LT EN PL
Dekanat Molėtai

Labanoro Švč. Mergelės Marijos Gimimo bažnyčia

Wybudowany XVIII wiek Współrz. 55.2661, 25.7747
Widok 360° Wikipedia

O kościele

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Labanoras to wymowny zabytek o bogatej historii, znajdujący się w miasteczku Labanoras, w rejonie Švenčionys. Niezwykłe jest to, jak ten drewniany dom Boży stał się przez wieki symbolem całej wspólnoty.

Po raz pierwszy kościół w Labanoras wzmiankowano już w 1522 r. w spisach diecezji wileńskiej, co świadczy o jego dawności i długowieczności. Jednak pierwszy kościół z czasem podupadł i pod koniec XVIII w. spłonął. Nowy kościół z funduszy parafian zbudował biskup wileński Massalski w 1768 r., lecz ponownie zniszczył go pożar w 1798 r.

Mimo to nie powstrzymało to miejscowych mieszkańców – w latach 1818–1820 kościół odbudowano z funduszy parafian. Był to nie tylko dom modlitwy, ale i ośrodek wspólnoty, którego mury widziały wiele wydarzeń: od ceremonii religijnych po letnie zloty katolickiej młodzieży (pavasarininkai) w okresie międzywojennym.

Kościół nieustannie się zmieniał, był restaurowany i doglądany. Latem 2009 r. przeprowadzono duży remont, który odświeżył estetykę kościoła: pomalowano elewacje, dach pokryto autentycznym gontem, a wieżyczki obito blachą miedzianą. Niestety po pół roku, tuż przed Bożym Narodzeniem, kościół spotkała tragedia – spłonął doszczętnie. Na szczęście dzwonnica pozostała nietknięta.

Ta dzwonnica, datowana na XIX w., o planie kwadratowym i trzech kondygnacjach, odzwierciedla autentyczną architekturę ludową. W dzwonnicy wisiał spiżowy dzwon, odlany w 1805 r. przez Johanna Samuela Wennera, który można uznać za prawdziwe dzieło sztuki.

Po pożarze wspólnota nie straciła nadziei – już w 2010 r. rozpoczęto prace przy odbudowie kościoła, które pomyślnie zakończono w 2011 r. Odbudowany na nowo kościół zachował swój styl klasycystyczny i stał się nowoczesnym, a zarazem autentycznym przykładem architektury sakralnej.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Labanoras dziś nie tylko pełni swoją funkcję domu modlitwy, ale i przypomina o jedności oraz sile wspólnoty w przetrwaniu trudności. To miejsce, w którym łączą się przeszłość i teraźniejszość, praktyka religijna i dziedzictwo kulturowe.

Galeria i zasoby

Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.