O kościele
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Nemunaitis to arcydzieło architektury, położone w spokojnym miasteczku Nemunaitis, na prawym brzegu Nemunasu. Ten neogotycki kościół jest nie tylko ważnym ośrodkiem religijnym, lecz i bogatym świadkiem wydarzeń historycznych.
Pierwszy kościół w Nemunaitis wzniesiono już na początku XVII w., gdy Michał i Kazimierz Sapiehowie w latach 1625–1626 założyli tu drewnianą świątynię i parafię. Co ciekawe, Zygmunt Waza, znany król polski i wielki książę litewski, podarował parafii trzy wsie z folwarkiem. Niestety ten pierwszy kościół zniszczyły płomienie wojny z Rosją w 1655 r. Lecz miejscowi ludzie nie opuścili rąk: do 1669 r. wzniesiono nowy, większy kościół, który później, w 1752 r., przebudowano.
Na początku XIX w. los znów nie był łaskawy. W 1831 r. kościół zapalił piorun, lecz wkrótce odbudowano go z sosnowych bali. W tym czasie proboszcz Punkevičius posadził tu duży sad owocowy, który stał się chlubą parafii.
Obecny kościół wzniesiono w 1904 r. z inicjatywy proboszcza Feliksasa Baltuški. Projekt przygotował inżynier Vaclovas Michnevičius. Jest to solidna murowana świątynia z wysoką wieżą i wieżyczkami bocznymi, które nadają jej niepowtarzalny styl neogotycki. Wewnątrz kościół jest trójnawowy, ze sklepionym stropem, który tworzy wrażenie boskiej przestrzeni i spokoju.
Co ciekawe, proboszcz Feliksas Baltuška nie ograniczył się jedynie do budowy kościoła. Wzniósł też plebanię i budynki gospodarcze oraz zaczął organizować litewskie przedstawienia, a w 1916 r. założył kursy nauczycielskie towarzystwa „Rytas”, w ramach których wykształcono 18 nauczycieli.
W 1930 r. do Nemunaitis przybył nowy proboszcz Adalbertas Vaitiekus Želnys, który kontynuował dzieło swojego poprzednika: wzniósł przytułek z salą parafialną, wyremontował kościół i urządził grotę lurdzką na terenie przykościelnym. Proboszcz dbał też o duchowe dobro mieszkańców miasteczka, jednak jego życie zmąciło zesłanie na Syberię za związki z partyzantami. Na szczęście po dziesięciu latach zesłany duchowny wrócił na Litwę w 1956 r.
Teren przykościelny otoczony jest ogrodzeniem z bramami w formie łuku i kapliczkami słupowymi, co jeszcze bardziej podkreśla jego wartość historyczną i artystyczną. Przy kościele można zobaczyć pomnik na terenie przykościelnym oraz inne obiekty historyczne, przypominające o minionych wydarzeniach i determinacji ludzi, by zachować swoją wiarę i kulturę.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Nemunaitis jest nie tylko domem modlitwy, lecz i żywym świadkiem historii, osobistą częścią dziejów miejscowej społeczności i całej religijnej oraz kulturalnej historii Litwy.
Pierwszy kościół w Nemunaitis wzniesiono już na początku XVII w., gdy Michał i Kazimierz Sapiehowie w latach 1625–1626 założyli tu drewnianą świątynię i parafię. Co ciekawe, Zygmunt Waza, znany król polski i wielki książę litewski, podarował parafii trzy wsie z folwarkiem. Niestety ten pierwszy kościół zniszczyły płomienie wojny z Rosją w 1655 r. Lecz miejscowi ludzie nie opuścili rąk: do 1669 r. wzniesiono nowy, większy kościół, który później, w 1752 r., przebudowano.
Na początku XIX w. los znów nie był łaskawy. W 1831 r. kościół zapalił piorun, lecz wkrótce odbudowano go z sosnowych bali. W tym czasie proboszcz Punkevičius posadził tu duży sad owocowy, który stał się chlubą parafii.
Obecny kościół wzniesiono w 1904 r. z inicjatywy proboszcza Feliksasa Baltuški. Projekt przygotował inżynier Vaclovas Michnevičius. Jest to solidna murowana świątynia z wysoką wieżą i wieżyczkami bocznymi, które nadają jej niepowtarzalny styl neogotycki. Wewnątrz kościół jest trójnawowy, ze sklepionym stropem, który tworzy wrażenie boskiej przestrzeni i spokoju.
Co ciekawe, proboszcz Feliksas Baltuška nie ograniczył się jedynie do budowy kościoła. Wzniósł też plebanię i budynki gospodarcze oraz zaczął organizować litewskie przedstawienia, a w 1916 r. założył kursy nauczycielskie towarzystwa „Rytas”, w ramach których wykształcono 18 nauczycieli.
W 1930 r. do Nemunaitis przybył nowy proboszcz Adalbertas Vaitiekus Želnys, który kontynuował dzieło swojego poprzednika: wzniósł przytułek z salą parafialną, wyremontował kościół i urządził grotę lurdzką na terenie przykościelnym. Proboszcz dbał też o duchowe dobro mieszkańców miasteczka, jednak jego życie zmąciło zesłanie na Syberię za związki z partyzantami. Na szczęście po dziesięciu latach zesłany duchowny wrócił na Litwę w 1956 r.
Teren przykościelny otoczony jest ogrodzeniem z bramami w formie łuku i kapliczkami słupowymi, co jeszcze bardziej podkreśla jego wartość historyczną i artystyczną. Przy kościele można zobaczyć pomnik na terenie przykościelnym oraz inne obiekty historyczne, przypominające o minionych wydarzeniach i determinacji ludzi, by zachować swoją wiarę i kulturę.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Nemunaitis jest nie tylko domem modlitwy, lecz i żywym świadkiem historii, osobistą częścią dziejów miejscowej społeczności i całej religijnej oraz kulturalnej historii Litwy.
Galeria i zasoby
