O kościele
Kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Franciszka z Asyżu w Perloi to imponujący zabytek architektury, stojący we wsi Perloja, na prawym brzegu rzeki Merkys. Kościół ten wyróżnia się cechami stylu neogotyckiego i bogatą historią, sięgającą jeszcze czasów wielkiego księcia litewskiego Witolda.
Pierwszy drewniany kościół w tym miejscu wzniesiono już w 1503 roku, jak wskazują dokumenty nadania kościoła. Jednak przez długi czas doświadczył on wielu prób. W 1866 roku władze carskie zamknęły kościół, a wierni przez niemal trzy dziesięciolecia próbowali doprowadzić do jego zwrotu, niestety bez powodzenia. Dopiero w 1906 roku zamknięty kościół w końcu zwrócono parafii, a w 1909 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła według projektu architekta M. Bergasa. Rzeczywistą budowę rozpoczął jednak dopiero w 1928 roku proboszcz Pranas Cibulskis wraz z parafianami, kierując się projektem inżyniera Vaclovasa Michnevičiusa.
Dzisiejszy murowany kościół wzniesiono w ciągu dwóch lat, a w 1930 roku konsekrował go biskup Juozapas Kukta. Kościół wyróżnia się planem krzyża łacińskiego, wysoką wieżą oraz portalem w formie łuku. Jego wnętrze ozdobił podczas okupacji niemieckiej profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Jerzy Hoppen, nadając wnętrzu szczególnego uroku.
Otoczenie kościoła również nie jest mniej ciekawe. Mur kamienny otacza teren przykościelny, na którym pochowany jest Leonas Petkelis, jeden z prezydentów „Republiki Perloja”, oraz ksiądz Ignas Šopara, aktywnie uczestniczący w życiu parafii.
Choć kościół przez długie lata przeżył różne trudności, pozostał ważną częścią dziedzictwa kultury i religii, świadcząc o sile i determinacji społeczności Perloi.
Pierwszy drewniany kościół w tym miejscu wzniesiono już w 1503 roku, jak wskazują dokumenty nadania kościoła. Jednak przez długi czas doświadczył on wielu prób. W 1866 roku władze carskie zamknęły kościół, a wierni przez niemal trzy dziesięciolecia próbowali doprowadzić do jego zwrotu, niestety bez powodzenia. Dopiero w 1906 roku zamknięty kościół w końcu zwrócono parafii, a w 1909 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła według projektu architekta M. Bergasa. Rzeczywistą budowę rozpoczął jednak dopiero w 1928 roku proboszcz Pranas Cibulskis wraz z parafianami, kierując się projektem inżyniera Vaclovasa Michnevičiusa.
Dzisiejszy murowany kościół wzniesiono w ciągu dwóch lat, a w 1930 roku konsekrował go biskup Juozapas Kukta. Kościół wyróżnia się planem krzyża łacińskiego, wysoką wieżą oraz portalem w formie łuku. Jego wnętrze ozdobił podczas okupacji niemieckiej profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Jerzy Hoppen, nadając wnętrzu szczególnego uroku.
Otoczenie kościoła również nie jest mniej ciekawe. Mur kamienny otacza teren przykościelny, na którym pochowany jest Leonas Petkelis, jeden z prezydentów „Republiki Perloja”, oraz ksiądz Ignas Šopara, aktywnie uczestniczący w życiu parafii.
Choć kościół przez długie lata przeżył różne trudności, pozostał ważną częścią dziedzictwa kultury i religii, świadcząc o sile i determinacji społeczności Perloi.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Perlojos Švč. Mergelės Marijos ir Šv. Pranciškaus Asyžiečio bažnyčia. Akimirka iš mokytojų vasaros kursų išvykos. Kitoje pusėje ranka įrašyta: „Perlojos bažn.“.
Neogotikinė plytų mūro Perlojos Švč. Mergelės Marijos ir Šv. Pranciškaus Asyžiečio bažnyčia aukštu bokštu bei arkos formos portalu. Šventoriaus tvora medinė. Kairėje, šalia bažnyčios stovi senoji Vytauto Didžiojo laikais statyta medinė (maumedžio) bažnyčia.