O kościele
Kościół św. Antoniego Padewskiego w Eitminiškės to drewniana świątynia, stojąca w niewielkiej wsi Eitminiškės w rejonie wileńskim. Ten kościół, wzniesiony w 1924 r., znajduje się na prawym brzegu rzeki Nemenčia, w odległości około 9 kilometrów od miasteczka Nemenčinė.
Kościół ma głębokie korzenie historyczne. Eitminiškės już w 1685 r. przydzielono wileńskim misjonarzom, którzy najprawdopodobniej wznieśli pierwszą kaplicę. Niestety władze rosyjskie zamknęły tę kaplicę w 1866 r. Dopiero po wielu latach, w 1922 r., utworzono parafię, a dwa lata później wzniesiono obecny drewniany kościół.
Historia tej świątyni jest ściśle związana z księdzem Ambraziejusem Jakavoniusem, który został mianowany proboszczem w Eitminiškės w 1934 r. Był nie tylko duchownym, lecz również ważnym działaczem litewskiego życia społecznego. Jego życie zakończyło się tragicznie – w kwietniu 1944 r., w czasie Świąt Wielkanocnych, oddział Armii Krajowej wtargnął do jego plebanii, wyprowadził go i zamordował w nieznanym miejscu. Ku pamięci księdza w 1988 r. na terenie przykościelnym postawiono kamień pamiątkowy, którego autorem jest architekt Napalys Kitkauskas.
Pod względem architektonicznym kościół w Eitminiškės jest prosty, lecz zarazem bardzo wyrazisty. Ma plan prostokąta, jest bezwieżowy, a przednia część dachu osłonięta jest podwyższoną ścianą z trójkątnym frontonem. Apsyda jest pięcioboczna, zakrystie niskie i przylegają do głównego budynku. Cały teren otacza kamienne ogrodzenie, nadające temu miejscu szczególny charakter.
Nabożeństwa w tym kościele odprawiane są po polsku, co odzwierciedla skład etniczny okolicy oraz konteksty historyczne. Obok kościoła stoi również niewielka kaplica w Eitminiškės, jeszcze bardziej wzmacniająca sakralną aurę tej świątyni.
Wizyta w kościele św. Antoniego Padewskiego w Eitminiškės to doskonała okazja, by dotknąć litewskiej historii religijnej i podziwiać autentyczną drewnianą architekturę, roztaczającą spokój i duchowość.
Kościół ma głębokie korzenie historyczne. Eitminiškės już w 1685 r. przydzielono wileńskim misjonarzom, którzy najprawdopodobniej wznieśli pierwszą kaplicę. Niestety władze rosyjskie zamknęły tę kaplicę w 1866 r. Dopiero po wielu latach, w 1922 r., utworzono parafię, a dwa lata później wzniesiono obecny drewniany kościół.
Historia tej świątyni jest ściśle związana z księdzem Ambraziejusem Jakavoniusem, który został mianowany proboszczem w Eitminiškės w 1934 r. Był nie tylko duchownym, lecz również ważnym działaczem litewskiego życia społecznego. Jego życie zakończyło się tragicznie – w kwietniu 1944 r., w czasie Świąt Wielkanocnych, oddział Armii Krajowej wtargnął do jego plebanii, wyprowadził go i zamordował w nieznanym miejscu. Ku pamięci księdza w 1988 r. na terenie przykościelnym postawiono kamień pamiątkowy, którego autorem jest architekt Napalys Kitkauskas.
Pod względem architektonicznym kościół w Eitminiškės jest prosty, lecz zarazem bardzo wyrazisty. Ma plan prostokąta, jest bezwieżowy, a przednia część dachu osłonięta jest podwyższoną ścianą z trójkątnym frontonem. Apsyda jest pięcioboczna, zakrystie niskie i przylegają do głównego budynku. Cały teren otacza kamienne ogrodzenie, nadające temu miejscu szczególny charakter.
Nabożeństwa w tym kościele odprawiane są po polsku, co odzwierciedla skład etniczny okolicy oraz konteksty historyczne. Obok kościoła stoi również niewielka kaplica w Eitminiškės, jeszcze bardziej wzmacniająca sakralną aurę tej świątyni.
Wizyta w kościele św. Antoniego Padewskiego w Eitminiškės to doskonała okazja, by dotknąć litewskiej historii religijnej i podziwiać autentyczną drewnianą architekturę, roztaczającą spokój i duchowość.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Eitminiškių Šv. Antano Paduviečio bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje dešinėje, pieštuku reverso viršutinėje dalyje kairėje.