O kościele
W Pušalotas, niewielkim i spokojnym miasteczku w rejonie Pasvalys, stoi kościół św. Apostołów Piotra i Pawła. Ta imponująca drewniana świątynia, wzniesiona w 1853 r., jest znakomitym przykładem litewskiej architektury ludowej.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy w 1639 r. przydzielono mu ziemię: 18 włók oraz około 100 dziesięcin lasu. Później, w 1708 r., staraniem księdza Mykolasa Baukevičiusa kościół przebudowano. Kolejna ważna data to 1820 r., gdy do kościoła należało 10 włók ziemi wraz z wsiami Ožkyčiai i Fazukai.
Przez wiele lat w kościele w Pušalotas posługiwał proboszcz Feliksas Vereika, który nie tylko obmurował cmentarz, ale w 1879 r. podwyższył kościół, dobudował dwie kaplice boczne oraz zainstalował organy wykonane przez mistrza Juozapasa Radavičiusa. W historię kościoła wpisał się też Antanas Juška, który był tu proboszczem od 1855 do 1862 r. Odnowił on kościół, wybudował plebanię i zbierał folklor.
Pod koniec XIX i na początku XX wieku znany był proboszcz Jonas Jaskevičius, który wspierał kolportaż zakazanej prasy i organizował tajne litewskie szkoły. Z jego inicjatywy w 1898 r. wzniesiono przytułek z salą parafialną.
W kościele w Pušalotas widoczne są też architektoniczne walory. Jest on na planie krzyża łacińskiego, z trójboczną absydą i wieżyczką. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, a ogrodzenie terenu przykościelnego wykonano z muru kamiennego. Obok kościoła stoi murowana dzwonnica, której widok nadaje szczególnego uroku całemu zespołowi.
Nie zapominając też o szkole parafialnej, która działała tu w połowie XIX wieku, kościół w Pušalotas jest nie tylko domem modlitwy, lecz i miejscem, w którym splata się dziedzictwo historyczne, kulturowe i architektoniczne. Każda wizyta w tym kościele jest niczym podróż w czasie, pozwalająca poczuć ducha minionych epok i pojąć głębię duchowości naszych przodków.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy w 1639 r. przydzielono mu ziemię: 18 włók oraz około 100 dziesięcin lasu. Później, w 1708 r., staraniem księdza Mykolasa Baukevičiusa kościół przebudowano. Kolejna ważna data to 1820 r., gdy do kościoła należało 10 włók ziemi wraz z wsiami Ožkyčiai i Fazukai.
Przez wiele lat w kościele w Pušalotas posługiwał proboszcz Feliksas Vereika, który nie tylko obmurował cmentarz, ale w 1879 r. podwyższył kościół, dobudował dwie kaplice boczne oraz zainstalował organy wykonane przez mistrza Juozapasa Radavičiusa. W historię kościoła wpisał się też Antanas Juška, który był tu proboszczem od 1855 do 1862 r. Odnowił on kościół, wybudował plebanię i zbierał folklor.
Pod koniec XIX i na początku XX wieku znany był proboszcz Jonas Jaskevičius, który wspierał kolportaż zakazanej prasy i organizował tajne litewskie szkoły. Z jego inicjatywy w 1898 r. wzniesiono przytułek z salą parafialną.
W kościele w Pušalotas widoczne są też architektoniczne walory. Jest on na planie krzyża łacińskiego, z trójboczną absydą i wieżyczką. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, a ogrodzenie terenu przykościelnego wykonano z muru kamiennego. Obok kościoła stoi murowana dzwonnica, której widok nadaje szczególnego uroku całemu zespołowi.
Nie zapominając też o szkole parafialnej, która działała tu w połowie XIX wieku, kościół w Pušalotas jest nie tylko domem modlitwy, lecz i miejscem, w którym splata się dziedzictwo historyczne, kulturowe i architektoniczne. Każda wizyta w tym kościele jest niczym podróż w czasie, pozwalająca poczuć ducha minionych epok i pojąć głębię duchowości naszych przodków.