O kościele
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Pakruojis to imponująca świątynia w stylu historyzmu, której główne cechy odzwierciedlają elementy architektury neoromańskiej. Stojący na prawym brzegu rzeki Kruoja, kościół ten od dawna jest ważną częścią miasteczka Pakruojis.
Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowano już w XVII w., choć dokładny rok nie jest znany – niektóre źródła podają 1613 r., inne 1630 r. Wiadomo jednak, że w 1750 r. na obecnym miejscu stanął nowy drewniany kościół, który właściciel dworu Pakruojis Jonas Zabiela wzniósł po spaleniu się wcześniejszej budowli. Kościół ten miał plan krzyżowy, z dwiema kaplicami i aż sześcioma ołtarzami. J. Zabiela, hojny wobec swojej parafii, przeznaczył kościołowi 3000 złotych polskich ze swego majątku.
W XIX w. przy parafii działała szkoła, a miejscowi mieszkańcy długo starali się o pozwolenie na budowę nowego kościoła, które otrzymali dopiero w 1885 r. Z inicjatywy proboszcza St. Tomkiewicza w 1887 r. powstał obecny murowany kościół, na którego budowę materiały dostarczyli właściciele dworu, Ropowie. Kościół konsekrował w 1890 r. biskup Mečislovas Paliulionis.
Wnętrze kościoła jest trójnawowe, ozdobione trzema neobarokowymi ołtarzami. Na szczególną uwagę zasługują organy, zbudowane na początku XX w. przez słynnego kowieńskiego mistrza organmistrzowskiego Jonasa Garalevičiusa. Organy te mają 14 głosów i neoromański prospekt. Na wysokim cokole skupiają się trzy niemal jednakowej wielkości wieżyczki, z których środkowa zdobiona jest trójkątnym frontonem. Okienka w kształcie półokrągłych łuków oraz dekoracyjne nisze nadają tej konstrukcji wyjątkowości.
Fasada kościoła jest równie imponująca: dwuwieżowa, z trójkątnym frontonem i okrągłym okienkiem. Teren przykościelny otacza ogrodzenie z murowanych słupów i żelaznych krat, gdzie pochowano kilka znaczących postaci, w tym pisarza i wieloletniego proboszcza Mikalojusa Šeižysa-Dagilėlisa.
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Pakruojis to nie tylko centrum duchowe, ale i znacząca wartość kulturowa, strzegąca skarbów historycznych, architektonicznych i duchowych. Jego historia jest świadectwem siły i wiary miejscowej wspólnoty, przetrwałych przez wieki mimo różnych wyzwań.
Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowano już w XVII w., choć dokładny rok nie jest znany – niektóre źródła podają 1613 r., inne 1630 r. Wiadomo jednak, że w 1750 r. na obecnym miejscu stanął nowy drewniany kościół, który właściciel dworu Pakruojis Jonas Zabiela wzniósł po spaleniu się wcześniejszej budowli. Kościół ten miał plan krzyżowy, z dwiema kaplicami i aż sześcioma ołtarzami. J. Zabiela, hojny wobec swojej parafii, przeznaczył kościołowi 3000 złotych polskich ze swego majątku.
W XIX w. przy parafii działała szkoła, a miejscowi mieszkańcy długo starali się o pozwolenie na budowę nowego kościoła, które otrzymali dopiero w 1885 r. Z inicjatywy proboszcza St. Tomkiewicza w 1887 r. powstał obecny murowany kościół, na którego budowę materiały dostarczyli właściciele dworu, Ropowie. Kościół konsekrował w 1890 r. biskup Mečislovas Paliulionis.
Wnętrze kościoła jest trójnawowe, ozdobione trzema neobarokowymi ołtarzami. Na szczególną uwagę zasługują organy, zbudowane na początku XX w. przez słynnego kowieńskiego mistrza organmistrzowskiego Jonasa Garalevičiusa. Organy te mają 14 głosów i neoromański prospekt. Na wysokim cokole skupiają się trzy niemal jednakowej wielkości wieżyczki, z których środkowa zdobiona jest trójkątnym frontonem. Okienka w kształcie półokrągłych łuków oraz dekoracyjne nisze nadają tej konstrukcji wyjątkowości.
Fasada kościoła jest równie imponująca: dwuwieżowa, z trójkątnym frontonem i okrągłym okienkiem. Teren przykościelny otacza ogrodzenie z murowanych słupów i żelaznych krat, gdzie pochowano kilka znaczących postaci, w tym pisarza i wieloletniego proboszcza Mikalojusa Šeižysa-Dagilėlisa.
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Pakruojis to nie tylko centrum duchowe, ale i znacząca wartość kulturowa, strzegąca skarbów historycznych, architektonicznych i duchowych. Jego historia jest świadectwem siły i wiary miejscowej wspólnoty, przetrwałych przez wieki mimo różnych wyzwań.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Negatyve įamžintas Pakruojo Šv. Jono Krikštytojo bažnyčia.
Negatyve įamžintas Pakruojo Šv. Jono Krikštytojo bažnyčia.
Pakruojo Šv. Jono Krikštytojo bažnyčios centrinio altoriaus paveikslas.