O kościele
Kościół św. Jana Chrzciciela w Šačiai jest prawdziwą perłą architektoniczną, rozsławiającą niewielką wieś Šačiai w rejonie skuodzkim. Jego historia sięga jeszcze XVII wieku, kiedy w 1670 r. pierwszy kościół zbudował Jonas Volskis. Był to drewniany kościółek, któremu w 1690 r. podarowano trzy włóki ziemi – co świadczy o dużym poparciu miejscowej wspólnoty i chęci posiadania własnej świątyni.
Historia kościoła była zmienna: w 1771 r. A. Sapieha zbudował nowy drewniany kościół, który później stał się podstawą miejscowej wspólnoty religijnej. Na początku XIX wieku, w 1802 r., utworzono altarię, a w 1806 r. zaczęła działać szkoła parafialna, co świadczy o znaczeniu kościoła nie tylko w życiu religijnym, ale i oświatowym. W 1851 r. oficjalnie erygowano parafię.
Budowa murowanego kościoła rozpoczęła się nieco później, w czasie gdy na Litwie szerzyła się fala budowy kościołów zdobionych w stylach renesansowym i barokowym. Pozwolenie na budowę murowanego kościoła uzyskano dopiero w 1880 r., jednak z inicjatywy proboszcza Simonasa Lukoševičiusa obecny kościół zbudowano w latach 1882–1886. Tę piękną świątynię konsekrował biskup sufragan żmudzki Aleksandras Kazimieras Beresnevičius.
Pod względem architektonicznym kościół św. Jana Chrzciciela w Šačiai to murowana budowla na planie prostokąta, dwuwieżowa. Wyróżnia się nie tylko rozmiarem, ale i bogactwem detali wnętrza. Wewnątrz znajduje się 23 okna, 6 drzwi, 14 artystycznych stacji drogi krzyżowej, ambona oraz trzy ołtarze. Ołtarz główny, wzniesiony w 1891 r. staraniem proboszcza Ignacasa Stankūnasa, zdobią dwa obrazy: św. Jana Chrzciciela oraz Matki Bożej Opiekunki Więźniów. Ołtarze boczne urządzono w 1904 r., a organy kościelne, liczące 17 głosów, zakupiono w 1906 r.
Na terenie przykościelnym można też znaleźć grób księdza Vincentasa Senkusa, który po zesłaniu mieszkał w Šatai od 1956 r. aż do swojej śmierci w 1986 r. Senkus był nie tylko duchownym, lecz i zesłańcem politycznym, który przyczynił się do umocnienia miejscowej wspólnoty.
Kościół św. Jana Chrzciciela w Šačiai jest nie tylko ośrodkiem życia religijnego, lecz i ważnym miejscem kulturowym oraz historycznym, świadczącym o wieloletniej wierności miejscowej wspólnoty wierze i tradycjom.
Historia kościoła była zmienna: w 1771 r. A. Sapieha zbudował nowy drewniany kościół, który później stał się podstawą miejscowej wspólnoty religijnej. Na początku XIX wieku, w 1802 r., utworzono altarię, a w 1806 r. zaczęła działać szkoła parafialna, co świadczy o znaczeniu kościoła nie tylko w życiu religijnym, ale i oświatowym. W 1851 r. oficjalnie erygowano parafię.
Budowa murowanego kościoła rozpoczęła się nieco później, w czasie gdy na Litwie szerzyła się fala budowy kościołów zdobionych w stylach renesansowym i barokowym. Pozwolenie na budowę murowanego kościoła uzyskano dopiero w 1880 r., jednak z inicjatywy proboszcza Simonasa Lukoševičiusa obecny kościół zbudowano w latach 1882–1886. Tę piękną świątynię konsekrował biskup sufragan żmudzki Aleksandras Kazimieras Beresnevičius.
Pod względem architektonicznym kościół św. Jana Chrzciciela w Šačiai to murowana budowla na planie prostokąta, dwuwieżowa. Wyróżnia się nie tylko rozmiarem, ale i bogactwem detali wnętrza. Wewnątrz znajduje się 23 okna, 6 drzwi, 14 artystycznych stacji drogi krzyżowej, ambona oraz trzy ołtarze. Ołtarz główny, wzniesiony w 1891 r. staraniem proboszcza Ignacasa Stankūnasa, zdobią dwa obrazy: św. Jana Chrzciciela oraz Matki Bożej Opiekunki Więźniów. Ołtarze boczne urządzono w 1904 r., a organy kościelne, liczące 17 głosów, zakupiono w 1906 r.
Na terenie przykościelnym można też znaleźć grób księdza Vincentasa Senkusa, który po zesłaniu mieszkał w Šatai od 1956 r. aż do swojej śmierci w 1986 r. Senkus był nie tylko duchownym, lecz i zesłańcem politycznym, który przyczynił się do umocnienia miejscowej wspólnoty.
Kościół św. Jana Chrzciciela w Šačiai jest nie tylko ośrodkiem życia religijnego, lecz i ważnym miejscem kulturowym oraz historycznym, świadczącym o wieloletniej wierności miejscowej wspólnoty wierze i tradycjom.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Šačių bažnyčios varpas.