Ignalinos Švč. Mergelės Marijos Gimimo bažnyčia

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ignalinie to intrygująca świątynia, która przeszła wiele przemian i wyzwań historycznych. Jej historia zaczyna się już na początku XX w., kiedy w 1929 r. w Ignalinie wzniesiono drewnianą kaplicę, należącą do parafii Vidiškės. Właściwe prace budowlane przy kościele rozpoczęły się jednak dopiero w 1938 r. i, niestety, zostały przerwane wraz z wybuchem II wojny światowej.

Po wojnie niedokończony kościół władze rejonowe przejęły na własność i zamieniły w dom kultury i bibliotekę. Dopiero w 1961 r. kościół odzyskał swoją pierwotną funkcję i urządzono go w budynku mieszkalnym. Mimo tego tymczasowego rozwiązania miejscowa wspólnota dążyła do posiadania pełnowartościowego kościoła, dlatego w 1989 r. rozpoczęto budowę nowego murowanego kościoła, zaprojektowanego przez architekta R. Krištapavičiusa i projektanta V. Dineikę. Początek prac poświęcił arcybiskup Julijonas Steponavičius.

Kamień węgielny pod fundamenty nowego kościoła stał się symbolicznym punktem wyjścia, a w 1990 r. oficjalnie utworzono parafię Ignalina. 18 sierpnia 1996 r. poświęcono kaplicę na dolnej kondygnacji budynku, a pod koniec 1999 r. arcybiskup Audrys Juozas Bačkis poświęcił cały kościół.

Pod względem stylu architektonicznego kościół ten cechują rysy modernizmu. Wewnątrz budynku można znaleźć dzieła znanego litewskiego rzeźbiarza Stanislovasa Kuzmy, które nadają świątyni szczególnego ducha i wartość artystyczną.

Historia mówi, że w 1961 r. kościół urządzono w budynku o formie tradycyjnego domu mieszkalnego, z wieżyczką na planie prostokąta i stojącą obok dwusłupową dzwonniczką. Ogrodzenie terenu przykościelnego było proste, drewniane, co również po swojemu oddawało cechy architektury tamtej epoki.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ignalinie to nie tylko świadek religii, ale i historii, którego dynamika i przemiany odzwierciedlają zarówno upór miejscowej wspólnoty, jak i złożone wydarzenia historyczne XX wieku.