O kościele
Historia kościoła zaczyna się w 1784 roku, kiedy wybudowali go dziedzice tamtych czasów, Volmerowie. Od samego początku stał się on ważnym centrum przyciągającym lokalną wspólnotę. Po dwudziestu latach od jego budowy, w 1804 roku, kościół wzbogacono organami, a w 1816 roku w dzwonnicy zawieszono spiżowy dzwon, który dzwoni do dziś.
Hrabia Leonardas Volmeris, opiekun kościoła, w połowie XIX wieku ozdobił świątynię, dając jej niezwykłą urodę. Pięć ołtarzy, konsekrowanych przez biskupów Motiejusa Valančiusa i Merkelisa Giedraitisa, do dziś zachwyca odwiedzających swoją okazałością.
W czasach sowieckich kościół doznał bolesnych strat. W 1963 roku urzędnicy skonfiskowali obraz św. Kazimierza z ołtarza głównego. Ponadto w tym czasie rozebrano stojącą niedaleko kaplicę-mauzoleum Volmerów, która była ważnym symbolem pamięci rodzinnej.
Od odzyskania niepodległości przez Litwę stan kościoła się poprawiał: w czasie duszpasterzowania księdza Vytautasa Skiparisa (1996–2006) wymieniono dach, przemalowano kościół i dzwonnicę. Od 2007 roku odnowiono ołtarze wewnątrz, przemalowano ławki i ściany, co jeszcze bardziej wzmocniło estetyczną atrakcyjność kościoła.
Architektonicznie kościół św. Kazimierza w Vėžaičiai ma formy architektury ludowej z elementami barokowymi. Jego struktura na planie prostokąta, wysoki dach kalenicowy z wieżyczkami nad główną fasadą i prezbiterium oraz drewniana dzwonnica na terenie przykościelnym dają temu kompleksowi szczególny wygląd. W kościele przechowywane są też wartościowe dzieła sztuki, między nimi obraz św. Kazimierza namalowany przez hrabiankę Juzefę Gorskytė.
Na terenie przykościelnym można znaleźć też kilka ważnych miejsc pochówku: pochowani są tu Vytautas Motekaitis, proboszcz w Vėžaičiai od 1972 roku, oraz ksiądz Vytautas Skiparis.
Kościół św. Kazimierza w Vėžaičiai nie jest tylko prostą drewnianą świątynią. Jest to miejsce, w którym żyje historia, w którym każdy zakątek przypomina o wydarzeniach przeszłości i ludziach, którzy przyczynili się do jego przetrwania i pielęgnowania.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Vaizde – medinė bažnyčia ir varpinė. Šventorius aptvertas medine tvorele.
Vėžaičių bažnyčia grafo Kazimiero Volmerio lėšomis pastatyta 1784 m. jo dvaro centre, ant Skinijos upelio skardžio.
Fotografijų albumas, Volmerių giminės, patekęs iš Vėžaičių dvaro. Viršeliai mediniai, aptraukti bordo aksomu, puošti aukso spalvos metalo siūlais siuvinėtais ornamentais, Volmerių monograma, kurią vainikuoja karūna su devyniais rageliais bei užrašu „WIEŽAJCIE WIDOKI Z PARKU”. Albume 39 storo popieriaus lapai, aukso spalvos kraštais su priklijuotomis XIX a. pab. dvaro sodybos vaizdų nuotraukomis.
Grafas Kazimieras de Polenta Volmeris – Gardino pavieto maršalka, LDK tribunolo raštininkas už nuopelnus tarnyboje, 1775 m. Abiejų Tautų Respublikos seimo nutarimu, gavo Vėžaičių dvarą. Volmeriams dvaras priklausė iki pat XX a. ketvirto dešimtmečio vidurio.