O kościele
Kościół Zwiastowania Pańskiego Najświętszej Maryi Pannie w Ylakiai to jeden z najciekawszych zabytków architektury i historii w rejonie skuodzkim. Ten kościół, zbudowany po 1899 r., stoi w centrum miasteczka Ylakiai i od wielu lat jest nieodłączną częścią wspólnoty.
Pierwszy kościół w Ylakiai zbudowano już w 1640 r., a księgi metrykalne zaczęto prowadzić od 1642 r. Później, w 1701 r., zbudowano nowy kościół, którego teren w 1709 r. powiększono. Jednak po nieco ponad stuleciu budynek stał się stary i podupadający. Na początku XIX w. parafia założyła szkołę, w której kształcono miejscowe dzieci.
Wydarzenia z 1863 r. odzwierciedlają trudne czasy: miejscowy wikariusz Aleksandras Miliauskas został zesłany pod zarzutem nakłaniania ludzi do przyłączenia się do powstania. Niespełna rok później proboszcz Motiejus Urbonavičius został ukarany za to, że w kościele nie odmawiał modlitwy za cara.
Mimo wszystkich trudności parafianie niejednokrotnie wyrażali chęć budowy nowego murowanego kościoła. Wreszcie, po długich staraniach, w 1899 r. uzyskano pozwolenie i rozpoczęto budowę według projektu architekta Ustina Golinevičiusa. Kościół konsekrował biskup Mečislovas Paliulionis.
Pod względem architektonicznym kościół w Ylakiai jest znakomitym przykładem stylu historyzmu. Ma plan prostokątny, dwie wieże i murowany mur otaczający teren przykościelny. Warto zauważyć, że fakturę czerwonej cegły na elewacjach uzupełniają niewielkie białe tynkowane płaszczyzny. Zwężające się ku górze okna oraz elementy gotyckie we wnętrzu nadają mu szczególnego piękna. W kościele można znaleźć trzy drewniane ławki, które, jak się przypuszcza, zachowały się z poprzedniego drewnianego kościoła.
Ponadto w parafii Ylakiai stoi kaplica św. Rocha Wyznawcy. Wewnątrz kościoła dominują jasne odcienie żółci i brązu, a ołtarze zachowują styl gotycki. Warto dodać, że w kościele znajduje się dzwon rejestrowy oraz organy wykonane przez mistrza M. Masalskiego. Świątynię zdobią też prace twórcy ludowego Domininkasa Malakauskasa – dwa konfesjonały, ambona i dwa ołtarze są owocem jego twórczości.
Cały ten kompleks wraz z otaczającymi go budowlami stanowi niezwykle bogate dziedzictwo historyczne i kulturowe, ważne nie tylko dla miejscowych mieszkańców, ale i dla wszystkich interesujących się litewską architekturą i historią.
Pierwszy kościół w Ylakiai zbudowano już w 1640 r., a księgi metrykalne zaczęto prowadzić od 1642 r. Później, w 1701 r., zbudowano nowy kościół, którego teren w 1709 r. powiększono. Jednak po nieco ponad stuleciu budynek stał się stary i podupadający. Na początku XIX w. parafia założyła szkołę, w której kształcono miejscowe dzieci.
Wydarzenia z 1863 r. odzwierciedlają trudne czasy: miejscowy wikariusz Aleksandras Miliauskas został zesłany pod zarzutem nakłaniania ludzi do przyłączenia się do powstania. Niespełna rok później proboszcz Motiejus Urbonavičius został ukarany za to, że w kościele nie odmawiał modlitwy za cara.
Mimo wszystkich trudności parafianie niejednokrotnie wyrażali chęć budowy nowego murowanego kościoła. Wreszcie, po długich staraniach, w 1899 r. uzyskano pozwolenie i rozpoczęto budowę według projektu architekta Ustina Golinevičiusa. Kościół konsekrował biskup Mečislovas Paliulionis.
Pod względem architektonicznym kościół w Ylakiai jest znakomitym przykładem stylu historyzmu. Ma plan prostokątny, dwie wieże i murowany mur otaczający teren przykościelny. Warto zauważyć, że fakturę czerwonej cegły na elewacjach uzupełniają niewielkie białe tynkowane płaszczyzny. Zwężające się ku górze okna oraz elementy gotyckie we wnętrzu nadają mu szczególnego piękna. W kościele można znaleźć trzy drewniane ławki, które, jak się przypuszcza, zachowały się z poprzedniego drewnianego kościoła.
Ponadto w parafii Ylakiai stoi kaplica św. Rocha Wyznawcy. Wewnątrz kościoła dominują jasne odcienie żółci i brązu, a ołtarze zachowują styl gotycki. Warto dodać, że w kościele znajduje się dzwon rejestrowy oraz organy wykonane przez mistrza M. Masalskiego. Świątynię zdobią też prace twórcy ludowego Domininkasa Malakauskasa – dwa konfesjonały, ambona i dwa ołtarze są owocem jego twórczości.
Cały ten kompleks wraz z otaczającymi go budowlami stanowi niezwykle bogate dziedzictwo historyczne i kulturowe, ważne nie tylko dla miejscowych mieszkańców, ale i dla wszystkich interesujących się litewską architekturą i historią.