O kościele
Kościół św. Ignacego Loyoli w Šiauliai to wyrazisty zabytek religijny i architektoniczny, o ciekawej historii i znaczących przemianach.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1930 r., kiedy do Šiaulių przybyli jezuici, zakładając misję. Pierwszym rektorem tej misji był ksiądz Benediktas Andruška, główna siła napędowa, który w 1935 r. zainicjował i ukończył budowę murowanego oratorium. Początkowo pracował tu jeden ksiądz i dwaj bracia jezuici, a z biegiem czasu zmieniło się czterech rektorów, będących zarazem przełożonymi misji jezuickiej.
Niestety, w 1948 r. represje sowieckiej władzy dotknęły nie tylko ludzi, lecz i kościół. Ksiądz Antanas Šeškevičius został zesłany, a sam kościół zamknięto. Budynek zamieniono w magazyn, a później – w salę sportową. Były to ciężkie lata zarówno dla miejscowej wspólnoty, jak i dla budynku, który utracił swoje pierwotne przeznaczenie.
W 1986 r. rozpoczął się nowy etap w historii kościoła. Pod pretekstem potrzeby sali koncertowej ówczesna władza miejska uzyskała finansowanie i rozpoczęła prace restauracyjne. W 1989 r. w kościele odbył się pierwszy festiwal muzyki kościelnej, a 23 grudnia 1990 r. budynek zwrócono wiernym i uroczyście poświęcono.
Od tej pory kościół stał się ważnym ośrodkiem wspólnoty. W 1995 r. w dawnym przedszkolu przy kościele utworzono szkołę podstawową imienia Benedikta Andruški, która wraz z domem wspólnoty przyczynia się do pielęgnowania życia religijnego i kulturalnego.
Ważną datą w historii tego kościoła jest 7 września 1993 r., kiedy modlił się w nim i odpoczywał papież Jan Paweł II. Na pamiątkę jego wizyty 4 listopada 2012 r. na dziedzińcu kościoła odsłonięto i poświęcono rzeźbę poświęconą papieżowi.
Kościół św. Ignacego Loyoli w Šiauliai jest nie tylko obiektem religijnym, lecz i żywym świadkiem historii, który przetrwał ciężkie czasy i dziś kontynuuje swoją misję jako ośrodek duchowy, jednoczący wiernych i szerzący światło religijne i kulturowe.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1930 r., kiedy do Šiaulių przybyli jezuici, zakładając misję. Pierwszym rektorem tej misji był ksiądz Benediktas Andruška, główna siła napędowa, który w 1935 r. zainicjował i ukończył budowę murowanego oratorium. Początkowo pracował tu jeden ksiądz i dwaj bracia jezuici, a z biegiem czasu zmieniło się czterech rektorów, będących zarazem przełożonymi misji jezuickiej.
Niestety, w 1948 r. represje sowieckiej władzy dotknęły nie tylko ludzi, lecz i kościół. Ksiądz Antanas Šeškevičius został zesłany, a sam kościół zamknięto. Budynek zamieniono w magazyn, a później – w salę sportową. Były to ciężkie lata zarówno dla miejscowej wspólnoty, jak i dla budynku, który utracił swoje pierwotne przeznaczenie.
W 1986 r. rozpoczął się nowy etap w historii kościoła. Pod pretekstem potrzeby sali koncertowej ówczesna władza miejska uzyskała finansowanie i rozpoczęła prace restauracyjne. W 1989 r. w kościele odbył się pierwszy festiwal muzyki kościelnej, a 23 grudnia 1990 r. budynek zwrócono wiernym i uroczyście poświęcono.
Od tej pory kościół stał się ważnym ośrodkiem wspólnoty. W 1995 r. w dawnym przedszkolu przy kościele utworzono szkołę podstawową imienia Benedikta Andruški, która wraz z domem wspólnoty przyczynia się do pielęgnowania życia religijnego i kulturalnego.
Ważną datą w historii tego kościoła jest 7 września 1993 r., kiedy modlił się w nim i odpoczywał papież Jan Paweł II. Na pamiątkę jego wizyty 4 listopada 2012 r. na dziedzińcu kościoła odsłonięto i poświęcono rzeźbę poświęconą papieżowi.
Kościół św. Ignacego Loyoli w Šiauliai jest nie tylko obiektem religijnym, lecz i żywym świadkiem historii, który przetrwał ciężkie czasy i dziś kontynuuje swoją misję jako ośrodek duchowy, jednoczący wiernych i szerzący światło religijne i kulturowe.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Pergalės prieš Vokietiją minėjimas naujojoje Šiaulių turgaus aikštėje. Tolumoje matyti nebaigtas statyti vandentiekio bokštas, į kairę nuo jo – Evangelikų liuteronų kirchė, į dešinę – Šv. Ignaco Lojolos bažnyčia. .
Šiauliai - miestas Lietuvos šiaurėje, ketvirtasis pagal gyventojų skaičių Lietuvoje. Miestas pradėjo kurtis XI a, Šiaulių žemė pirmą kartą paminėta Livonijos akte 1254, o Šiaulių vardas - 1524. Šiauliai - vyskupijos centras, mieste veikia keturios bažnyčios - Šv. apaštalų Petro ir Pauliaus katedra, Šv. Jurgio, Šv. Ignaco Lojolos (jėzuitų neparapinė) ir Švč. Mergelės Marijos Nekalto Prasidėjimo bažnyčia. Dobužinskis piešė Šv. Petro ir Pauliaus katedrą ir iš arčiau, bet čia jis nutolęs nuo mūsų. Bažnyčia statyta kaip tvirtovė, (XVII a. pradžia), iš kurios galima gintis - sienos storiausios, daug bokštelių su mažais kaip šaudymo angomis langelių. Laikoma ryškiu renesanso stiliaus paminklu, nors tas bažnyčios stiebimasis į dangų rodo, kad ji išaugo iki vėlyvosios gotikos.
Aprašė Irena Dobrovolskaitė.
Aprašė Irena Dobrovolskaitė.
Šv. Ignaco bažnyčia.