O kościele
Kościół św. Michała Archanioła w Nemenčinė to szczególny obiekt o znaczeniu religijnym i kulturowym, położony w rejonie Vilniusa, w Nemenčinė. Jest to budowla w stylu klasycystycznym, wzniesiona z tynkowanego muru w 1855 r. Kościół wyróżnia się nie tylko elegancją architektoniczną, ale i bogatą historią.
Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono jeszcze w 1387 r., gdy Litwa przyjęła chrześcijaństwo, na rozkaz wielkiego księcia Jagiełły. Powstała wówczas parafia otrzymała majątek od innego sławnego władcy Litwy – Witolda Wielkiego. Wczesne dobra kościelne zostały potwierdzone w 1525 r., jednak z powodu różnych nieszczęść i wojen kościół kilkakrotnie doświadczył zniszczenia i odbudowy: wojska moskiewskie zburzyły go w 1655 r., a podczas wojny północnej (do 1706 r.) ponownie spłonął. Mimo to za każdym razem parafianie znajdowali siły, by go odbudować i utrzymać przy życiu.
W latach 1774–1790 proboszczem w Nemenčinė był poeta Adam Naruszewicz, który później został biskupem łuckim. W kolejnych latach miejscowość ta zyskała uwagę i innych znanych osobistości, na przykład przyrodnika Stanisława Bonifacego Jundziłła, który był tu proboszczem w latach 1807–1824. Był on nie tylko księdzem, ale i znanym uczonym oraz profesorem Uniwersytetu w Vilniusie.
W biegu historii kościół przyciągał wielu ludzi różnego pochodzenia i języka. W XIX wieku nabożeństwa odprawiano wyłącznie po polsku, jednak w latach 1892–1895 wikary Mykolas Masiulis zaczął posługiwać się też językiem litewskim. Choć po jego odejściu parafia znów bardziej się spolonizowała, na początku XX wieku wokół Nemenčinė wciąż istniały wsie litewskojęzyczne. Używanie języka litewskiego w kościele przywrócono w 1939 r., gdy Litwa odzyskała Wileńszczyznę.
Kościół niejednokrotnie ucierpiał od pożarów, ostatni raz w 1947 r., po czym w 1950 r. został wyremontowany. Dziś kościół św. Michała Archanioła w Nemenčinė jest nie tylko ośrodkiem życia religijnego, ale i zabytkiem historycznym, świadczącym o wiekach trwającej walce o wiarę i kulturę.
Architektonicznie kościół ma plan prostokątny, jedną wieżę i trzy nawy. Ogrodzenie cmentarza kościelnego wykonano z muru kamiennego, a na samym terenie przykościelnym można znaleźć kaplicę Parczewskich, w której pochowany jest fundator kościoła Aleksander Parczewski.
Wizyta w kościele w Nemenčinė pozwala odczuć nie tylko duchowy spokój, ale i dotknąć bogatej historii Litwy, która odbija się tu w każdym zakątku.
Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono jeszcze w 1387 r., gdy Litwa przyjęła chrześcijaństwo, na rozkaz wielkiego księcia Jagiełły. Powstała wówczas parafia otrzymała majątek od innego sławnego władcy Litwy – Witolda Wielkiego. Wczesne dobra kościelne zostały potwierdzone w 1525 r., jednak z powodu różnych nieszczęść i wojen kościół kilkakrotnie doświadczył zniszczenia i odbudowy: wojska moskiewskie zburzyły go w 1655 r., a podczas wojny północnej (do 1706 r.) ponownie spłonął. Mimo to za każdym razem parafianie znajdowali siły, by go odbudować i utrzymać przy życiu.
W latach 1774–1790 proboszczem w Nemenčinė był poeta Adam Naruszewicz, który później został biskupem łuckim. W kolejnych latach miejscowość ta zyskała uwagę i innych znanych osobistości, na przykład przyrodnika Stanisława Bonifacego Jundziłła, który był tu proboszczem w latach 1807–1824. Był on nie tylko księdzem, ale i znanym uczonym oraz profesorem Uniwersytetu w Vilniusie.
W biegu historii kościół przyciągał wielu ludzi różnego pochodzenia i języka. W XIX wieku nabożeństwa odprawiano wyłącznie po polsku, jednak w latach 1892–1895 wikary Mykolas Masiulis zaczął posługiwać się też językiem litewskim. Choć po jego odejściu parafia znów bardziej się spolonizowała, na początku XX wieku wokół Nemenčinė wciąż istniały wsie litewskojęzyczne. Używanie języka litewskiego w kościele przywrócono w 1939 r., gdy Litwa odzyskała Wileńszczyznę.
Kościół niejednokrotnie ucierpiał od pożarów, ostatni raz w 1947 r., po czym w 1950 r. został wyremontowany. Dziś kościół św. Michała Archanioła w Nemenčinė jest nie tylko ośrodkiem życia religijnego, ale i zabytkiem historycznym, świadczącym o wiekach trwającej walce o wiarę i kulturę.
Architektonicznie kościół ma plan prostokątny, jedną wieżę i trzy nawy. Ogrodzenie cmentarza kościelnego wykonano z muru kamiennego, a na samym terenie przykościelnym można znaleźć kaplicę Parczewskich, w której pochowany jest fundator kościoła Aleksander Parczewski.
Wizyta w kościele w Nemenčinė pozwala odczuć nie tylko duchowy spokój, ale i dotknąć bogatej historii Litwy, która odbija się tu w każdym zakątku.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Nemenčinės Šv. arkangelo Mykolo bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje ir pieštuku revreso viršutinėje dalyje.
Nemenčinės Šv. arkangelo Mykolo bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje, pieštuku reverso viršutinėje dalyje kairėje.