O kościele
Kościół w Suginčiach to prawdziwa perła w rejonie Molėtų. To nie tylko miejsce religijne, ale i ważny zabytek historyczny, który swoją architekturą i bogatą historią przyciąga zarówno okolicznych mieszkańców, jak i turystów.
Obecny kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Suginčiach zbudowano w 1910 r. Odznacza się stylem historyzmu z elementami neobaroku, a jego konstrukcja wyraża tendencje architektoniczne tamtego okresu. Kościół ma plan krzyża łacińskiego, z trójboczną apsydą i dwiema zakrystiami w narożach skrzyżowania, a pośrodku wznosi się imponująca wieża, otoczona dwiema mniejszymi wieżyczkami. „Jakbyśmy patrzyli na dawną rycinę" – tak często opisuje się pierwsze wrażenie z tego kościoła.
Jeszcze przed budową obecnego kościoła w Suginčiach stało kilka kaplic. W XVI–XVII w. działały tu kaplice, w których posługiwali jezuici ze Stirniai lub proboszcz z Molėtai. Według źródeł pierwsza kaplica cmentarna została zbudowana w drugiej połowie XVII w. Było to dzieło Kozieły, a już od 1695 r. chrzczono tu dzieci i udzielano ślubów.
Pod koniec XIX w. w Suginčiach mieszkał i pracował ksiądz Juozas Lideikis – jeden ze współpracowników zakazanej litewskiej prasy i autor bajek. Jego życie i działalność odzwierciedlają trudną ówczesną historię Litwy, gdy walczono o zachowanie języka i kultury.
Budowa nowego kościoła rozpoczęła się w 1909 r. pod kierownictwem księdza Antanasa Ragažinskasa. Było to przedsięwzięcie wymagające wielkiego wysiłku, jednak wsparcie wspólnoty pozwoliło ukończyć je pomyślnie w ciągu roku. Kościół ozdobiono w latach 1935–1936 z inicjatywy proboszcza Adolfasa Bielskisa, a w 1954 r. wyremontowano staraniem księdza Zigmasa Gustainisa.
Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, a otaczające ogrodzenie jest z muru kamiennego, z bramą arkadową. Te elementy architektoniczne nadają kościołowi szczególną atmosferę i podkreślają jego znaczenie historyczne.
Jedną z ciekawych cech kościoła są unikalne organy. Zbudował je na początku XX w. znany organmistrz Martynas Masalskis. Organy powstały w 1912 r. i wyróżniają się mechaniczną trakturą oraz dekoracyjnymi piszczałkami. Prospekt organowy jest eklektyczny, a ich brzmienie do dziś rozbrzmiewa podczas nabożeństw i koncertów.
Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Suginčiach to nie tylko dom modlitwy, ale i miejsce, w którym żyje historia Litwy. Każdy, kto tu przybędzie, może zanurzyć się w świat przeszłości, poczuć ducha wieków i zachwycić się autentyczną architekturą.
Obecny kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Suginčiach zbudowano w 1910 r. Odznacza się stylem historyzmu z elementami neobaroku, a jego konstrukcja wyraża tendencje architektoniczne tamtego okresu. Kościół ma plan krzyża łacińskiego, z trójboczną apsydą i dwiema zakrystiami w narożach skrzyżowania, a pośrodku wznosi się imponująca wieża, otoczona dwiema mniejszymi wieżyczkami. „Jakbyśmy patrzyli na dawną rycinę" – tak często opisuje się pierwsze wrażenie z tego kościoła.
Jeszcze przed budową obecnego kościoła w Suginčiach stało kilka kaplic. W XVI–XVII w. działały tu kaplice, w których posługiwali jezuici ze Stirniai lub proboszcz z Molėtai. Według źródeł pierwsza kaplica cmentarna została zbudowana w drugiej połowie XVII w. Było to dzieło Kozieły, a już od 1695 r. chrzczono tu dzieci i udzielano ślubów.
Pod koniec XIX w. w Suginčiach mieszkał i pracował ksiądz Juozas Lideikis – jeden ze współpracowników zakazanej litewskiej prasy i autor bajek. Jego życie i działalność odzwierciedlają trudną ówczesną historię Litwy, gdy walczono o zachowanie języka i kultury.
Budowa nowego kościoła rozpoczęła się w 1909 r. pod kierownictwem księdza Antanasa Ragažinskasa. Było to przedsięwzięcie wymagające wielkiego wysiłku, jednak wsparcie wspólnoty pozwoliło ukończyć je pomyślnie w ciągu roku. Kościół ozdobiono w latach 1935–1936 z inicjatywy proboszcza Adolfasa Bielskisa, a w 1954 r. wyremontowano staraniem księdza Zigmasa Gustainisa.
Na terenie przykościelnym stoi drewniana dzwonnica, a otaczające ogrodzenie jest z muru kamiennego, z bramą arkadową. Te elementy architektoniczne nadają kościołowi szczególną atmosferę i podkreślają jego znaczenie historyczne.
Jedną z ciekawych cech kościoła są unikalne organy. Zbudował je na początku XX w. znany organmistrz Martynas Masalskis. Organy powstały w 1912 r. i wyróżniają się mechaniczną trakturą oraz dekoracyjnymi piszczałkami. Prospekt organowy jest eklektyczny, a ich brzmienie do dziś rozbrzmiewa podczas nabożeństw i koncertów.
Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Suginčiach to nie tylko dom modlitwy, ale i miejsce, w którym żyje historia Litwy. Każdy, kto tu przybędzie, może zanurzyć się w świat przeszłości, poczuć ducha wieków i zachwycić się autentyczną architekturą.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Medinė bažnyčia ir varpinė, užfiksuotos trijų ketvirčių rakursu nuo laukymės pusės, kartu su mūriniais šventoriaus vartais.