O kościele
Pierwszy kościół w Ukriniai zbudowano w 1776 roku, kiedy dziedzic Wawrzyniec Piłsudski hojnie podarował działkę pod budowę kościoła. Uważa się, że sam Piłsudski zainicjował budowę pierwszego drewnianego kościoła, którego ołtarz główny poświęcono już w 1784 roku. Później, w 1803 roku, szlachta z Ukriniai i Bukančiai zbudowała nowy kościół, który miał trzy ołtarze i pięcioboczną ambonę z rzeźbami ewangelistów. Niestety kościół ten spłonął w 1852 roku.
Mimo tragedii pożaru wspólnota nie ustała. W 1857 roku ze środków parafian zbudowano obecny drewniany kościół, którego architektura powtarzała formy poprzedniej świątyni. Kościół rozbudowano w 1913 roku, a przez wiele lat był kilkakrotnie remontowany – ostatnie znaczące prace restauratorskie przeprowadzono w 2019 roku.
Kościół ten jest wyjątkowy dzięki swojemu niepowtarzalnemu stylowi. Ma plan prostokątny, jest jednonawowy, z chórem organowym nad przedsionkiem, dwiema wieżyczkami i trójbocznym prezbiterium. Wnętrze zdobią trzy ołtarze. Ołtarz centralny jest szczególnie cenny dzięki znajdującej się w nim rzeźbie Ukrzyżowanego oraz obrazowi św. Antoniego Padewskiego, ozdobionemu wotami – szczególnymi symbolami modlitwy. W lewym ołtarzu przedstawiony jest św. Franciszek z Asyżu, a w prawym – obraz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Wnętrze kościoła jest też ozdobione różnymi rzeźbami oraz reliefowymi stacjami drogi krzyżowej. Można tu zobaczyć wizerunki św. Piotra i św. Pawła, św. Elżbiety Węgierskiej, archanioła Michała i wielu innych świętych. Na szczególną uwagę zasługuje też obraz św. Teofila, stworzony po jego kanonizacji w 1930 roku.
Na terenie przykościelnym stoi ogrodzenie z muru kamiennego oraz dwukondygnacyjna dzwonnica, w której wiszą dwa dzwony. Dzwonnica jest wyjątkowa dzięki swojej złożonej konstrukcji: dolna kondygnacja jest murowana, a górna – drewniana. Obok kościoła znajduje się cmentarz, na którym zachowało się kilka kamiennych krzyży wykutych przez Stepona Gailevičiusa, z napisami świadczącymi o długiej historii tego miejsca.
Warto zwrócić uwagę również na organy znajdujące się w kościele. Zostały zbudowane w pierwszej połowie XIX wieku i choć obecnie są w stanie awaryjnym, pozwalają spojrzeć na dawne mistrzostwo budowy instrumentów muzycznych. Na strychu kościoła przechowywana jest dekoracja jeszcze starszych organów, odzwierciedlająca dziedzictwo muzyczne tamtej epoki.
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Ukriniai to nie tylko miejsce obrzędów religijnych, ale też zabytek dziedzictwa kulturowego, w którym splatają się historia, sztuka i przeżycia duchowe. To miejsce, gdzie można poczuć upływ czasu i podziwiać niepowtarzalne piękno litewskiej architektury ludowej.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Fotografijoje užfiksuotas antkapinis paminklas-kryžius, iškaltas iš vieno akmens. Kryžmų galuose apvalūs rutuliai, kryžmos centre Dievo Apvaizdos simbolis, žemiau ant stiebo kryžiaus, širdies, dobilo lapo ir cokolinėje stiebo dalyje - Švč. Mergelės Marijos Sopulingosios reljefai. Kryžius pastatytas ant buv girnų akmens, aptašyto į apytikrį kvadratą. Cokolio šone iš kairės iškaltas užrašas. Antrame plane matosi Ukrinų Šv. Antano Paduviečio bažnyčia pastatyt 1857 m. Fotografijos reverse įrašai pieštuku, nurodantys vietovę ir keli spaustuvininkų pasižymėjimai bei leidyklos Mintis antspaudas, o ant jo mėlynu rašalu užrašyta "Statybos I-tas, Architektūros klausimai III".
Ukrinų Šv. Antano Paduviečio bažnyčia trijų ketvirčių rakursu iš apsidės pusės nuo kapinių. Pirmame fotografinės kompozicijos plane – betoninis kryžius su profiliuotais trilapio motyvo vertikalės ir kryžmos galais. Medinės bažnytėlės šoninės sienos ir apsidės stačių lentelių apkalo. Šoninėje sienoje trys dvidešimties dalių langai, apsidėje vienas aštuonių dalių langas ir vienvėrės durys. Sakralinio pastato pagrindinio tūrio stogas status, dvišlaitis, virš apsidės trišlaitis, abiejuose kraigo galuose – po kriaušės formos smailę su geležinio kryžiaus viršūne.