Juozapavos Šv. apaštalų Simono ir Judo Tado bažnyčia

Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Juozapawie to jeden z tych niewielkich litewskich kościółków, które urzekają swoją historią i architekturą, odzwierciedlającą duchowość i dążenia ludzi tamtej epoki do tworzenia przestrzeni sakralnych. Kościół ten, stojący we wsi Juozapava, doskonale wpisuje się w wiejski krajobraz, usytuowany między kilkoma rozstajami dróg i niedaleko Upyny, prawego dopływu Žižmy.

Początki tego kościoła sięgają 1825 roku, kiedy biskup Juozapas Arnulfas Giedraitis udzielił chorążemu powiatu berżeńskiego Juozapasowi Nagurskiemu pozwolenia na budowę murowanego kościoła w dworze Dirvėnai. Choć budowa trwała cztery lata, w 1829 roku kościół został ukończony i nazwany na cześć fundatora – Juozapava.

Architektonicznie kościół ten jest wyjątkowy, ponieważ zbudowany jest z kamienia polnego, a narożniki i obramienia otworów wykonano z cegły palonej. Kształt budowli przypomina dom mieszkalny, a jego prostokątny plan nadaje wnętrzu ciepła i przytulności. Nad kościołem wznosi się niewielka wieżyczka, jakby kierująca wzrok ku górze, ku niebu. Wewnątrz można znaleźć cztery ołtarze, świadczące o kunszcie i wizji artystycznej miejscowych rzemieślników. Na terenie przykościelnym urządzono też cmentarz, który do dziś opowiada o pobożności mieszkających tu ludzi i śladach historii.

Choć informacji o tym kościele nie ma wiele, jego prostota i znaczenie historyczne czynią go cennym obiektem dziedzictwa kulturowego. Kościoły takie jak Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Juozapawie są niczym małe okna w przeszłość, przez które możemy spojrzeć na życie naszych przodków, ich wiarę i codzienność. Zlewają się one z krajobrazem litewskich wsi, stając się od dawna nieodłączną częścią wspólnot lokalnych aż po dziś dzień.