła. Jednocześnie odbudowano plebanię i budynki gospodarcze, a w 1931 r. wzniesiono dom parafialny.
Podczas II wojny światowej i po niej kościół również doświadczył trudności. W plebanii urządzono przedszkole, lecz sam kościół pozostał czynny i nadal służył miejscowej wspólnocie.
Pod względem architektonicznym kościół Świętego Antoniego Padewskiego w Žaiginys jest wyjątkowy. Swoją formą przypomina dom mieszkalny, jest bezwieżowy, z trójboczną apsydą. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, oddzielone smukłymi kolumnami, oraz trzy ołtarze. Ogrodzenie przykościelne z muru kamiennego, z bramą na słupach, nadaje świątyni szczególną atmosferę. Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, dopełniająca architektonicznego zespołu kościoła.
Kościół ten nie tylko świadczy o religijnej i kulturowej historii miasteczka Žaiginys, lecz również pokazuje silną wolę miejscowej wspólnoty, by zachować swoje dziedzictwo duchowe mimo licznych prób.
Pierwszy kościół w Žaiginys wspomniany był już w 1664 r. Była to drewniana budowla z dwoma ołtarzami. W 1762 r. rodzina Nagurski zaprosiła do Žaiginys franciszkanów i podarowała im spory obszar ziemi oraz kilka wsi. Franciszkanie szybko zabrali się do działania i w 1764 r. wznieśli klasztor, a w 1770 r. – nowy kościół. W tym samym roku w Legečiai powstała kaplica. Do 1820 r. wzniesiono jeszcze jeden drewniany klasztor. Niestety, władze rosyjskie zamknęły klasztor w 1832 r., a ten wkrótce spłonął. Miejscowa wspólnota nie poddała się jednak – na fundamentach dawnego klasztoru wzniesiono plebanię, a w 1836 r. w kościele ponownie zamieszkał ksiądz.
Jedna z największych tragedii wydarzyła się 4 maja 1915 r., gdy kościół spłonął. Tymczasową kaplicę urządzono w dworze Žaiginys, dopóki staraniem księdza Leonasa Skabeikasa w latach 1916–1917 nie wzniesiono nowego drewnianego kościoła. Jednocześnie odbudowano plebanię i budynki gospodarcze, a w 1931 r. wzniesiono dom parafialny.
Podczas II wojny światowej i po niej kościół również doświadczył trudności. W plebanii urządzono przedszkole, lecz sam kościół pozostał czynny i nadal służył miejscowej wspólnocie.
Pod względem architektonicznym kościół Świętego Antoniego Padewskiego w Žaiginys jest wyjątkowy. Swoją formą przypomina dom mieszkalny, jest bezwieżowy, z trójboczną apsydą. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, oddzielone smukłymi kolumnami, oraz trzy ołtarze. Ogrodzenie przykościelne z muru kamiennego, z bramą na słupach, nadaje świątyni szczególną atmosferę. Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, dopełniająca architektonicznego zespołu kościoła.
Kościół ten nie tylko świadczy o religijnej i kulturowej historii miasteczka Žaiginys, lecz również pokazuje silną wolę miejscowej wspólnoty, by zachować swoje dziedzictwo duchowe mimo licznych prób.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Koplytstulpis Žaiginio Šv. Antano Paduviečio bažnyčios šventoriuje. Medinė bažnyčia pastatyta 1917 m.