O kościele
Kościół św. apostołów Piotra i Pawła w Molėtai to jedno z tych miejsc, które nie tylko tchną dawnością, ale i opowiadają wiele historii o ludzkich losach, walkach i odrodzeniu.
Zacznijmy od tego, że Molėtai zostały podarowane biskupowi wileńskiemu jeszcze w 1387 r. Świadczy to o tym, że miasteczko to od dawna było ściśle związane z historią kościelną. Uważa się, że pierwszy kościół zbudowano tu w drugiej połowie XV w., a już w 1522 r. jest on wzmiankowany w źródłach pisanych.
Jednak życie nigdy nie było łatwe – podczas wojny północnej w 1702 r. kościół został zniszczony. Mimo to ludzie nie przestawali dążyć do odbudowy swojego ośrodka religijnego i około 1722 r. kościół odbudowano. W 1742 r. założono Bractwo Najświętszej Maryi Panny, a od 1777 r. w parafii działała szkoła.
Ważny przełom nastąpił w XX w., kiedy ksiądz Kazimieras Bandzevičius podjął z parafianami inicjatywę budowy nowego murowanego kościoła. Prace budowlane trwały w latach 1905–1907 i nadzorował je inżynier Stepan Sestrzencewicz. W 1912 r. zainstalowano nowe organy, a w tym samym roku odbyło się pierwsze publiczne litewskie przedstawienie teatralne w Molėtai. Świadczy to o tym, że kościół stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, ale i kulturalnym.
Niestety historia nie była łaskawa dla wszystkich. Dziekan Matas Lajauskas, który był proboszczem w Molėtai od 1924 r., padł ofiarą wojny – został zastrzelony przez wycofujących się czerwonoarmistów w 1941 r. W 1944 r. kościół ponownie doznał zniszczeń – zburzono jego wieże, które odbudowano dopiero w 1977 r., mimo przeszkód stawianych przez miejscowe władze.
Pod względem architektonicznym kościół jest prawdziwym przykładem stylu neobarokowego. Ma plan krzyża łacińskiego, dwie wysokie wieże i wysunięty fasadowy front. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, a ołtarze zdobione są w stylu barokowym. Przy kościele znajduje się także ogrodzenie z muru kamiennego i osiemnastostopniowe schody prowadzące na teren przykościelny.
Odwiedzając kościół św. apostołów Piotra i Pawła w Molėtai, można nie tylko zachwycić się architekturą, ale i poczuć tchnienie historii, zrozumieć wytrwałość ludzi i ich pragnienie zachowania kultury oraz wiary mimo wszystkich prób.
Zacznijmy od tego, że Molėtai zostały podarowane biskupowi wileńskiemu jeszcze w 1387 r. Świadczy to o tym, że miasteczko to od dawna było ściśle związane z historią kościelną. Uważa się, że pierwszy kościół zbudowano tu w drugiej połowie XV w., a już w 1522 r. jest on wzmiankowany w źródłach pisanych.
Jednak życie nigdy nie było łatwe – podczas wojny północnej w 1702 r. kościół został zniszczony. Mimo to ludzie nie przestawali dążyć do odbudowy swojego ośrodka religijnego i około 1722 r. kościół odbudowano. W 1742 r. założono Bractwo Najświętszej Maryi Panny, a od 1777 r. w parafii działała szkoła.
Ważny przełom nastąpił w XX w., kiedy ksiądz Kazimieras Bandzevičius podjął z parafianami inicjatywę budowy nowego murowanego kościoła. Prace budowlane trwały w latach 1905–1907 i nadzorował je inżynier Stepan Sestrzencewicz. W 1912 r. zainstalowano nowe organy, a w tym samym roku odbyło się pierwsze publiczne litewskie przedstawienie teatralne w Molėtai. Świadczy to o tym, że kościół stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, ale i kulturalnym.
Niestety historia nie była łaskawa dla wszystkich. Dziekan Matas Lajauskas, który był proboszczem w Molėtai od 1924 r., padł ofiarą wojny – został zastrzelony przez wycofujących się czerwonoarmistów w 1941 r. W 1944 r. kościół ponownie doznał zniszczeń – zburzono jego wieże, które odbudowano dopiero w 1977 r., mimo przeszkód stawianych przez miejscowe władze.
Pod względem architektonicznym kościół jest prawdziwym przykładem stylu neobarokowego. Ma plan krzyża łacińskiego, dwie wysokie wieże i wysunięty fasadowy front. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, a ołtarze zdobione są w stylu barokowym. Przy kościele znajduje się także ogrodzenie z muru kamiennego i osiemnastostopniowe schody prowadzące na teren przykościelny.
Odwiedzając kościół św. apostołów Piotra i Pawła w Molėtai, można nie tylko zachwycić się architekturą, ale i poczuć tchnienie historii, zrozumieć wytrwałość ludzi i ich pragnienie zachowania kultury oraz wiary mimo wszystkich prób.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Molėtų Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia. Fotografijos aprašymas ant pasporto: „Molėtai. šv. Petro ir Povilo bažnyčia 1905 m“.