O kościele
Kościół Serca Najświętszej Maryi Panny w Polekėlė to nie tylko budynek sakralny, ale i żywa historia, świadcząca o wierze mieszkańców Żmudzi oraz zawiłościach ich życia. Jest to świątynia stojąca w niewielkiej wsi Polekėlė, zaledwie 2 km na południowy wschód od Tyruliai.
Historia kościoła zaczyna się jeszcze w XVIII wieku, gdy w 1791 r. Jurgis Daujotas hojnie ofiarował 10 tysięcy złotych oraz dwa morgi ziemi na budowę pierwszego kościoła. Początkowo była to kaplica, służąca jako filia parafii Šiaulėnai. W 1820 r. z powodu zużycia wymieniono jej bale. Aby upamiętnić ród fundatora, kościół nazwano imieniem Daujotava. Dopiero w 1924 r. otrzymał oficjalnie obecną nazwę, którą znamy dziś.
W 1930 r. utworzono parafię, a pierwszy proboszcz w Polekėlė, ksiądz Oželis, który pełnił tu posługę aż 35 lat, zainicjował duże prace remontowe kościoła. Niestety 2 marca 1939 r. kościół spłonął, pozostała tylko drewniana dzwonnica. Rozpoczętą budowę nowego murowanego kościoła wstrzymano na czas wojny, lecz ostatecznie ukończono ją w 1977 r. dzięki księdzu Jonasowi Babonasowi.
Pod względem architektonicznym kościół w Polekėlė jest budynkiem na planie prostokątnym z eleganckim wieżyczką. Materiał budowlany – mur tynkowany – nadaje mu poczucie masywności i trwałości. Choć z zewnątrz wygląda prosto i skromnie, we wnętrzu kryje się wiele historii i tajemnic, czekających na cierpliwych badaczy.
Kościół Serca Najświętszej Maryi Panny w Polekėlė jest nie tylko domem modlitwy, ale i ważnym miejscem spotkań wspólnoty. Łączy się tu dziedzictwo przeszłości z teraźniejszością, a każdy odwiedzający może poczuć się częścią tej wyjątkowej historii.
Historia kościoła zaczyna się jeszcze w XVIII wieku, gdy w 1791 r. Jurgis Daujotas hojnie ofiarował 10 tysięcy złotych oraz dwa morgi ziemi na budowę pierwszego kościoła. Początkowo była to kaplica, służąca jako filia parafii Šiaulėnai. W 1820 r. z powodu zużycia wymieniono jej bale. Aby upamiętnić ród fundatora, kościół nazwano imieniem Daujotava. Dopiero w 1924 r. otrzymał oficjalnie obecną nazwę, którą znamy dziś.
W 1930 r. utworzono parafię, a pierwszy proboszcz w Polekėlė, ksiądz Oželis, który pełnił tu posługę aż 35 lat, zainicjował duże prace remontowe kościoła. Niestety 2 marca 1939 r. kościół spłonął, pozostała tylko drewniana dzwonnica. Rozpoczętą budowę nowego murowanego kościoła wstrzymano na czas wojny, lecz ostatecznie ukończono ją w 1977 r. dzięki księdzu Jonasowi Babonasowi.
Pod względem architektonicznym kościół w Polekėlė jest budynkiem na planie prostokątnym z eleganckim wieżyczką. Materiał budowlany – mur tynkowany – nadaje mu poczucie masywności i trwałości. Choć z zewnątrz wygląda prosto i skromnie, we wnętrzu kryje się wiele historii i tajemnic, czekających na cierpliwych badaczy.
Kościół Serca Najświętszej Maryi Panny w Polekėlė jest nie tylko domem modlitwy, ale i ważnym miejscem spotkań wspólnoty. Łączy się tu dziedzictwo przeszłości z teraźniejszością, a każdy odwiedzający może poczuć się częścią tej wyjątkowej historii.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Fotografiniame atvaizde užfiksuota bažnyčia ir varpinė trijų ketvirčių rakursu. Sakralinių pastatų fasadai apkalti vertikaliomis lentomis, stogai dengti skiedromis. Bažnyčios fasaduose ir bokšto sienose langų stiklai sudalinti į dvylika ir daugiau dalių. Bokšto stogas piramidės formos, su smaile ir kryžiumi viršūnėje.
Bažnytinė procesija prie Švč. Mergelės Marijos Širdies bažnyčios Polekėlės kaime (Radviliškio r.).