O kościele
Kościół Imienia Maryi w Rozalimas jest wyjątkowym zabytkiem architektury i historii, położonym w sercu miasteczka Rozalimas. Zachwyca ludową architekturą, w której umiejętnie połączono elementy neogotyku i baroku.
Historia kościoła zaczyna się w 1765 r., kiedy zbudowali go właściciele majątku, Rozalija Drabišienė-Bielozaraitė i Adomas Drabišius. Był to czas, gdy na Litwie dominowały tradycje drewnianej architektury sakralnej. Już w 1771 r. kościołowi podarowano 8 włók ziemi wraz z wsiami Gikoniai i Janoniai, a wkrótce zaczął tu pracować ksiądz. Dwa lata później, w 1773 r., utworzono parafię.
W 1794 r. zbudowano nowy drewniany kościół, który można oglądać do dziś. Świadczy on o dawnych technikach budowlanych i rozwiązaniach estetycznych minionych epok. Starosta Paežeriai podarował w 1797 r. altarii w Rozalimas dodatkową włókę ziemi, wzmacniając tym samym materialną podstawę parafii. Przez wiele lat proboszczami kościoła byli różni duchowni, którzy przyczyniali się do jego rozwoju. I tak na przykład Titas Gedvila (proboszcz w latach 1885–1893) wyremontował ogrodzenie przykościelne i zainstalował organy, a Konstantinas Olšauskas (1900–1905) odmalował kościół, założył przytułek dla starców i propagował trzeźwość.
Co ciekawe, w 1930 r. wielki pożar zniszczył drewnianą dzwonnicę – stopiły się aż trzy dzwony, lecz z nich odlano jeden nowy. Symbolizuje to wytrwałość parafii i zdolność do odbudowy tego, co utracone. W czasach sowieckich kościół doświadczył prześladowań: ksiądz Petras Kuzmickas został aresztowany w 1947 r. i skazany na więzienie w Workucie, skąd wrócił dopiero w 1953 r.
Elementy architektoniczne kościoła są wyjątkowe. Budowla ma plan krzyżowy, jest dwuwieżowa, z ogrodzeniem przykościelnym z kamiennego muru. Drewniana kaplica na terenie przykościelnym pełni też funkcję dzwonnicy. We wnętrzu dominuje pięć barokowych ołtarzy, w których odzwierciedla się kunszt litewskich twórców baroku. Na szczególną uwagę zasługuje ołtarz główny z wizerunkiem Matki Bożej Trockiej.
Organy kościelne mają intrygującą historię. Pierwsze organy zbudowano w 1796 r., lecz autentyczny instrument się nie zachował. Nowe organy zamontował w 1893 r. mistrz Friedrich Weissenborn z Jēkabpils. Niestety do naszych czasów nie przetrwały ani dzwonki, ani bębenki, które uzupełniały instrument.
Kościół Imienia Maryi w Rozalimas to nie tylko dom modlitwy, ale i dziedzictwo kulturowe, które żywo opowiada o dawnych czasach i determinacji ludzi w zachowaniu swojej wiary oraz tradycji.
Historia kościoła zaczyna się w 1765 r., kiedy zbudowali go właściciele majątku, Rozalija Drabišienė-Bielozaraitė i Adomas Drabišius. Był to czas, gdy na Litwie dominowały tradycje drewnianej architektury sakralnej. Już w 1771 r. kościołowi podarowano 8 włók ziemi wraz z wsiami Gikoniai i Janoniai, a wkrótce zaczął tu pracować ksiądz. Dwa lata później, w 1773 r., utworzono parafię.
W 1794 r. zbudowano nowy drewniany kościół, który można oglądać do dziś. Świadczy on o dawnych technikach budowlanych i rozwiązaniach estetycznych minionych epok. Starosta Paežeriai podarował w 1797 r. altarii w Rozalimas dodatkową włókę ziemi, wzmacniając tym samym materialną podstawę parafii. Przez wiele lat proboszczami kościoła byli różni duchowni, którzy przyczyniali się do jego rozwoju. I tak na przykład Titas Gedvila (proboszcz w latach 1885–1893) wyremontował ogrodzenie przykościelne i zainstalował organy, a Konstantinas Olšauskas (1900–1905) odmalował kościół, założył przytułek dla starców i propagował trzeźwość.
Co ciekawe, w 1930 r. wielki pożar zniszczył drewnianą dzwonnicę – stopiły się aż trzy dzwony, lecz z nich odlano jeden nowy. Symbolizuje to wytrwałość parafii i zdolność do odbudowy tego, co utracone. W czasach sowieckich kościół doświadczył prześladowań: ksiądz Petras Kuzmickas został aresztowany w 1947 r. i skazany na więzienie w Workucie, skąd wrócił dopiero w 1953 r.
Elementy architektoniczne kościoła są wyjątkowe. Budowla ma plan krzyżowy, jest dwuwieżowa, z ogrodzeniem przykościelnym z kamiennego muru. Drewniana kaplica na terenie przykościelnym pełni też funkcję dzwonnicy. We wnętrzu dominuje pięć barokowych ołtarzy, w których odzwierciedla się kunszt litewskich twórców baroku. Na szczególną uwagę zasługuje ołtarz główny z wizerunkiem Matki Bożej Trockiej.
Organy kościelne mają intrygującą historię. Pierwsze organy zbudowano w 1796 r., lecz autentyczny instrument się nie zachował. Nowe organy zamontował w 1893 r. mistrz Friedrich Weissenborn z Jēkabpils. Niestety do naszych czasów nie przetrwały ani dzwonki, ani bębenki, które uzupełniały instrument.
Kościół Imienia Maryi w Rozalimas to nie tylko dom modlitwy, ale i dziedzictwo kulturowe, które żywo opowiada o dawnych czasach i determinacji ludzi w zachowaniu swojej wiary oraz tradycji.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Rozalimo varpinė ir bažnyčia.