O kościele
Kościół Matki Bożej Ostrobramskiej w Kena jest jednym z tych zachwycających, mało znanych litewskich kościołów, które warto odwiedzić zarówno ze względu na historię, jak i architekturę. Położony we wsi Kena, zaledwie 23 km na wschód od Vilniusa, ten drewniany kościół stoi tuż nad brzegiem rzeki Kena.
Historia tego kościoła sięga jeszcze XVII w., gdy kasztelanowa witebska Strawińska przekazała Kena zborowi ewangelicko-reformowanemu w Vilniusie. Wkrótce jednak Lew Sapieha odebrał to terytorium i w 1690 r. Kena przekazano klasztorowi bernardynów w Vilniusie. Już wtedy we wsi stała kaplica, należąca do parafii Rukainiai, wzmiankowana jeszcze w 1744 r. Niestety, w 1866 r. władze rosyjskie zamknęły kaplicę.
W 1920 r. wzniesiono obecny drewniany kościół, którego architektura i wewnętrzne zdobienia cieszą oko do dziś. Sam kościół ma plan prostokątny, jest jednonawowy, z wieżyczką, przedsionkiem i boczną zakrystią. Jego dach jest wielospadowy, apsyda trójścienna. Wewnątrz można zobaczyć trzy ołtarze, a w ołtarzu głównym widnieje kopia obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej, ozdobiona w 2003 r. dwiema pozłacanymi koronami.
Jednym z ciekawszych elementów kościoła jest ogrodzenie cmentarza kościelnego, wykonane z tynkowanego muru. Za bramą znajduje się studzienka, przy której stoi figura Najświętszej Maryi Panny. Ponadto przy ścieżce prowadzącej do kościoła widoczny jest głaz-pomnik z wizerunkiem Maryi, który nadaje szczególną atmosferę sakralną tej niewielkiej wsi.
Mimo że nabożeństwa odprawiane są wyłącznie po polsku, kościół ten zawsze czeka na odwiedzających, pragnących zetknąć się z jego historią i pięknem. To miejsce, w którym spotyka się przeszłość z teraźniejszością, i każdy może tu poczuć spokój oraz duchowość.
Historia tego kościoła sięga jeszcze XVII w., gdy kasztelanowa witebska Strawińska przekazała Kena zborowi ewangelicko-reformowanemu w Vilniusie. Wkrótce jednak Lew Sapieha odebrał to terytorium i w 1690 r. Kena przekazano klasztorowi bernardynów w Vilniusie. Już wtedy we wsi stała kaplica, należąca do parafii Rukainiai, wzmiankowana jeszcze w 1744 r. Niestety, w 1866 r. władze rosyjskie zamknęły kaplicę.
W 1920 r. wzniesiono obecny drewniany kościół, którego architektura i wewnętrzne zdobienia cieszą oko do dziś. Sam kościół ma plan prostokątny, jest jednonawowy, z wieżyczką, przedsionkiem i boczną zakrystią. Jego dach jest wielospadowy, apsyda trójścienna. Wewnątrz można zobaczyć trzy ołtarze, a w ołtarzu głównym widnieje kopia obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej, ozdobiona w 2003 r. dwiema pozłacanymi koronami.
Jednym z ciekawszych elementów kościoła jest ogrodzenie cmentarza kościelnego, wykonane z tynkowanego muru. Za bramą znajduje się studzienka, przy której stoi figura Najświętszej Maryi Panny. Ponadto przy ścieżce prowadzącej do kościoła widoczny jest głaz-pomnik z wizerunkiem Maryi, który nadaje szczególną atmosferę sakralną tej niewielkiej wsi.
Mimo że nabożeństwa odprawiane są wyłącznie po polsku, kościół ten zawsze czeka na odwiedzających, pragnących zetknąć się z jego historią i pięknem. To miejsce, w którym spotyka się przeszłość z teraźniejszością, i każdy może tu poczuć spokój oraz duchowość.