O kościele
Kaplica św. Kazimierza w Baubliach jest wyjątkowym i ważnym obiektem religijnym w rejonie kretyńskim, we wsi Baubliai. To nie jest zwykła kaplica – jej historia odzwierciedla wysiłek i zaangażowanie miejscowej wspólnoty.
Kaplica została założona w 1995 r., kiedy dom modlitwy po raz pierwszy otwarto w domu kultury. Z okazji otwarcia, po uroczystej procesji przez całą wieś, przeniesiono się do pomieszczeń byłego przedszkola, które przystosowano do potrzeb wiernych. Było to przede wszystkim zasługą miejscowej mieszkanki – Stasė Liubertytė-Gideikienė. Choć początkowo spotkała się ona z oporem z powodu swojej wcześniejszej działalności w czasach sowieckich, z czasem jej starania zostały docenione i uznane.
Kaplica otrzymała wezwanie św. Kazimierza w 2008 r., z okazji obchodów 550. rocznicy urodzin patrona Litwy. Z tej okazji biskup telszewski Jonas Boruta podarował obraz św. Kazimierza oraz poświęcił specjalnie wykonany dla kaplicy w Baubliach krzyż i tablicę imienną, którą ofiarowali krewni pochodzącego z tych stron rzeźbiarza Rimantas Dauginis. Krzyż autorstwa artysty Rytis Zenkevičius zdobi kaplicę zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.
W 2011 r. watykańska Penitencjaria Apostolska udzieliła kaplicy w Baubliach odpustu zupełnego. Dokument ten, wydany w językach łacińskim i litewskim, wisi w zakrystii kaplicy.
Z biegiem lat kaplica stała się ośrodkiem nie tylko wydarzeń religijnych, lecz także kulturalnych. Na przykład w 2015 r., w weekend święta Žolinė (Wniebowzięcia), obchodzono 20-lecie kaplicy. Podczas uroczystości odprawiono mszę, a po niej wszyscy mogli cieszyć się muzyką fletu i akordeonu.
Jednym ze szczególnych elementów kaplicy jest Krzyż Cierpienia, poświęcony nienarodzonym dzieciom, który poświęcono w 2019 r. Powstanie tego krzyża symbolizuje wieloletnie marzenie, które niespodziewanie się spełniło, gdy artysta R. Zenkevičius wykonywał krzyż z rozgałęzionego drewna.
Kaplica św. Kazimierza w Baubliach jest doskonałym przykładem tego, jak determinacja i wspólne działanie małej wspólnoty mogą stworzyć ważną przestrzeń religijną i kulturalną. To miejsce, w którym spotykają się tradycja, wiara i wspólnotowość.
Kaplica została założona w 1995 r., kiedy dom modlitwy po raz pierwszy otwarto w domu kultury. Z okazji otwarcia, po uroczystej procesji przez całą wieś, przeniesiono się do pomieszczeń byłego przedszkola, które przystosowano do potrzeb wiernych. Było to przede wszystkim zasługą miejscowej mieszkanki – Stasė Liubertytė-Gideikienė. Choć początkowo spotkała się ona z oporem z powodu swojej wcześniejszej działalności w czasach sowieckich, z czasem jej starania zostały docenione i uznane.
Kaplica otrzymała wezwanie św. Kazimierza w 2008 r., z okazji obchodów 550. rocznicy urodzin patrona Litwy. Z tej okazji biskup telszewski Jonas Boruta podarował obraz św. Kazimierza oraz poświęcił specjalnie wykonany dla kaplicy w Baubliach krzyż i tablicę imienną, którą ofiarowali krewni pochodzącego z tych stron rzeźbiarza Rimantas Dauginis. Krzyż autorstwa artysty Rytis Zenkevičius zdobi kaplicę zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.
W 2011 r. watykańska Penitencjaria Apostolska udzieliła kaplicy w Baubliach odpustu zupełnego. Dokument ten, wydany w językach łacińskim i litewskim, wisi w zakrystii kaplicy.
Z biegiem lat kaplica stała się ośrodkiem nie tylko wydarzeń religijnych, lecz także kulturalnych. Na przykład w 2015 r., w weekend święta Žolinė (Wniebowzięcia), obchodzono 20-lecie kaplicy. Podczas uroczystości odprawiono mszę, a po niej wszyscy mogli cieszyć się muzyką fletu i akordeonu.
Jednym ze szczególnych elementów kaplicy jest Krzyż Cierpienia, poświęcony nienarodzonym dzieciom, który poświęcono w 2019 r. Powstanie tego krzyża symbolizuje wieloletnie marzenie, które niespodziewanie się spełniło, gdy artysta R. Zenkevičius wykonywał krzyż z rozgałęzionego drewna.
Kaplica św. Kazimierza w Baubliach jest doskonałym przykładem tego, jak determinacja i wspólne działanie małej wspólnoty mogą stworzyć ważną przestrzeń religijną i kulturalną. To miejsce, w którym spotykają się tradycja, wiara i wspólnotowość.