O kościele
Kościół Matki Bożej Zielnej w Surdegis to naprawdę wyjątkowe miejsce, w którym splata się historyczna i duchowa przeszłość. Znajduje się w małym miasteczku Surdegis, w rejonie Anykščiai, niedaleko drogi Troškūnai–Subačius. Ten murowany budynek w stylu neobarokowym, wzniesiony w 1812 r., stoi dziś jako świadek cichego piękna i historii.
Historia kościoła sięga czasów, gdy ok. 1780 r. w Surdegis wzniesiono kaplicę katolicką. Przez kilka dziesięcioleci rozrastała się i zmieniała, lecz najważniejsze wydarzenie miało miejsce w 1918 r., gdy dawna prawosławna cerkiew Zesłania Ducha Świętego na Apostołów stała się kościołem rzymskokatolickim. Ta przemiana wyraźnie odzwierciedla się także w architekturze budynku: w 1920 r. zdjęto jedną wieżę, zmieniono wygląd drugiej, założono nowy sufit, uporządkowano dach, a okna zabito żelaznymi kratami.
W 1926 r. na mocy konstytucji apostolskiej papieża Piusa XI kościół w Surdegis przyłączono do diecezji Poniewież. Choć wydawać by się mogło, że to formalność administracyjna, wydarzenie to miało ogromne znaczenie – kościół stał się ważnym duchowym miejscem przyciągającym cały region. Dzięki staraniom starszego księdza Juozapasa Gendrėnasa kościół gruntownie odnowiono w 1934 r., a w 1937 r. zainstalowano tu organy o dziesięciu głosach, które do dziś zdobią nabożeństwa.
Ciekawe jest też to, że w piwnicy kościoła zachowała się dawna studzienka, która stała się ulubionym miejscem odwiedzin pielgrzymów. To jakby symbol tego, że korzenie wiary tkwią głęboko, a duchowa siła wypływa z samych głębi ziemi.
Kościół w Surdegis słynie także ze swoich świąt religijnych i odpustów. Należą do nich odpusty Zesłania Ducha Świętego, Matki Bożej Zielnej (15 sierpnia) oraz św. Barbary (5 grudnia), w których uczestniczą nie tylko miejscowi mieszkańcy, lecz także ludzie z innych parafii.
Lista księży, którzy posługiwali w tym kościele, świadczy o długotrwałym dziedzictwie duchowym, przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Od Matasa Nakasa do obecnego administratora Sauliusa Filipavičiusa, każdy z nich przyczynił się do pielęgnowania życia duchowego tego miejsca.
Architektonicznie kościół jest na planie prostokąta, z przybudówkami i jedną wieżą, a jego teren przykościelny otoczony jest metalowym ogrodzeniem z murowanymi słupami. Nadaje to budowli solidności, a zarazem estetycznego wyrafinowania.
Kościół Matki Bożej Zielnej w Surdegis to nie tylko budynek z XIX w. To miejsce, w którym czas się zatrzymał, gdzie historia spotyka się z teraźniejszością, gdzie każdy kamień opowiada o wierze, nadziei i sile wspólnoty.
Historia kościoła sięga czasów, gdy ok. 1780 r. w Surdegis wzniesiono kaplicę katolicką. Przez kilka dziesięcioleci rozrastała się i zmieniała, lecz najważniejsze wydarzenie miało miejsce w 1918 r., gdy dawna prawosławna cerkiew Zesłania Ducha Świętego na Apostołów stała się kościołem rzymskokatolickim. Ta przemiana wyraźnie odzwierciedla się także w architekturze budynku: w 1920 r. zdjęto jedną wieżę, zmieniono wygląd drugiej, założono nowy sufit, uporządkowano dach, a okna zabito żelaznymi kratami.
W 1926 r. na mocy konstytucji apostolskiej papieża Piusa XI kościół w Surdegis przyłączono do diecezji Poniewież. Choć wydawać by się mogło, że to formalność administracyjna, wydarzenie to miało ogromne znaczenie – kościół stał się ważnym duchowym miejscem przyciągającym cały region. Dzięki staraniom starszego księdza Juozapasa Gendrėnasa kościół gruntownie odnowiono w 1934 r., a w 1937 r. zainstalowano tu organy o dziesięciu głosach, które do dziś zdobią nabożeństwa.
Ciekawe jest też to, że w piwnicy kościoła zachowała się dawna studzienka, która stała się ulubionym miejscem odwiedzin pielgrzymów. To jakby symbol tego, że korzenie wiary tkwią głęboko, a duchowa siła wypływa z samych głębi ziemi.
Kościół w Surdegis słynie także ze swoich świąt religijnych i odpustów. Należą do nich odpusty Zesłania Ducha Świętego, Matki Bożej Zielnej (15 sierpnia) oraz św. Barbary (5 grudnia), w których uczestniczą nie tylko miejscowi mieszkańcy, lecz także ludzie z innych parafii.
Lista księży, którzy posługiwali w tym kościele, świadczy o długotrwałym dziedzictwie duchowym, przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Od Matasa Nakasa do obecnego administratora Sauliusa Filipavičiusa, każdy z nich przyczynił się do pielęgnowania życia duchowego tego miejsca.
Architektonicznie kościół jest na planie prostokąta, z przybudówkami i jedną wieżą, a jego teren przykościelny otoczony jest metalowym ogrodzeniem z murowanymi słupami. Nadaje to budowli solidności, a zarazem estetycznego wyrafinowania.
Kościół Matki Bożej Zielnej w Surdegis to nie tylko budynek z XIX w. To miejsce, w którym czas się zatrzymał, gdzie historia spotyka się z teraźniejszością, gdzie każdy kamień opowiada o wierze, nadziei i sile wspólnoty.