O kościele
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Šilalė jest imponującym zabytkiem architektury i historii, znajdującym się w Šilalė. Kościół ten jest ważny nie tylko jako ośrodek religijny, lecz i jako skarbnica kultury i sztuki.
Historia kościoła sięga 1533 roku, kiedy dziedzic Orvydas zbudował pierwszą drewnianą świątynię. Początki były trudne: miejscowy proboszcz Jonas Tartyla został zmuszony do opuszczenia parafii z powodu głoszonych idei reformacyjnych. Pod koniec XVI wieku kościół należał do protestantów, lecz w XVII wieku ponownie oddano go katolikom.
Ciekawe jest to, że już w XVIII wieku kościół w Šilalė wspierali znani ludzie tamtej epoki. Na przykład Franciszek Piłsudski w 1769 roku zbudował nowy murowany kościół, a jego syn Jan Piłsudski założył nawet altarię. Niestety w 1829 roku kościół mocno spłonął, lecz szybko go odremontowano.
Pod koniec XIX wieku rozpoczęto szeroko zakrojone prace odnowieniowe kościoła. Architekt J. Dziekoński opracował projekt nowego murowanego kościoła, zatwierdzony w 1900 roku. Staraniem proboszcza prałata B. Pacevičiusa i kanonika Pr. Kuodisa oraz ze środków parafian w latach 1905–1909 wzniesiono obecny kościół w stylu neogotyckim. Biskup Gasparas Cirtautas poświęcił kamień węgielny budowanego kościoła, a 8 listopada 1909 r. poświęcił go kan. Pranciškus Pacevičius.
Od 2007 roku w kościele posługuje trzech księży, wśród nich najmłodszy dziekan diecezji telszańskiej Stasys Toleikis.
Architektura kościoła jest szczególnie imponująca. Jest to jednowieżowa świątynia neogotycka na planie krzyża, której wieża sięga niemal 60 metrów wysokości. Wnętrze kościoła zdobi szesnaście witraży, powstałych do 1914 roku, przedstawiających różnych świętych. Można tu znaleźć też około dwudziestu cennych drewnianych rzeźb z XVIII–XIX wieku, wśród których wyróżnia się rzeźba Ukrzyżowanego.
Ważnym elementem kościoła są organy wykonane w 1912 roku przez królewieckiego mistrza Bruno Goebla. Instrument ten jest jednym z największych dzieł tego mistrza na Litwie i do dziś zachował się niemal niezmieniony. W zakrystii kościoła działa niewielkie muzeum sztuki i historii kościelnej, w którym znajdują się cenne eksponaty, w tym namalowany w XIX wieku obraz św. Anny.
W 2014 roku przy głównej bramie terenu przykościelnego odbudowano i poświęcono grotę lurdzką, urządzoną wcześniej w 1941 roku w nadziei ochronienia kościoła przed zniszczeniami wojennymi.
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Šilalė jest znakomitym litewskim dziedzictwem kultury i historii, zachwycającym nie tylko architekturą, lecz i bogatą historią oraz determinacją wspólnoty w podtrzymywaniu życia tej świątyni.
Historia kościoła sięga 1533 roku, kiedy dziedzic Orvydas zbudował pierwszą drewnianą świątynię. Początki były trudne: miejscowy proboszcz Jonas Tartyla został zmuszony do opuszczenia parafii z powodu głoszonych idei reformacyjnych. Pod koniec XVI wieku kościół należał do protestantów, lecz w XVII wieku ponownie oddano go katolikom.
Ciekawe jest to, że już w XVIII wieku kościół w Šilalė wspierali znani ludzie tamtej epoki. Na przykład Franciszek Piłsudski w 1769 roku zbudował nowy murowany kościół, a jego syn Jan Piłsudski założył nawet altarię. Niestety w 1829 roku kościół mocno spłonął, lecz szybko go odremontowano.
Pod koniec XIX wieku rozpoczęto szeroko zakrojone prace odnowieniowe kościoła. Architekt J. Dziekoński opracował projekt nowego murowanego kościoła, zatwierdzony w 1900 roku. Staraniem proboszcza prałata B. Pacevičiusa i kanonika Pr. Kuodisa oraz ze środków parafian w latach 1905–1909 wzniesiono obecny kościół w stylu neogotyckim. Biskup Gasparas Cirtautas poświęcił kamień węgielny budowanego kościoła, a 8 listopada 1909 r. poświęcił go kan. Pranciškus Pacevičius.
Od 2007 roku w kościele posługuje trzech księży, wśród nich najmłodszy dziekan diecezji telszańskiej Stasys Toleikis.
Architektura kościoła jest szczególnie imponująca. Jest to jednowieżowa świątynia neogotycka na planie krzyża, której wieża sięga niemal 60 metrów wysokości. Wnętrze kościoła zdobi szesnaście witraży, powstałych do 1914 roku, przedstawiających różnych świętych. Można tu znaleźć też około dwudziestu cennych drewnianych rzeźb z XVIII–XIX wieku, wśród których wyróżnia się rzeźba Ukrzyżowanego.
Ważnym elementem kościoła są organy wykonane w 1912 roku przez królewieckiego mistrza Bruno Goebla. Instrument ten jest jednym z największych dzieł tego mistrza na Litwie i do dziś zachował się niemal niezmieniony. W zakrystii kościoła działa niewielkie muzeum sztuki i historii kościelnej, w którym znajdują się cenne eksponaty, w tym namalowany w XIX wieku obraz św. Anny.
W 2014 roku przy głównej bramie terenu przykościelnego odbudowano i poświęcono grotę lurdzką, urządzoną wcześniej w 1941 roku w nadziei ochronienia kościoła przed zniszczeniami wojennymi.
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Šilalė jest znakomitym litewskim dziedzictwem kultury i historii, zachwycającym nie tylko architekturą, lecz i bogatą historią oraz determinacją wspólnoty w podtrzymywaniu życia tej świątyni.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Nespalvota nuotrauka. Tolumoje matyti Šilalės Šv. Pranciškaus Asyžiečio bažnyčia.
