O kościele
Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Barstyčiai to jedno z tych szczególnych miejsc, które pamiętają wiele wydarzeń historycznych i postaci. Położony w niewielkim miasteczku Barstyčiai w rejonie skuodzkim, ten drewniany kościół ma długą i bogatą przeszłość, która przyciąga nie tylko wiernych, ale i miłośników historii.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy Stanislovas Beinartas w 1649 roku podarował Barstyčiai kolegium jezuickiemu w Pašiaušė. Po tym, jak w 1773 roku zniesiono zakon jezuitów, Barstyčiai przeszły w ręce szlacheckiego rodu Jagminów. To właśnie przedstawiciel tego rodu, Tadas Jagminas, w 1788 roku zbudował pierwszy kościół, a już w następnym roku, 1789, przekazał na jego rzecz działkę ziemi i potrzebne środki.
Kościół w ciągu swego istnienia był wielokrotnie odnawiany i przebudowywany. Na przykład w 1814 roku został odnowiony, a w 1844 roku – przebudowany i powiększony. Jeden z ciekawszych epizodów wydarzył się jednak w 1870 roku, kiedy wileński generał-gubernator ukarał biskupa żmudzkiego Motiejusa Valančiusa za to, że bez zgody władz mianował księdza do Barstyčiai. Choć karę zwrócono, kościół przez kilka lat i tak nie miał stałego proboszcza.
Obecny drewniany kościół zbudowano w 1906 roku. W jego budowie odzwierciedla się tradycyjna architektura litewska, z planem prostokątnym i masywną wieżą. W 1908 roku erygowano tu parafię, wcześniej filia należała do Žemaičių Kalvarija.
Pod względem architektonicznym miejsce jest naprawdę imponujące. Kościół otacza kamienny mur z filarowo-słupową bramą, a przy murze stoi drewniana dzwonnica. Na cmentarzu przykościelnym pochowany jest długoletni proboszcz Anupras Žukas, który posługiwał w kościele w Barstyčiai od 1977 do 1988 roku i był więziony w sowieckich łagrach.
Wizyta w kościele Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Barstyčiai z pewnością da niepowtarzalną okazję poczuć ducha litewskiej historii oraz zaznać spokoju i piękna, które zachował ten niewielki, lecz bardzo ważny obiekt sakralny.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy Stanislovas Beinartas w 1649 roku podarował Barstyčiai kolegium jezuickiemu w Pašiaušė. Po tym, jak w 1773 roku zniesiono zakon jezuitów, Barstyčiai przeszły w ręce szlacheckiego rodu Jagminów. To właśnie przedstawiciel tego rodu, Tadas Jagminas, w 1788 roku zbudował pierwszy kościół, a już w następnym roku, 1789, przekazał na jego rzecz działkę ziemi i potrzebne środki.
Kościół w ciągu swego istnienia był wielokrotnie odnawiany i przebudowywany. Na przykład w 1814 roku został odnowiony, a w 1844 roku – przebudowany i powiększony. Jeden z ciekawszych epizodów wydarzył się jednak w 1870 roku, kiedy wileński generał-gubernator ukarał biskupa żmudzkiego Motiejusa Valančiusa za to, że bez zgody władz mianował księdza do Barstyčiai. Choć karę zwrócono, kościół przez kilka lat i tak nie miał stałego proboszcza.
Obecny drewniany kościół zbudowano w 1906 roku. W jego budowie odzwierciedla się tradycyjna architektura litewska, z planem prostokątnym i masywną wieżą. W 1908 roku erygowano tu parafię, wcześniej filia należała do Žemaičių Kalvarija.
Pod względem architektonicznym miejsce jest naprawdę imponujące. Kościół otacza kamienny mur z filarowo-słupową bramą, a przy murze stoi drewniana dzwonnica. Na cmentarzu przykościelnym pochowany jest długoletni proboszcz Anupras Žukas, który posługiwał w kościele w Barstyčiai od 1977 do 1988 roku i był więziony w sowieckich łagrach.
Wizyta w kościele Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Barstyčiai z pewnością da niepowtarzalną okazję poczuć ducha litewskiej historii oraz zaznać spokoju i piękna, które zachował ten niewielki, lecz bardzo ważny obiekt sakralny.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Barstyčių Šv. apaštalų Simono ir Judo Tado bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje.