O kościele
Kościół św. Apostoła Jakuba w Kurtuvėnai, znajdujący się w miasteczku Kurtuvėnai w rejonie szawelskim, jest jednym z najpiękniejszych przykładów architektury późnobarokowej na Litwie. To nie tylko zabytek religijny, ale i kulturowo-historyczny, opowiadający o długich i skomplikowanych dziejach tego regionu.
Pierwszy kościół w Kurtuvėnai zbudowano jeszcze w XV wieku, w okresie między 1472 a 1495 rokiem, z inicjatywy Mykolasa Jogelavičiusa. W tamtych czasach kościół stał na grodzisku w Kurtuvėnai. Wzmiankowano go także w 1597 roku, kiedy działała przy nim dzwonnica z dwoma dzwonami oraz plebania. Ponadto do parafii należał młyn nad rzeką Dubysą oraz gospodarstwo. Jednak pod koniec XVI i na początku XVII wieku kościół przejęli ewangelicy reformowani, którzy później, w 1614 roku, wybudowali w Kurtuvėnai własny kościół. Niestety, kościół ten podupadł pod koniec XVII wieku.
W 1684 roku wspólnota katolicka wybudowała nowy kościół, jednak obecny kościół w Kurtuvėnai wzniesiono dopiero w latach 1783–1796, ze środków rodziny Nagurskich, według projektu Martina Knakfusa. Kościół ten wyróżnia się architekturą w stylu późnego baroku, halową strukturą i dwuwieżową fasadą. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, nadające wnętrzu przestronności i dostojeństwa.
Na terenie kościoła stoi drewniana dzwonnica, a ogrodzenie przykościelne jest murowane, co jeszcze bardziej podkreśla monumentalność całego zespołu. W kościele znajduje się też kaplica, wybudowana na cmentarzu w 1858 roku.
Szczególnie interesująca i bogata jest historia parafii. Od 1804 roku działała tu szkoła parafialna, a w latach 1908–1914 – oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości. Z kościoła jezuitów w Pašiaušė w 1835 roku przywieziono dzwony i przedmioty liturgiczne.
Niestety, w XX wieku kościół w Kurtuvėnai dotknęły różne nieszczęścia. Filia w Gordai, należąca do parafii od 1858 roku, w 1859 roku straciła swojego księdza. Później, na początku XX wieku, gdy rosyjscy koloniści podzielili między siebie dwór w Gordai, ziemię kościelną przejęto, a sam kościół splądrowano i zniszczono jego organy. Druga wojna światowa również nie oszczędziła kościoła w Kurtuvėnai – spłonął.
Mimo wszystkich trudności kościół św. Apostoła Jakuba w Kurtuvėnai pozostał ważny zarówno dla miejscowych mieszkańców, jak i dla odwiedzających. Jego dwie wieże, wznoszące się nad miasteczkiem Kurtuvėnai, symbolizują trwałość i wytrwałość. Można tu też odwiedzić grób fundatora kościoła, Jokūbasa Nagurskiego, który stanowi swoisty pomost między przeszłością a teraźniejszością.
Kościół ten nie jest jedynie miejscem obrzędów religijnych; to miejsce, w którym splatają się historia, kultura i tradycje duchowe. Każdy, kto odwiedzi kościół św. Apostoła Jakuba w Kurtuvėnai, może poczuć jego wyjątkową aurę i poznać bogatą historię litewskiej kultury i wiary.
Pierwszy kościół w Kurtuvėnai zbudowano jeszcze w XV wieku, w okresie między 1472 a 1495 rokiem, z inicjatywy Mykolasa Jogelavičiusa. W tamtych czasach kościół stał na grodzisku w Kurtuvėnai. Wzmiankowano go także w 1597 roku, kiedy działała przy nim dzwonnica z dwoma dzwonami oraz plebania. Ponadto do parafii należał młyn nad rzeką Dubysą oraz gospodarstwo. Jednak pod koniec XVI i na początku XVII wieku kościół przejęli ewangelicy reformowani, którzy później, w 1614 roku, wybudowali w Kurtuvėnai własny kościół. Niestety, kościół ten podupadł pod koniec XVII wieku.
W 1684 roku wspólnota katolicka wybudowała nowy kościół, jednak obecny kościół w Kurtuvėnai wzniesiono dopiero w latach 1783–1796, ze środków rodziny Nagurskich, według projektu Martina Knakfusa. Kościół ten wyróżnia się architekturą w stylu późnego baroku, halową strukturą i dwuwieżową fasadą. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, nadające wnętrzu przestronności i dostojeństwa.
Na terenie kościoła stoi drewniana dzwonnica, a ogrodzenie przykościelne jest murowane, co jeszcze bardziej podkreśla monumentalność całego zespołu. W kościele znajduje się też kaplica, wybudowana na cmentarzu w 1858 roku.
Szczególnie interesująca i bogata jest historia parafii. Od 1804 roku działała tu szkoła parafialna, a w latach 1908–1914 – oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości. Z kościoła jezuitów w Pašiaušė w 1835 roku przywieziono dzwony i przedmioty liturgiczne.
Niestety, w XX wieku kościół w Kurtuvėnai dotknęły różne nieszczęścia. Filia w Gordai, należąca do parafii od 1858 roku, w 1859 roku straciła swojego księdza. Później, na początku XX wieku, gdy rosyjscy koloniści podzielili między siebie dwór w Gordai, ziemię kościelną przejęto, a sam kościół splądrowano i zniszczono jego organy. Druga wojna światowa również nie oszczędziła kościoła w Kurtuvėnai – spłonął.
Mimo wszystkich trudności kościół św. Apostoła Jakuba w Kurtuvėnai pozostał ważny zarówno dla miejscowych mieszkańców, jak i dla odwiedzających. Jego dwie wieże, wznoszące się nad miasteczkiem Kurtuvėnai, symbolizują trwałość i wytrwałość. Można tu też odwiedzić grób fundatora kościoła, Jokūbasa Nagurskiego, który stanowi swoisty pomost między przeszłością a teraźniejszością.
Kościół ten nie jest jedynie miejscem obrzędów religijnych; to miejsce, w którym splatają się historia, kultura i tradycje duchowe. Każdy, kto odwiedzi kościół św. Apostoła Jakuba w Kurtuvėnai, może poczuć jego wyjątkową aurę i poznać bogatą historię litewskiej kultury i wiary.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Kurtuvėnų Šv. apaštalo Jokūbo bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje dešinėje ir pieštuku reverse.
Kurtuvėnų miestelio bažnyčia.