O kościele
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Daugailiach to wyjątkowy i ciekawy obiekt litewskiej architektury sakralnej, stojący w rejonie uteńskim, w miasteczku Daugailiai. Ten drewniany kościół, zbudowany w 1883 roku, jest znakomitym połączeniem cech architektury ludowej i barokowej.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy Daugailiai po raz pierwszy wzmiankowano jako filię parafii Dusetos. W owych czasach, w 1685 roku, zaczęto prowadzić księgi metrykalne. W 1744 roku miejscowość ta wciąż była filią Dusetów, lecz miała już własny kościół, stojący na grodzisku w Daugailiach. Co ciekawe, kościół ten obsługiwał zakonnik franciszkanin. Choć odbudowany w 1766 roku kościół w tym samym roku spłonął od uderzenia pioruna, wspólnota nie załamała rąk i w 1852 roku zbudowała nowy kościół.
Największa zmiana nastąpiła w 1883 roku, gdy staraniem proboszcza Dusetów Antanasa Rumševičiusa kościół przebudowano i powiększono. Wówczas materiał leśny na te prace ofiarował Adomas Kviklys. Warto wspomnieć, że od 1897 do 1935 roku proboszczem w Daugailiach był Kazimieras Kiršinas, który szczególnie dbał o oświatę parafian i opiekował się klerykami pochodzącymi z parafii. Z jego inicjatywy w 1915 roku kościół wyremontowano.
Dzięki księdzu Kazimierasowi Mozūrasowi w 1939 roku utworzono parafię i pomalowano kościół, a w 1940 roku odmalowano jego wnętrze. Niestety, po wybuchu drugiej wojny światowej w plebanii kościoła zamieszkali strzelcy (stribai), a po wojnie felczer. Później budynek plebanii nie został parafii zwrócony.
W 1982 roku, staraniem proboszcza Petrasa Baltuškasa, kościół ponownie wyremontowano i odmalowano, zapewniając mu tym samym trwałość.
Pod względem architektonicznym kościół w Daugailiach ma plan krzyża, dwie wieże i pięcioboczną apsydę. Wewnątrz są trzy nawy i trzy ołtarze. Ogrodzenie terenu przykościelnego zbudowano z muru kamiennego, a w rogu stoi drewniana dzwonnica, w której zamontowano organy majstra Depeszy.
Kościół ten ma też szczególne znaczenie historyczne, gdyż w jednym z grobów spoczywa garść ziemi z grobów więzienia we Włodzimierzu, gdzie zamordowano pochodzącego z parafii Daugailiai biskupa Mečislovasa Reinysa.
Jest to miejsce, w którym splatają się historia, sztuka i wiara, i w którym odwiedzający mogą zanurzyć się w głębokie litewskie dziedzictwo kulturowe.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII wieku, kiedy Daugailiai po raz pierwszy wzmiankowano jako filię parafii Dusetos. W owych czasach, w 1685 roku, zaczęto prowadzić księgi metrykalne. W 1744 roku miejscowość ta wciąż była filią Dusetów, lecz miała już własny kościół, stojący na grodzisku w Daugailiach. Co ciekawe, kościół ten obsługiwał zakonnik franciszkanin. Choć odbudowany w 1766 roku kościół w tym samym roku spłonął od uderzenia pioruna, wspólnota nie załamała rąk i w 1852 roku zbudowała nowy kościół.
Największa zmiana nastąpiła w 1883 roku, gdy staraniem proboszcza Dusetów Antanasa Rumševičiusa kościół przebudowano i powiększono. Wówczas materiał leśny na te prace ofiarował Adomas Kviklys. Warto wspomnieć, że od 1897 do 1935 roku proboszczem w Daugailiach był Kazimieras Kiršinas, który szczególnie dbał o oświatę parafian i opiekował się klerykami pochodzącymi z parafii. Z jego inicjatywy w 1915 roku kościół wyremontowano.
Dzięki księdzu Kazimierasowi Mozūrasowi w 1939 roku utworzono parafię i pomalowano kościół, a w 1940 roku odmalowano jego wnętrze. Niestety, po wybuchu drugiej wojny światowej w plebanii kościoła zamieszkali strzelcy (stribai), a po wojnie felczer. Później budynek plebanii nie został parafii zwrócony.
W 1982 roku, staraniem proboszcza Petrasa Baltuškasa, kościół ponownie wyremontowano i odmalowano, zapewniając mu tym samym trwałość.
Pod względem architektonicznym kościół w Daugailiach ma plan krzyża, dwie wieże i pięcioboczną apsydę. Wewnątrz są trzy nawy i trzy ołtarze. Ogrodzenie terenu przykościelnego zbudowano z muru kamiennego, a w rogu stoi drewniana dzwonnica, w której zamontowano organy majstra Depeszy.
Kościół ten ma też szczególne znaczenie historyczne, gdyż w jednym z grobów spoczywa garść ziemi z grobów więzienia we Włodzimierzu, gdzie zamordowano pochodzącego z parafii Daugailiai biskupa Mečislovasa Reinysa.
Jest to miejsce, w którym splatają się historia, sztuka i wiara, i w którym odwiedzający mogą zanurzyć się w głębokie litewskie dziedzictwo kulturowe.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Medinė bažnyčia su portiku, dvibokštė, puošta drožiniais, nufotografuota stambiu planu.
Medinė dvibokštė bažnyčia, pridengta medžių lajų, nufotografuota kartu su akmenine šventoriaus tvora.