O kościele
Kościół Trójcy Przenajświętszej w Tverečius to wyjątkowa świątynia, położona w miasteczku Tverečius, w rejonie ignalińskim, niedaleko granicy państwowej Litwy z Białorusią. Kościół ten swoją architekturą i historią odzwierciedla różne epoki i przemiany kulturowe.
Pierwszy kościół w Tverečius wzniesiono już w 1501 r. Był to drewniany kościółek, w którym osiedlili się kanonicy regularni pokutujący. Później, w XVII w., możnowładcy Piotr Pac wraz z żoną przyczynili się do utrzymania kościoła, przekazując mu wsie i folwarki. Wojewoda trocki Mikołaj Pac w 1662 r. wzniósł nowy kościół i klasztor, które stały się ważnymi ośrodkami religii i oświaty. Pod koniec XVIII w. działała tu nawet szkoła parafialna, jednak w 1812 r. kościół obrabowali Francuzi, wynosząc sprzęty liturgiczne.
Władze rosyjskie zamknęły klasztor w 1832 r., a w miejsce spalonego kościoła w 1862 r. wzniesiono nowy budynek drewniany. W drugiej połowie XIX w. proboszcz Jonas Burba dbał o organizowanie nabożeństw po litewsku, choć władze carskie utrudniały budowę kościołów murowanych. Mimo przeszkód, w 1906 r. według projektu inżyniera B. Kokijevskisa-Kozėli wzniesiono obecny murowany kościół neogotycki, którego budowę wspierali parafianie oraz proboszcz Antanas Slapšys-Slapšinskas.
Podczas I wojny światowej kościół poniósł spore straty – uszkodzone zostały wieże, które odbudowano do 1925 r. W 1928 r., na mocy zarządzenia arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego, w kościele w Tverečius zaczęto odprawiać nabożeństwa wyłącznie po polsku. Organista Leonas Bielinis, pracujący tu od 1932 r., zbierał miejscowy folklor i pieśni ludowe, przyczyniając się tym samym do zachowania kultury.
Architektura kościoła jest niezwykle imponująca – to budowla neogotycka na planie prostokąta, z dwiema wieżami i niższą apsydą. Wnętrze bazylikowe, podzielone na trzy nawy oddzielone filarami i sklepione. Kamienne ogrodzenie dodatkowo podkreśla piękno i solidność terenu przykościelnego.
Przez długie dziesięciolecia kościół Trójcy Przenajświętszej w Tverečius pozostawał nie tylko domem wiary, ale i ośrodkiem działalności kulturalnej. Historia i architektura tej świątyni świadczą o silnej wspólnocie i jej zdolności do zachowania swoich wartości nawet w najtrudniejszych czasach.
Pierwszy kościół w Tverečius wzniesiono już w 1501 r. Był to drewniany kościółek, w którym osiedlili się kanonicy regularni pokutujący. Później, w XVII w., możnowładcy Piotr Pac wraz z żoną przyczynili się do utrzymania kościoła, przekazując mu wsie i folwarki. Wojewoda trocki Mikołaj Pac w 1662 r. wzniósł nowy kościół i klasztor, które stały się ważnymi ośrodkami religii i oświaty. Pod koniec XVIII w. działała tu nawet szkoła parafialna, jednak w 1812 r. kościół obrabowali Francuzi, wynosząc sprzęty liturgiczne.
Władze rosyjskie zamknęły klasztor w 1832 r., a w miejsce spalonego kościoła w 1862 r. wzniesiono nowy budynek drewniany. W drugiej połowie XIX w. proboszcz Jonas Burba dbał o organizowanie nabożeństw po litewsku, choć władze carskie utrudniały budowę kościołów murowanych. Mimo przeszkód, w 1906 r. według projektu inżyniera B. Kokijevskisa-Kozėli wzniesiono obecny murowany kościół neogotycki, którego budowę wspierali parafianie oraz proboszcz Antanas Slapšys-Slapšinskas.
Podczas I wojny światowej kościół poniósł spore straty – uszkodzone zostały wieże, które odbudowano do 1925 r. W 1928 r., na mocy zarządzenia arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego, w kościele w Tverečius zaczęto odprawiać nabożeństwa wyłącznie po polsku. Organista Leonas Bielinis, pracujący tu od 1932 r., zbierał miejscowy folklor i pieśni ludowe, przyczyniając się tym samym do zachowania kultury.
Architektura kościoła jest niezwykle imponująca – to budowla neogotycka na planie prostokąta, z dwiema wieżami i niższą apsydą. Wnętrze bazylikowe, podzielone na trzy nawy oddzielone filarami i sklepione. Kamienne ogrodzenie dodatkowo podkreśla piękno i solidność terenu przykościelnego.
Przez długie dziesięciolecia kościół Trójcy Przenajświętszej w Tverečius pozostawał nie tylko domem wiary, ale i ośrodkiem działalności kulturalnej. Historia i architektura tej świątyni świadczą o silnej wspólnocie i jej zdolności do zachowania swoich wartości nawet w najtrudniejszych czasach.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Kompozicijoje – Tverečiaus Švč. Trejybės bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje ir pieštuku revreso viršutinėje dalyje.
Kompozicijoje – Tverečiaus Švč. Trejybės bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje ir pieštuku revreso viršutinėje dalyje kairėje.