O kościele
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Švenčionėliai to okazały kościół Archidiecezji Wileńskiej, znajdujący się w Švenčionėliai, przy niewielkiej ulicy miasteczka zwanej ulicą Kościelną. Budynek wzniesiono z muru tynkowanego, w stylu historyzmu.
Historia kościoła sięga początku XX w., kiedy w 1900 roku miejscowi mieszkańcy zwrócili się do władz z prośbą o pozwolenie na budowę kaplicy przy cmentarzu. Pozwolenie uzyskano dopiero w 1903 roku, lecz ludzie chcieli już mieć prawdziwy kościół. Ksiądz Jonas Burba stał się jednym z inicjatorów tej idei. W 1906 roku urządził on ołtarz we własnym domu mieszkalnym, który z czasem stał się zaczątkiem drewnianego kościoła. Pierwszy drewniany kościół zbudowano z dawnego spichlerza zbożowego już w 1907 roku, a parafię oficjalnie uznano dopiero w 1910 roku.
W długim okresie swego istnienia kościół przeszedł niejedną próbę. W 1929 roku z inicjatywy księdza Ambraziejusa Jakavonisa rozpoczęto budowę obecnego murowanego kościoła. Do 1940 roku wzniesiono mury kościoła i pokryto dach. Niestety II wojna światowa i lata powojenne wstrzymały prace budowlane.
Tragiczne wydarzenia dotknęły też duchownych kościoła. 10 maja 1942 roku funkcjonariusze gestapo rozstrzelali proboszcza Boleslovasa Bazevičiusa i kapelana szkolnego Jana Naumowicza, których pochowano na cmentarzu w Švenčionėliai. Mimo wszystkich trudności, staraniem proboszcza Broniusa Laurinavičiusa i za zgodą Rady Ministrów Litewskiej SRR, w 1957 roku wznowiono prace budowlane, a kościół ostatecznie ukończono w 1959 roku.
Pod względem architektonicznym kościół Matki Bożej Bolesnej w Švenčionėliai jest budowlą na planie prostokąta, dwuwieżową, z wnętrzem o trzech nawach oddzielonych masywnymi filarami. Ogrodzenie przykościelne wyróżnia się murowano-metalowym wzornictwem. We wnętrzu kościoła można zobaczyć ołtarz główny, ołtarz boczny oraz wiele pięknych elementów dekoracyjnych, w tym rozetę we frontonie i różnorodne rzeźby.
Warto wspomnieć też o działającej w parafii kaplicy św. Judy Tadeusza i Szymona w Januliškis, która dodatkowo wzbogaca religijne i kulturalne życie okolicy.
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Švenčionėliai to nie tylko dom modlitwy. To miejsce, w którym splatają się historia, kultura i wspólnotowość, które pomogły przetrwać wyzwania czasu i przemian politycznych.
Historia kościoła sięga początku XX w., kiedy w 1900 roku miejscowi mieszkańcy zwrócili się do władz z prośbą o pozwolenie na budowę kaplicy przy cmentarzu. Pozwolenie uzyskano dopiero w 1903 roku, lecz ludzie chcieli już mieć prawdziwy kościół. Ksiądz Jonas Burba stał się jednym z inicjatorów tej idei. W 1906 roku urządził on ołtarz we własnym domu mieszkalnym, który z czasem stał się zaczątkiem drewnianego kościoła. Pierwszy drewniany kościół zbudowano z dawnego spichlerza zbożowego już w 1907 roku, a parafię oficjalnie uznano dopiero w 1910 roku.
W długim okresie swego istnienia kościół przeszedł niejedną próbę. W 1929 roku z inicjatywy księdza Ambraziejusa Jakavonisa rozpoczęto budowę obecnego murowanego kościoła. Do 1940 roku wzniesiono mury kościoła i pokryto dach. Niestety II wojna światowa i lata powojenne wstrzymały prace budowlane.
Tragiczne wydarzenia dotknęły też duchownych kościoła. 10 maja 1942 roku funkcjonariusze gestapo rozstrzelali proboszcza Boleslovasa Bazevičiusa i kapelana szkolnego Jana Naumowicza, których pochowano na cmentarzu w Švenčionėliai. Mimo wszystkich trudności, staraniem proboszcza Broniusa Laurinavičiusa i za zgodą Rady Ministrów Litewskiej SRR, w 1957 roku wznowiono prace budowlane, a kościół ostatecznie ukończono w 1959 roku.
Pod względem architektonicznym kościół Matki Bożej Bolesnej w Švenčionėliai jest budowlą na planie prostokąta, dwuwieżową, z wnętrzem o trzech nawach oddzielonych masywnymi filarami. Ogrodzenie przykościelne wyróżnia się murowano-metalowym wzornictwem. We wnętrzu kościoła można zobaczyć ołtarz główny, ołtarz boczny oraz wiele pięknych elementów dekoracyjnych, w tym rozetę we frontonie i różnorodne rzeźby.
Warto wspomnieć też o działającej w parafii kaplicy św. Judy Tadeusza i Szymona w Januliškis, która dodatkowo wzbogaca religijne i kulturalne życie okolicy.
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Švenčionėliai to nie tylko dom modlitwy. To miejsce, w którym splatają się historia, kultura i wspólnotowość, które pomogły przetrwać wyzwania czasu i przemian politycznych.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Švenčionėlių Švč. Mergelės Marijos Sopulingosios bažnyčia. Fotografijos aprašymas ant pasporto: „ŠVENČIONĖLIAI. Naujai pastatyta šv. Onos bažnyčia, 1959 m.“