O kościele
Kościół św. apostoła Jakuba w Joniškis, wznoszący się w miasteczku Joniškis nad jeziorem Arinas, jest jednym z historycznie i kulturowo znaczących drewnianych kościołów Litwy. Świątynia ta, zbudowana na początku XVIII w., nie tylko służyła jako ośrodek religijny, ale i była miejscem, w którym tętniło życie parafialne.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1726 r., kiedy zbudowali go jezuici. Obok tego drewnianego kościoła działała szkoła parafialna, w której kształcono miejscową młodzież. W 1752 r. kościołowi nadano odpust, a już w 1782 r. działały tu dwa bractwa: Trójcy Przenajświętszej i Najświętszej Marii Panny Szkaplerznej.
XIX wiek był pełen przemian. Staraniem proboszcza F. Petrauskasa i parafian w 1848 r. wymieniono zręby kościoła, zapewniając tym samym trwałe przetrwanie budynku. Po 1891 r., gdy proboszcz Tomas Sirvydas wprowadził nabożeństwa w języku litewskim, w kościele doszło do sporów między społecznością polską i litewską. W 1912 r. sąd ukarał osoby, które terroryzowały tych, którzy mówili po litewsku, czytali litewskie modlitwy czy śpiewali litewskie pieśni.
W okresie międzywojennym kościół stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, ale i kulturalnym. Proboszcz Andrius Juknevičius organizował oświatę religijną i kulturalną. Tymczasem po II wojnie światowej ówczesna atmosfera polityczna na Litwie sprawiła, że kilku proboszczów tego kościoła – Antanas Mažeika, Juozas Voveris oraz Juozas Šalčius – zostało zesłanych lub skazanych.
Pod względem architektonicznym kościół w Joniškis to unikalna budowla. Kościół na planie prostokąta, z dwuwieżową fasadą i trójboczną apsydą oraz niższymi zakrystiami, wyróżnia się swoim monumentalizmem. Wewnątrz trzy nawy, wsparte na kolumnach, tworzą wrażenie majestatycznej przestrzeni. Ogrodzenie z muru kamiennego otaczające teren przykościelny strzeże wielu historycznych grobów, w tym księdza Stanislovasa Šlamasa, który rozpowszechniał zakazaną prasę.
Organy kościelne, wykonane pod koniec XVIII w., uważane są za jedne z najstarszych zachowanych organów w stylu barokowym szkoły wileńskiej. Ich brzmienie do dziś wypełnia świątynię wyjątkową aurą muzyczną.
Niewątpliwie kościół św. apostoła Jakuba w Joniškis to nie tylko ważny obiekt religijny, ale i żywy świadek historii, opowiadający o losach miejscowych ludzi, walkach o tożsamość narodową i pielęgnowaniu tradycji.
Historia kościoła rozpoczęła się w 1726 r., kiedy zbudowali go jezuici. Obok tego drewnianego kościoła działała szkoła parafialna, w której kształcono miejscową młodzież. W 1752 r. kościołowi nadano odpust, a już w 1782 r. działały tu dwa bractwa: Trójcy Przenajświętszej i Najświętszej Marii Panny Szkaplerznej.
XIX wiek był pełen przemian. Staraniem proboszcza F. Petrauskasa i parafian w 1848 r. wymieniono zręby kościoła, zapewniając tym samym trwałe przetrwanie budynku. Po 1891 r., gdy proboszcz Tomas Sirvydas wprowadził nabożeństwa w języku litewskim, w kościele doszło do sporów między społecznością polską i litewską. W 1912 r. sąd ukarał osoby, które terroryzowały tych, którzy mówili po litewsku, czytali litewskie modlitwy czy śpiewali litewskie pieśni.
W okresie międzywojennym kościół stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, ale i kulturalnym. Proboszcz Andrius Juknevičius organizował oświatę religijną i kulturalną. Tymczasem po II wojnie światowej ówczesna atmosfera polityczna na Litwie sprawiła, że kilku proboszczów tego kościoła – Antanas Mažeika, Juozas Voveris oraz Juozas Šalčius – zostało zesłanych lub skazanych.
Pod względem architektonicznym kościół w Joniškis to unikalna budowla. Kościół na planie prostokąta, z dwuwieżową fasadą i trójboczną apsydą oraz niższymi zakrystiami, wyróżnia się swoim monumentalizmem. Wewnątrz trzy nawy, wsparte na kolumnach, tworzą wrażenie majestatycznej przestrzeni. Ogrodzenie z muru kamiennego otaczające teren przykościelny strzeże wielu historycznych grobów, w tym księdza Stanislovasa Šlamasa, który rozpowszechniał zakazaną prasę.
Organy kościelne, wykonane pod koniec XVIII w., uważane są za jedne z najstarszych zachowanych organów w stylu barokowym szkoły wileńskiej. Ich brzmienie do dziś wypełnia świątynię wyjątkową aurą muzyczną.
Niewątpliwie kościół św. apostoła Jakuba w Joniškis to nie tylko ważny obiekt religijny, ale i żywy świadek historii, opowiadający o losach miejscowych ludzi, walkach o tożsamość narodową i pielęgnowaniu tradycji.