O kościele
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Šėtoje jest jedną z najpiękniejszych pereł architektury rejonu kiejdańskiego, położony w niewielkim miasteczku Šėta, niedaleko drogi prowadzącej z Kėdainiai do Ukmergė. Ta sakralna budowla ma długą i bogatą historię, którą warto poznać.
Początki historii kościoła sięgają XV w., kiedy w 1499 r. właściciel Šėty Bagdonas Petkevičius wraz ze Steponasem Kuncevičiusem wzniósł pierwszy kościół i nadał mu beneficjum. Jednak pod koniec XVI w. kościół został przekazany ewangelikom reformowanym. Mimo to miejscowi katolicy nie złożyli broni. W 1680 r. kanonik wileński Motiejus Ancuta odbudował nowy drewniany kościół.
Murowany kościół wznoszony w latach 1772–1782 stał się budowlą naprawdę imponującą, jednak 17 maja 1805 r. spłonął podczas pożaru miasteczka. Po dwunastu latach, w 1817 r., kościół odbudowano. Pod koniec XIX w. opracowano projekt powiększenia kościoła, w ramach którego wzniesiono wieżę i dokonano innych ulepszeń.
Kościół niejednokrotnie ucierpiał wskutek wydarzeń historycznych – podczas I wojny światowej został zniszczony. Jednak proboszcz Jurgis Tilvytis i jego następcy nie pozostali obojętni – wyremontowali go i przywrócili do życia. W 1918 r. staraniem proboszcza F. Kapočiusa i wspólnoty powstało progimnazjum towarzystwa „Saulė".
Pod względem architektonicznym kościół Trójcy Przenajświętszej w Šėtoje wyróżnia się cechami historyzmu oraz prostokątnym planem z masywną wieżą. Wewnątrz jest trójnawowy, a teren przykościelny otacza murowane ogrodzenie. Na terenie przykościelnym stoi też murowana kaplica, zwana kostnicą, w której znajduje się pomnik męczennicy Adelė Dirsytė oraz krzyż nagrobny księdza Antanasa Danili. Można tu też znaleźć kapliczkę-słup poświęconą pamięci zabitych nienarodzonych dzieci.
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Šėtoje jest nie tylko zabytkiem architektury, ale i miejscem, w którym splatają się różne warstwy historyczne oraz ludzkie losy. Jego mury pamiętają wiele wydarzeń, a każda wizyta pozwala poczuć się częścią jego dostojnej przeszłości.
Początki historii kościoła sięgają XV w., kiedy w 1499 r. właściciel Šėty Bagdonas Petkevičius wraz ze Steponasem Kuncevičiusem wzniósł pierwszy kościół i nadał mu beneficjum. Jednak pod koniec XVI w. kościół został przekazany ewangelikom reformowanym. Mimo to miejscowi katolicy nie złożyli broni. W 1680 r. kanonik wileński Motiejus Ancuta odbudował nowy drewniany kościół.
Murowany kościół wznoszony w latach 1772–1782 stał się budowlą naprawdę imponującą, jednak 17 maja 1805 r. spłonął podczas pożaru miasteczka. Po dwunastu latach, w 1817 r., kościół odbudowano. Pod koniec XIX w. opracowano projekt powiększenia kościoła, w ramach którego wzniesiono wieżę i dokonano innych ulepszeń.
Kościół niejednokrotnie ucierpiał wskutek wydarzeń historycznych – podczas I wojny światowej został zniszczony. Jednak proboszcz Jurgis Tilvytis i jego następcy nie pozostali obojętni – wyremontowali go i przywrócili do życia. W 1918 r. staraniem proboszcza F. Kapočiusa i wspólnoty powstało progimnazjum towarzystwa „Saulė".
Pod względem architektonicznym kościół Trójcy Przenajświętszej w Šėtoje wyróżnia się cechami historyzmu oraz prostokątnym planem z masywną wieżą. Wewnątrz jest trójnawowy, a teren przykościelny otacza murowane ogrodzenie. Na terenie przykościelnym stoi też murowana kaplica, zwana kostnicą, w której znajduje się pomnik męczennicy Adelė Dirsytė oraz krzyż nagrobny księdza Antanasa Danili. Można tu też znaleźć kapliczkę-słup poświęconą pamięci zabitych nienarodzonych dzieci.
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Šėtoje jest nie tylko zabytkiem architektury, ale i miejscem, w którym splatają się różne warstwy historyczne oraz ludzkie losy. Jego mury pamiętają wiele wydarzeń, a każda wizyta pozwala poczuć się częścią jego dostojnej przeszłości.
Galeria i zasoby
