O kościele
Kościół św. Kazimierza w Baltriškiach to wyjątkowy drewniany zabytek architektury, położony we wsi Baltriškiai, w diecezji poniewieskiej, w rejonie zarasajskim. Ten kościół w stylu architektury ludowej zbudowano w 1920 r. i od tego czasu stał się ważnym duchowym ośrodkiem miejscowej wspólnoty.
Historia kościoła zaczęła się już w 1913 roku, gdy Adomas Zavadskis i jego żona Elena Zavadskienė ofiarowali włókę ziemi pod przyszłą świątynię. Był to bolesny czas dla rodziny, gdyż ich syn Emanuelis tragicznie zginął na polowaniu. Chcąc uczcić pamięć syna, Zavadscy nie tylko podarowali ziemię, ale i sfinansowali budowę kościoła. Emanuelis został pochowany w krypcie kościoła.
Pierwszy dom modlitwy był tymczasowy, kryty słomą, lecz w 1919 r. zbudowano już plebanię, a w 1920 r. ukończono budowę drewnianego kościoła. Pierwszym księdzem od 1913 r. był Simonas Žižys, a po nim proboszczem został ksiądz Justinas Ribokas i inni duchowni, którzy troszczyli się o dobro parafii.
Kościół przeżył niemało prób podczas drugiej wojny światowej. Pocisk artyleryjski przebił strop kościoła i uszkodził część ściany, lecz na szczęście nie wybuchł. Dzwony ukryto na cmentarzu, by uchronić je przed zniszczeniem. Po wojnie kościół wyremontowano, lecz główną wieżę rozebrano, ponieważ była wykorzystywana jako punkt obserwacyjny.
Pod względem architektonicznym kościół ma plan prostokątny, jedną wieżę i trzy ołtarze. Ogrodzenie terenu przykościelnego wymurowano z kamienia, a sam budynek jest drewniany, zrębowy, zajmujący powierzchnię 312 metrów kwadratowych. W 1970 r. drewnianą dachówkę na dachu kościoła zastąpiono blachą. Obecnie blacha ta jest już mocno skorodowana i przepuszcza wodę, dlatego konieczne są pilne prace remontowe.
Wnętrze kościoła również wymaga odnowienia. Ksiądz Edvardas Vaišnoras, który służył w parafii Baltriškiai od 1936 do 1950 roku, zadbał o urządzenie nowej ambony i zaopatrzenie w chorągwie kościelne. Niestety został oskarżony o współpracę z litewskimi partyzantami i zesłany.
Dziś kościołem opiekuje się Bractwo Tyberiadzkie, które rozpoczęło prace renowacyjne. Planuje się odnowić starą dzwonnicę, zainstalować ogrzewaną podłogę, by zimą wygodnie się modlić, oraz przeprowadzić inne niezbędne remonty. Renowacja prowadzona jest we współpracy ze Szkołą Rzemiosł w Trokach oraz francuską organizacją „compagnons du devoir”. W ramach tego projektu zostanie odtworzona autentyczna litewska architektura, z wykorzystaniem modrzewiowej dachówki na dach.
Kościół św. Kazimierza w Baltriškiach jest nie tylko ośrodkiem duchowym, ale i świadkiem historii, przypominającym o trudnościach, z jakimi zmagała się miejscowa wspólnota, oraz o mocnej wierze i determinacji w zachowaniu swojego dziedzictwa dla przyszłych pokoleń.
Historia kościoła zaczęła się już w 1913 roku, gdy Adomas Zavadskis i jego żona Elena Zavadskienė ofiarowali włókę ziemi pod przyszłą świątynię. Był to bolesny czas dla rodziny, gdyż ich syn Emanuelis tragicznie zginął na polowaniu. Chcąc uczcić pamięć syna, Zavadscy nie tylko podarowali ziemię, ale i sfinansowali budowę kościoła. Emanuelis został pochowany w krypcie kościoła.
Pierwszy dom modlitwy był tymczasowy, kryty słomą, lecz w 1919 r. zbudowano już plebanię, a w 1920 r. ukończono budowę drewnianego kościoła. Pierwszym księdzem od 1913 r. był Simonas Žižys, a po nim proboszczem został ksiądz Justinas Ribokas i inni duchowni, którzy troszczyli się o dobro parafii.
Kościół przeżył niemało prób podczas drugiej wojny światowej. Pocisk artyleryjski przebił strop kościoła i uszkodził część ściany, lecz na szczęście nie wybuchł. Dzwony ukryto na cmentarzu, by uchronić je przed zniszczeniem. Po wojnie kościół wyremontowano, lecz główną wieżę rozebrano, ponieważ była wykorzystywana jako punkt obserwacyjny.
Pod względem architektonicznym kościół ma plan prostokątny, jedną wieżę i trzy ołtarze. Ogrodzenie terenu przykościelnego wymurowano z kamienia, a sam budynek jest drewniany, zrębowy, zajmujący powierzchnię 312 metrów kwadratowych. W 1970 r. drewnianą dachówkę na dachu kościoła zastąpiono blachą. Obecnie blacha ta jest już mocno skorodowana i przepuszcza wodę, dlatego konieczne są pilne prace remontowe.
Wnętrze kościoła również wymaga odnowienia. Ksiądz Edvardas Vaišnoras, który służył w parafii Baltriškiai od 1936 do 1950 roku, zadbał o urządzenie nowej ambony i zaopatrzenie w chorągwie kościelne. Niestety został oskarżony o współpracę z litewskimi partyzantami i zesłany.
Dziś kościołem opiekuje się Bractwo Tyberiadzkie, które rozpoczęło prace renowacyjne. Planuje się odnowić starą dzwonnicę, zainstalować ogrzewaną podłogę, by zimą wygodnie się modlić, oraz przeprowadzić inne niezbędne remonty. Renowacja prowadzona jest we współpracy ze Szkołą Rzemiosł w Trokach oraz francuską organizacją „compagnons du devoir”. W ramach tego projektu zostanie odtworzona autentyczna litewska architektura, z wykorzystaniem modrzewiowej dachówki na dach.
Kościół św. Kazimierza w Baltriškiach jest nie tylko ośrodkiem duchowym, ale i świadkiem historii, przypominającym o trudnościach, z jakimi zmagała się miejscowa wspólnota, oraz o mocnej wierze i determinacji w zachowaniu swojego dziedzictwa dla przyszłych pokoleń.