O kościele
Drugi kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė to wyjątkowa budowla sakralna, położona w miasteczku Žagarė, w rejonie Joniškis. Kościół ten można uznać za jeden z najcenniejszych zabytków architektury renesansowej na Litwie, o szczególnym znaczeniu historycznym.
Kościół zbudowano w 1712 r. na tak zwanym Wzgórzu Barbary. Do budowy zastosowano technologie murarskie typowe dla ówczesnych rozwiązań architektonicznych. Kościół wyróżnia się cechami stylu renesansowego: prostokątna hala z trzema nawami rozdzielonymi drewnianymi profilowanymi filarami, grube otynkowane ściany, okna z łukiem odcinkowym oraz wysoki gotycki dach. Fasadę główną zdobi kompozycja trzech arkadowych wnęk, nadająca budynkowi wrażenie monumentalnej formy.
Ciekawa historia tego kościoła wiąże się z pamięcią o Barbarze Umiastowskiej (1628–1648). Była córką dziedzica Žagarė, Albrechta Umiastowskiego, zmarła bardzo młodo i została pochowana w krypcie kościoła. Przypuszcza się, że jej życie i śmierć wywarły duży wpływ na miejscową społeczność, a na jej cześć w kościele odtworzono symboliczną trumnę.
W ciągu swego istnienia kościół niejednokrotnie ucierpiał od pożarów. Po pożarze w 1605 r., który zniszczył stary drewniany kościół, odbudowano go, lecz w 1655 r., podczas wojny ze Szwecją, ponownie spłonął. Obecny murowany kościół odbudowano po pożarze z 1712 r., dzięki fundacji Albrechta Umiastowskiego.
W czasach sowieckich, w 1963 r., stary kościół w Žagarė zamknięto, a szczątki Barbary z Žagarė wywieziono w nieznanym kierunku. Budynki kościelne wykorzystywano jako magazyn zboża, a później urządzono tu oddział Muzeum „Aušra" w Šiauliai. Dopiero po odzyskaniu niepodległości, w 1994 r., kościół odrestaurowano i ponownie poświęcono.
Pod względem architektonicznym drugi kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė ma wartość nie tylko religijną, lecz i artystyczną. Szczególnie cenne są elementy wnętrza kościoła: ołtarz główny, ambona, barokowy ołtarzyk procesyjny, a także współcześnie namalowane lub odnowione wizerunki św. Piotra i św. Pawła w prezbiterium. Detale tej budowli sakralnej świadczą o rozwoju sztuki barokowej na Litwie i pokazują, jak na przestrzeni wieków zmieniała się i doskonaliła architektura sakralna oraz sztuka wnętrz.
Dziś kościół jest nie tylko domem modlitwy, lecz i ważnym obiektem dziedzictwa kulturowego, odzwierciedlającym zarówno religijną, jak i historyczną przeszłość okolic Žagarė. Msza odprawiana tu w każdą niedzielę gromadzi miejscowych mieszkańców i gości, pragnących zetknąć się z tym wyjątkowym zabytkiem historii i architektury.
Kościół zbudowano w 1712 r. na tak zwanym Wzgórzu Barbary. Do budowy zastosowano technologie murarskie typowe dla ówczesnych rozwiązań architektonicznych. Kościół wyróżnia się cechami stylu renesansowego: prostokątna hala z trzema nawami rozdzielonymi drewnianymi profilowanymi filarami, grube otynkowane ściany, okna z łukiem odcinkowym oraz wysoki gotycki dach. Fasadę główną zdobi kompozycja trzech arkadowych wnęk, nadająca budynkowi wrażenie monumentalnej formy.
Ciekawa historia tego kościoła wiąże się z pamięcią o Barbarze Umiastowskiej (1628–1648). Była córką dziedzica Žagarė, Albrechta Umiastowskiego, zmarła bardzo młodo i została pochowana w krypcie kościoła. Przypuszcza się, że jej życie i śmierć wywarły duży wpływ na miejscową społeczność, a na jej cześć w kościele odtworzono symboliczną trumnę.
W ciągu swego istnienia kościół niejednokrotnie ucierpiał od pożarów. Po pożarze w 1605 r., który zniszczył stary drewniany kościół, odbudowano go, lecz w 1655 r., podczas wojny ze Szwecją, ponownie spłonął. Obecny murowany kościół odbudowano po pożarze z 1712 r., dzięki fundacji Albrechta Umiastowskiego.
W czasach sowieckich, w 1963 r., stary kościół w Žagarė zamknięto, a szczątki Barbary z Žagarė wywieziono w nieznanym kierunku. Budynki kościelne wykorzystywano jako magazyn zboża, a później urządzono tu oddział Muzeum „Aušra" w Šiauliai. Dopiero po odzyskaniu niepodległości, w 1994 r., kościół odrestaurowano i ponownie poświęcono.
Pod względem architektonicznym drugi kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Žagarė ma wartość nie tylko religijną, lecz i artystyczną. Szczególnie cenne są elementy wnętrza kościoła: ołtarz główny, ambona, barokowy ołtarzyk procesyjny, a także współcześnie namalowane lub odnowione wizerunki św. Piotra i św. Pawła w prezbiterium. Detale tej budowli sakralnej świadczą o rozwoju sztuki barokowej na Litwie i pokazują, jak na przestrzeni wieków zmieniała się i doskonaliła architektura sakralna oraz sztuka wnętrz.
Dziś kościół jest nie tylko domem modlitwy, lecz i ważnym obiektem dziedzictwa kulturowego, odzwierciedlającym zarówno religijną, jak i historyczną przeszłość okolic Žagarė. Msza odprawiana tu w każdą niedzielę gromadzi miejscowych mieszkańców i gości, pragnących zetknąć się z tym wyjątkowym zabytkiem historii i architektury.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Negatyve įamžintas Žagarės II-osios Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčios šoninis įėjimas.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia pastatyta ant Barboros kalnelio. Bažnyčia garsėja Barboros Umiastauskaitės (1628–1648) atminimu.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia.
Žagarės II-oji Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia pastatyta ant Barboros kalnelio. Bažnyčia garsėja Barboros Umiastauskaitės (1628–1648) atminimu.
Senosios Žagarės bažnyčia, kurioje ilsisi Šv.Barboros Žagarietės palaikai.