O kościele
Kościół św. Barbary w Teneniai jest jednym z tych miejsc, które tchną historią i zachwycają swoim architektonicznym pięknem. Położony w miasteczku Teneniai, nad rzeką Tenenis, kościół ten przez wieki stał się duchowym ośrodkiem miejscowej wspólnoty.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1731 roku, kiedy Vaitkevičius zbudował drewnianą kaplicę. Były to skromne początki, lecz wkrótce miejsce to nabrało większego znaczenia. W 1774 roku kaplica jest już wzmiankowana jako publiczne miejsce modlitwy, a w 1782 roku Adomas Bilevičius zbudował pełnowartościowy kościół. Zaledwie siedem lat później, w 1789 roku, podarowano kościołowi działkę ziemi i erygowano tu parafię.
W 1849 roku kościół odnowiono, a nieco później, w 1889 roku, obmurowano cmentarz. Stojąca na terenie kościoła dzwonnica oraz grota lurdzka są również cennymi zabytkami architektury.
Pod względem architektonicznym kościół św. Barbary w Teneniai jest szczególny ze względu na formy architektury ludowej, w których splatają się też cechy barokowe. Kościół na planie krzyża ma wieżyczkę, która nadaje mu swoistej elegancji i wystawności. Teren przykościelny otacza mur kamienny, nadający miejscu poczucie solidności i historyczności.
Obok terenu przykościelnego, tam gdzie stoi drewniana, dwukondygnacyjna dzwonnica, rośnie słynny dąb z Tenenių. Drzewo to jest ważne nie tylko jako obiekt przyrodniczy, lecz i jako symbol kulturowy, chroniony jako świadek więzi miejscowej przyrody z ludźmi.
Odwiedzając kościół św. Barbary w Teneniai, można podziwiać nie tylko jego architekturę, lecz i poczuć spokój oraz duchowe uniesienie, które ten zabytkowy budynek daje już od niemal trzech stuleci.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1731 roku, kiedy Vaitkevičius zbudował drewnianą kaplicę. Były to skromne początki, lecz wkrótce miejsce to nabrało większego znaczenia. W 1774 roku kaplica jest już wzmiankowana jako publiczne miejsce modlitwy, a w 1782 roku Adomas Bilevičius zbudował pełnowartościowy kościół. Zaledwie siedem lat później, w 1789 roku, podarowano kościołowi działkę ziemi i erygowano tu parafię.
W 1849 roku kościół odnowiono, a nieco później, w 1889 roku, obmurowano cmentarz. Stojąca na terenie kościoła dzwonnica oraz grota lurdzka są również cennymi zabytkami architektury.
Pod względem architektonicznym kościół św. Barbary w Teneniai jest szczególny ze względu na formy architektury ludowej, w których splatają się też cechy barokowe. Kościół na planie krzyża ma wieżyczkę, która nadaje mu swoistej elegancji i wystawności. Teren przykościelny otacza mur kamienny, nadający miejscu poczucie solidności i historyczności.
Obok terenu przykościelnego, tam gdzie stoi drewniana, dwukondygnacyjna dzwonnica, rośnie słynny dąb z Tenenių. Drzewo to jest ważne nie tylko jako obiekt przyrodniczy, lecz i jako symbol kulturowy, chroniony jako świadek więzi miejscowej przyrody z ludźmi.
Odwiedzając kościół św. Barbary w Teneniai, można podziwiać nie tylko jego architekturę, lecz i poczuć spokój oraz duchowe uniesienie, które ten zabytkowy budynek daje już od niemal trzech stuleci.