O kościele
Pierwszy kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė to wyjątkowe miejsce o bogatej historii, położone w Žagarė, małym, ale przytulnym miasteczku nad rzeką Švėtė. Kościół ten jest ważnym obiektem dziedzictwa religijnego i kulturowego, który na przestrzeni wieków przeżył wiele przemian, zachowując jednak swoje piękno i duchowość.
Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono już około 1523 r. Była to skromna, drewniana świątynia, hojnie wspierana przez Sirevičiusów, przedstawicieli znanego rodu. Już na początku XVII w. założono tu szkołę parafialną, a w 1619 r. wydzielono działki pod kościół, plebanię i cmentarz. Wkrótce potem, w latach 1633–1636, kościół przebudowano na murowany. Niestety, w 1804 r. kościół mocno spłonął, lecz szybko go wyremontowano i odnowiono w latach 1805–1806.
Kościół nie jest jedynie zabytkiem architektury; ma długą historię jako ośrodek wspólnoty. W XIX w. obejmował nie tylko miasteczko, ale i okoliczne wsie: Daukšiai, Pabaliai i Stalmokai. Na początku XX w. działał tu oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, a w trudnych czasach sowieckich miejsce to stało się ośrodkiem oporu. W latach 1961–1988 był tu zesłany apostolski administrator Archidiecezji Wileńskiej, Julijonas Steponavičius, a w latach 1972–1989 proboszczem był Gustavas Gudanavičius, członek Grupy Helsińskiej, aktywnie zaangażowany w walkę o prawa człowieka.
Pod względem architektonicznym kościół stanowi znakomite połączenie stylów renesansowego i barokowego. Odznacza się planem prostokątnym, jedną wieżą i węższą, trójścienną apsydą. Wewnątrz znajduje się jedna nawa, nadająca kościołowi atmosferę intymności i skupienia. Ogrodzenie terenu przykościelnego, wykonane z kamienia, z metalową bramą, dopełnia powagi świętej przestrzeni. Przy ogrodzeniu rozmieszczono kapliczki stacji Drogi Krzyżowej, z których jedna jest umieszczona nad przedsionkiem kaplicy na terenie przykościelnym.
Dziś pierwszy kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė pozostaje ważnym ośrodkiem religijnym i kulturalnym, gdzie ludzie mogą się gromadzić na modlitwę, refleksję i wydarzenia wspólnotowe. To miejsce, które przez wieki zachowało swoją wartość historyczną i duchową, zapraszając kolejne pokolenia do odkrywania i wzbogacania swojego życia poprzez wiarę i historię.
Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono już około 1523 r. Była to skromna, drewniana świątynia, hojnie wspierana przez Sirevičiusów, przedstawicieli znanego rodu. Już na początku XVII w. założono tu szkołę parafialną, a w 1619 r. wydzielono działki pod kościół, plebanię i cmentarz. Wkrótce potem, w latach 1633–1636, kościół przebudowano na murowany. Niestety, w 1804 r. kościół mocno spłonął, lecz szybko go wyremontowano i odnowiono w latach 1805–1806.
Kościół nie jest jedynie zabytkiem architektury; ma długą historię jako ośrodek wspólnoty. W XIX w. obejmował nie tylko miasteczko, ale i okoliczne wsie: Daukšiai, Pabaliai i Stalmokai. Na początku XX w. działał tu oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, a w trudnych czasach sowieckich miejsce to stało się ośrodkiem oporu. W latach 1961–1988 był tu zesłany apostolski administrator Archidiecezji Wileńskiej, Julijonas Steponavičius, a w latach 1972–1989 proboszczem był Gustavas Gudanavičius, członek Grupy Helsińskiej, aktywnie zaangażowany w walkę o prawa człowieka.
Pod względem architektonicznym kościół stanowi znakomite połączenie stylów renesansowego i barokowego. Odznacza się planem prostokątnym, jedną wieżą i węższą, trójścienną apsydą. Wewnątrz znajduje się jedna nawa, nadająca kościołowi atmosferę intymności i skupienia. Ogrodzenie terenu przykościelnego, wykonane z kamienia, z metalową bramą, dopełnia powagi świętej przestrzeni. Przy ogrodzeniu rozmieszczono kapliczki stacji Drogi Krzyżowej, z których jedna jest umieszczona nad przedsionkiem kaplicy na terenie przykościelnym.
Dziś pierwszy kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė pozostaje ważnym ośrodkiem religijnym i kulturalnym, gdzie ludzie mogą się gromadzić na modlitwę, refleksję i wydarzenia wspólnotowe. To miejsce, które przez wieki zachowało swoją wartość historyczną i duchową, zapraszając kolejne pokolenia do odkrywania i wzbogacania swojego życia poprzez wiarę i historię.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Negatyve įamžintas Žagarės II-osios Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčios šoninis įėjimas.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia pastatyta ant Barboros kalnelio. Bažnyčia garsėja Barboros Umiastauskaitės (1628–1648) atminimu.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia pastatyta ant Barboros kalnelio. Bažnyčia garsėja Barboros Umiastauskaitės (1628–1648) atminimu.