LT EN PL
Dekanat Kaišiadorys

Paparčių Šv. vyskupo Stanislovo ir Šv. Pranciškaus Asyžiečio bažnyčia

Wybudowany 1916 Wiek 110 l. Współrz. 54.9112, 24.7222
Widok 360° Wikipedia

O kościele

Kościół św. biskupa Stanisława i św. Franciszka z Asyżu w Paparčiach to niezwykły zabytek kultury Litwy, położony w spokojnej okolicy wsi Paparčiai, w rejonie Kaišiadorys. Ta drewniana budowla, wzniesiona w 1916 roku, zachowuje magiczną aurę baroku z elementami gotyku.

Choć obecny kościół powstał na początku XX w., jego historia sięga znacznie głębiej. Pierwszy kościół powstał tu przed 1522 rokiem, jednak w drugiej połowie XVI w. przejęli go ewangelicy reformowani. Dopiero w 1614 roku został zwrócony katolikom. Podskarbi WKL Stanisław Beinart w 1649 roku założył w Paparčiach klasztor dominikanów i podarował mu kilka folwarków. Dominikanie zajmowali się sprawami duchowymi i świeckimi miejscowej społeczności – między innymi założyli szkołę początkową i stworzyli pokaźną bibliotekę, liczącą aż 1072 tomy.

XIX wiek przyniósł wielkie próby. W 1812 roku kościół i klasztor zostały splądrowane przez wojska Napoleona, a w 1864 roku władze carskie zamknęły klasztor i zakwaterowały w nim rosyjskich żołnierzy. Wówczas znaleziono i skonfiskowano około 6000 książek. W 1890 roku klasztor i kościół zostały rozebrane, a do dziś dotrwały jedynie murowana kaplica w Paparčiach oraz brama klasztorna.

Na początku XX w. z inicjatywy księdza Jurgisa Zimkusa rozpoczęto budowę nowego kościoła. W 1916 roku wzniesiony drewniany kościół stał się nowym ośrodkiem parafii. Niestety historia nadal nie szczędziła prób: w 1919 roku polscy żołnierze obrabowali proboszcza i zamordowali jego gospodynię, jednak wspólnota zdołała się podnieść i wyremontować kościół po drugiej wojnie światowej.

Pod względem architektonicznym kościół wyróżnia się prostokątnym planem i pojedynczą wieżą, która dopełnia harmonijnej całości. Wewnątrz kościół podzielony jest na trzy nawy, oddzielone rzędami okrągłych kolumn, które nadają wnętrzu poczucie przestrzeni i światła. Na cmentarzu obok kościoła można zobaczyć drewniany krzyż z kapliczką, przypominające o pobożności i tradycjach minionych pokoleń.

Odwiedzając ten kościół, będzie można nie tylko podziwiać jego architekturę, ale też poczuć trwającą wieki duchową historię, której strzegą mury i ludzie tego miejsca.

Galeria i zasoby

Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.