O kościele
Kościół Bożej Opatrzności w Tūbinės – perła historii i architektury.
W głębi litewskich wsi kryją się niezwykle urokliwe perły kultury i architektury. Jedną z nich jest kościół Bożej Opatrzności w Tūbinės, którego historia i wyjątkowe cechy przyciągają każdego, kto interesuje się litewskim dziedzictwem.
Historia. Kościół Bożej Opatrzności w Tūbinės, znajdujący się we wsi Tūbinės I, należy do diecezji telszewskiej. Ta piękna drewniana świątynia została zbudowana w 1824 r. staraniem szlachcica Ignotasa Jacevičiusa, który wraz z żoną Teklė Godliauskaitė postanowił zrealizować tę szlachetną ideę. Jacevičiusowie przeznaczyli działkę wielkości włóki oraz wyznaczyli księdzu roczną pensję, aby zapewnić stałe funkcjonowanie kościoła. Po kilku latach planowania i prac budowlanych kościół został poświęcony 17 października 1824 r., a pierwsze nabożeństwo odbyło się przy udziale wielkiej liczby wiernych.
Kościół stał się wyjątkowy nie tylko dzięki swojej architekturze, ale i dzięki otaczającym go kalwariom oraz kaplicom cmentarnym. Członkowie rodziny Jacevičiusów zostali pochowani w krypcie kaplicy Świętego Krzyża, a miejsce to pozostaje ważne zarówno pod względem religijnym, jak i historycznym do dziś.
Architektura. Kościół w Tūbinės ma plan prostokątny, z dwiema wieżyczkami i absydą. Wewnątrz kościoła znajdują się cztery ołtarze, z których każdy opowiada odrębną historię i odsłania bogatą symbolikę religijną. W narożnikach terenu przykościelnego stoją stacje drogi krzyżowej – murowane kapliczki symbolizujące drogę męki Chrystusa. Choć z biegiem czasu niektóre kapliczki uległy zniszczeniu, cztery z nich wciąż zachowały się i są pielęgnowane jako ważne dziedzictwo.
Wartości kulturalne i artystyczne. Wchodzących do wnętrza kościoła wita nie tylko mistyczna atmosfera, ale i wiele dzieł sztuki. Przechowywane są tu różne rzeźby, takie jak „Św. Zachariasz”, „Ukrzyżowany” i „Św. Kazimierz”. Warto też wspomnieć zdobiony krzyż wieżyczki oraz kapliczkę z rzeźbami Maryi, Chrystusa z krzyżem i biskupa.
Jednym z unikalnych eksponatów jest zdobiony bęben, inkrustowany kutymi elementami metalowymi oraz wizerunkami dwugłowego orła. Na boku bębna, na specjalnej płytce, wybity jest herb rodu Jacevičiusów, inicjały fundatorów oraz rok 1826. Instrument ten był nieodłączną częścią świąt wielkanocnych, wzywając mieszkańców wsi na poranne nabożeństwa.
Organy. Organy kościelne, pochodzące z początku XIX w., są kolejną perłą sztuki. Ten instrument w stylu barokowym, z jednym manuałem i dziewięcioma registrami, mimo kilku przeróbek zachował swoją autentyczność. Prospekt organowy, z trzema wieżyczkami i falistym planem, jest znakomitym przykładem stylu rokokowego.
Pamięć i szacunek. W 2014 r., z okazji 190. rocznicy kościoła, przeprowadzono ważne prace restauracyjne: zidentyfikowano szczątki fundatorów, uporządkowano krypty, odnowiono zewnętrze i wnętrze kościoła.
W głębi litewskich wsi kryją się niezwykle urokliwe perły kultury i architektury. Jedną z nich jest kościół Bożej Opatrzności w Tūbinės, którego historia i wyjątkowe cechy przyciągają każdego, kto interesuje się litewskim dziedzictwem.
Historia. Kościół Bożej Opatrzności w Tūbinės, znajdujący się we wsi Tūbinės I, należy do diecezji telszewskiej. Ta piękna drewniana świątynia została zbudowana w 1824 r. staraniem szlachcica Ignotasa Jacevičiusa, który wraz z żoną Teklė Godliauskaitė postanowił zrealizować tę szlachetną ideę. Jacevičiusowie przeznaczyli działkę wielkości włóki oraz wyznaczyli księdzu roczną pensję, aby zapewnić stałe funkcjonowanie kościoła. Po kilku latach planowania i prac budowlanych kościół został poświęcony 17 października 1824 r., a pierwsze nabożeństwo odbyło się przy udziale wielkiej liczby wiernych.
Kościół stał się wyjątkowy nie tylko dzięki swojej architekturze, ale i dzięki otaczającym go kalwariom oraz kaplicom cmentarnym. Członkowie rodziny Jacevičiusów zostali pochowani w krypcie kaplicy Świętego Krzyża, a miejsce to pozostaje ważne zarówno pod względem religijnym, jak i historycznym do dziś.
Architektura. Kościół w Tūbinės ma plan prostokątny, z dwiema wieżyczkami i absydą. Wewnątrz kościoła znajdują się cztery ołtarze, z których każdy opowiada odrębną historię i odsłania bogatą symbolikę religijną. W narożnikach terenu przykościelnego stoją stacje drogi krzyżowej – murowane kapliczki symbolizujące drogę męki Chrystusa. Choć z biegiem czasu niektóre kapliczki uległy zniszczeniu, cztery z nich wciąż zachowały się i są pielęgnowane jako ważne dziedzictwo.
Wartości kulturalne i artystyczne. Wchodzących do wnętrza kościoła wita nie tylko mistyczna atmosfera, ale i wiele dzieł sztuki. Przechowywane są tu różne rzeźby, takie jak „Św. Zachariasz”, „Ukrzyżowany” i „Św. Kazimierz”. Warto też wspomnieć zdobiony krzyż wieżyczki oraz kapliczkę z rzeźbami Maryi, Chrystusa z krzyżem i biskupa.
Jednym z unikalnych eksponatów jest zdobiony bęben, inkrustowany kutymi elementami metalowymi oraz wizerunkami dwugłowego orła. Na boku bębna, na specjalnej płytce, wybity jest herb rodu Jacevičiusów, inicjały fundatorów oraz rok 1826. Instrument ten był nieodłączną częścią świąt wielkanocnych, wzywając mieszkańców wsi na poranne nabożeństwa.
Organy. Organy kościelne, pochodzące z początku XIX w., są kolejną perłą sztuki. Ten instrument w stylu barokowym, z jednym manuałem i dziewięcioma registrami, mimo kilku przeróbek zachował swoją autentyczność. Prospekt organowy, z trzema wieżyczkami i falistym planem, jest znakomitym przykładem stylu rokokowego.
Pamięć i szacunek. W 2014 r., z okazji 190. rocznicy kościoła, przeprowadzono ważne prace restauracyjne: zidentyfikowano szczątki fundatorów, uporządkowano krypty, odnowiono zewnętrze i wnętrze kościoła.