O kościele
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Linkmenys to imponująca świątynia o bogatej historii, stojąca we wsi Linkmenys, zaledwie 12 kilometrów na zachód od Ignaliny. Choć kościół w obecnej postaci wybudowano w 1887 roku, jego historia zaczyna się o wiele wcześniej.
Pierwsza wzmianka o kościele sięga czasów panowania wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka, gdy w latach 1440–1492 w Linkmenys erygowano parafię. Co ciekawe, już w 1501 roku Aleksander Jagiellończyk nadał prawa patronatu nad kościołem biskupowi wileńskiemu Wojciechowi Taborowi, surowo nakazując, by nabożeństwa odprawiano w języku litewskim. Jest to znaczący fakt, odzwierciedlający wagę języka w owym czasie oraz starania Litwinów o zachowanie własnej tożsamości.
Jednak pierwszy drewniany kościół podupadł w XVII w., dlatego w 1645 roku wzniesiono nowy. Później, w 1720 roku, hrabia Tyszkiewicz sfinansował budowę kolejnego drewnianego kościoła. Każdy z tych kościołów był ważny dla miejscowej ludności nie tylko jako dom modlitwy, ale i jako ośrodek działalności społecznej. W XVIII w. działała nawet szkoła parafialna, a w 1820 roku do kościoła należało kilka okolicznych wsi.
W połowie XIX w. kościół miał trzy drewniane ołtarze oraz przytułek, w którym opiekowano się ubogimi. Jednak w 1882 roku rozpoczęto planowanie projektu nowego murowanego kościoła według planów inżyniera wojskowego Czerkasowa. Kościół wybudowano w 1887 roku i stoi on obecnie w tym samym miejscu. Odznacza się stylistyką historyzmu, w której dominują elementy stylu neoromańskiego.
Kościół jest na planie prostokąta, bazylikowy, z jedną wieżą. Jego wnętrze zadziwia pięknem: dekoracyjne ołtarze, balustrada prezbiterium, ambona, figura Matki Bożej, oryginalne organy, obrazy malowane w złoconych ramach oraz zdobione okna witrażowe. Wszystko to nadaje kościołowi szczególnego uroku i przytulności.
Na terenie przykościelnym można znaleźć groby księdza Jeronimasa Janulionisa i księdza Ignasa Montvili. Ten ostatni był bojownikiem o litewskość w czasach okupacji polskiej.
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Linkmenys nie jest jedynie zabytkiem architektury; jest żywym świadkiem historii litewskiej kultury i życia duchowego, łączącym przeszłość z teraźniejszością i zapraszającym każdego odwiedzającego do odczucia ducha historii.
Pierwsza wzmianka o kościele sięga czasów panowania wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka, gdy w latach 1440–1492 w Linkmenys erygowano parafię. Co ciekawe, już w 1501 roku Aleksander Jagiellończyk nadał prawa patronatu nad kościołem biskupowi wileńskiemu Wojciechowi Taborowi, surowo nakazując, by nabożeństwa odprawiano w języku litewskim. Jest to znaczący fakt, odzwierciedlający wagę języka w owym czasie oraz starania Litwinów o zachowanie własnej tożsamości.
Jednak pierwszy drewniany kościół podupadł w XVII w., dlatego w 1645 roku wzniesiono nowy. Później, w 1720 roku, hrabia Tyszkiewicz sfinansował budowę kolejnego drewnianego kościoła. Każdy z tych kościołów był ważny dla miejscowej ludności nie tylko jako dom modlitwy, ale i jako ośrodek działalności społecznej. W XVIII w. działała nawet szkoła parafialna, a w 1820 roku do kościoła należało kilka okolicznych wsi.
W połowie XIX w. kościół miał trzy drewniane ołtarze oraz przytułek, w którym opiekowano się ubogimi. Jednak w 1882 roku rozpoczęto planowanie projektu nowego murowanego kościoła według planów inżyniera wojskowego Czerkasowa. Kościół wybudowano w 1887 roku i stoi on obecnie w tym samym miejscu. Odznacza się stylistyką historyzmu, w której dominują elementy stylu neoromańskiego.
Kościół jest na planie prostokąta, bazylikowy, z jedną wieżą. Jego wnętrze zadziwia pięknem: dekoracyjne ołtarze, balustrada prezbiterium, ambona, figura Matki Bożej, oryginalne organy, obrazy malowane w złoconych ramach oraz zdobione okna witrażowe. Wszystko to nadaje kościołowi szczególnego uroku i przytulności.
Na terenie przykościelnym można znaleźć groby księdza Jeronimasa Janulionisa i księdza Ignasa Montvili. Ten ostatni był bojownikiem o litewskość w czasach okupacji polskiej.
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Linkmenys nie jest jedynie zabytkiem architektury; jest żywym świadkiem historii litewskiej kultury i życia duchowego, łączącym przeszłość z teraźniejszością i zapraszającym każdego odwiedzającego do odczucia ducha historii.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Linkmenų Švč. Trejybės bažnyčios pagrindinis fasadas.