O kościele
Kościół św. Kazimierza w Lančiūnava to imponująca i historycznie znacząca świątynia, stojąca we wsi Lančiūnava, w rejonie kiejdańskim, przy drodze magistralnej Poniewież–Aristava–Sitkūnai. Budowę tego kościoła rozpoczęto w 1863 r., jednak z powodu trwającego wówczas powstania prace zostały wstrzymane. Dopiero w 1874 r. pozwolono na budowę murowanej kaplicy grobowej, którą ukończono w 1880 r.
Historia powstania kościoła związana jest z miejscowym dziedzicem Zygmuntem Kognowickim. Chciał on zastąpić stary drewniany kościół nowym, murowanym. Plany trzeba było jednak na jakiś czas odłożyć. Po różnych przeszkodach administracyjnych i zakazach, mieszkańcom mimo wszystko udało się zachować obrzędy religijne i nabożeństwa, nawet jeśli oficjalnie było to zabronione.
Pod względem architektonicznym kościół św. Kazimierza w Lančiūnava to budowla o wyraźnych cechach klasycyzmu. Jest na planie prostokąta, bez apsydy, a jej ściany wzniesiono z kamienia polnego. Wieża kościoła, ceglana i masywna, wznosząca się ponad dach, stanowi wyrazisty akcent okolicy.
Na terenie przykościelnym można znaleźć szczególny zabytek – kamień z zagłębieniami. Dawniej wierzono, że woda zbierająca się w zagłębieniach takich kamieni jest święta i ma właściwości lecznicze.
Po II wojnie światowej, aż do 1991 r., kościół nie funkcjonował, jednak od tego czasu ponownie stał się czynnym kościołem parafialnym, przyciągającym zarówno miejscowych mieszkańców, jak i odwiedzających.
Kościół ten służy nie tylko jako dom modlitwy, lecz również jako obiekt kulturowy i historyczny, przypominający o złożonej historii Litwy oraz silnej wierze miejscowej wspólnoty.
Historia powstania kościoła związana jest z miejscowym dziedzicem Zygmuntem Kognowickim. Chciał on zastąpić stary drewniany kościół nowym, murowanym. Plany trzeba było jednak na jakiś czas odłożyć. Po różnych przeszkodach administracyjnych i zakazach, mieszkańcom mimo wszystko udało się zachować obrzędy religijne i nabożeństwa, nawet jeśli oficjalnie było to zabronione.
Pod względem architektonicznym kościół św. Kazimierza w Lančiūnava to budowla o wyraźnych cechach klasycyzmu. Jest na planie prostokąta, bez apsydy, a jej ściany wzniesiono z kamienia polnego. Wieża kościoła, ceglana i masywna, wznosząca się ponad dach, stanowi wyrazisty akcent okolicy.
Na terenie przykościelnym można znaleźć szczególny zabytek – kamień z zagłębieniami. Dawniej wierzono, że woda zbierająca się w zagłębieniach takich kamieni jest święta i ma właściwości lecznicze.
Po II wojnie światowej, aż do 1991 r., kościół nie funkcjonował, jednak od tego czasu ponownie stał się czynnym kościołem parafialnym, przyciągającym zarówno miejscowych mieszkańców, jak i odwiedzających.
Kościół ten służy nie tylko jako dom modlitwy, lecz również jako obiekt kulturowy i historyczny, przypominający o złożonej historii Litwy oraz silnej wierze miejscowej wspólnoty.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Lančiunavos Šv. Kazimiero bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje ir reverse pieštuku.