O kościele
Mały Kościół Zmartwychwstania Chrystusa w Kaunasie, znajdujący się w zielonej dzielnicy Žaliakalnis, ma bogatą i ciekawą historię. Ta niewielka, lecz ważna świątynia jest drugą pod względem znaczenia w parafii Zmartwychwstania Chrystusa, której głównym ośrodkiem jest imponująca Bazylika Zmartwychwstania Chrystusa.
Mały kościół zbudowano w 1923 r. jako świątynię tymczasową, jeszcze przed rozpoczęciem budowy wielkiego kościoła Zmartwychwstania Chrystusa. W tamtych czasach na Litwie trwał kryzys finansowy, dlatego projekt okazałego kościoła trzeba było odłożyć, i właśnie z tego powodu zdecydowano się na budowę tymczasowego drewnianego kościółka. Była to niezwykle ważna decyzja, ponieważ mieszkańcy Žaliakalnis potrzebowali nowej przestrzeni duchowej.
Pierwszy tymczasowy kościół wzniesiono ze starych bali i poświęcono we wrześniu 1923 r. Choć był skromny i prosty, z jednym tylko ołtarzem głównym, szybko stał się bardzo popularny wśród wiernych, którzy w niedziele często musieli stać na zewnątrz, ponieważ nie wszyscy mieścili się w środku.
Gdy w 1927 r. rektorem został ksiądz Feliksas Kapočius, rozpoczęto budowę drugiego tymczasowego kościoła. Nowy budynek poświęcono w grudniu 1928 r. i wyróżniał się drewnianą konstrukcją szkieletową z murem ceglanym. Z czasem, z inicjatywy inżyniera Karolisa Reisonasa, kościół zrekonstruowano i obmurowano, dzięki czemu uzyskał obecną formę pseudobazyliki.
W czasach sowieckich, gdy wielki kościół Zmartwychwstania został zamknięty i zamieniony w magazyn, Mały kościół stał się główną świątynią parafii. Pozostał otwarty przez cały okres okupacji i służył jako bezpieczne schronienie dla wiernych w czasach prześladowań.
Po zakończeniu sowieckiej okupacji, w 2004 r., główne życie parafialne przeniosło się do odbudowanego wielkiego kościoła Zmartwychwstania. Jednak Mały kościół nie został zapomniany. W 2006 r. przeprowadzono kapitalny remont, podczas którego odnowiono ściany, podłogi, okna, instalację elektryczną i inne elementy. Zachowano i odtworzono oryginalne wnętrze oraz elewację, nadając kościołowi autentyczności.
Wewnątrz kościoła znajduje się pięć iluzjonistycznych ołtarzy namalowanych przez Vytautasa Bičiūnasa około 1933 r., które tworzą wyjątkową atmosferę w domu modlitwy. Zespół witraży, stworzony przez Stasysa Ušinskasa, jest głównym elementem dekoracyjnym wnętrza kościoła. Na terenie przykościelnym znajdują się także groby byłych proboszczów – biskupa Romualdasa Krikščiūnasa i altarysty Vaclovasa Aleksandravičiusa.
Dziś Mały Kościół Zmartwychwstania Chrystusa w Kaunasie uznawany jest za zabytek architektury i historii o znaczeniu regionalnym. To miejsce, w którym można zanurzyć się w spokoju i zadumie, przypomnieć sobie złożoną historię Litwy i poczuć siłę wiary, która pomogła przetrwać najtrudniejsze czasy.
Mały kościół zbudowano w 1923 r. jako świątynię tymczasową, jeszcze przed rozpoczęciem budowy wielkiego kościoła Zmartwychwstania Chrystusa. W tamtych czasach na Litwie trwał kryzys finansowy, dlatego projekt okazałego kościoła trzeba było odłożyć, i właśnie z tego powodu zdecydowano się na budowę tymczasowego drewnianego kościółka. Była to niezwykle ważna decyzja, ponieważ mieszkańcy Žaliakalnis potrzebowali nowej przestrzeni duchowej.
Pierwszy tymczasowy kościół wzniesiono ze starych bali i poświęcono we wrześniu 1923 r. Choć był skromny i prosty, z jednym tylko ołtarzem głównym, szybko stał się bardzo popularny wśród wiernych, którzy w niedziele często musieli stać na zewnątrz, ponieważ nie wszyscy mieścili się w środku.
Gdy w 1927 r. rektorem został ksiądz Feliksas Kapočius, rozpoczęto budowę drugiego tymczasowego kościoła. Nowy budynek poświęcono w grudniu 1928 r. i wyróżniał się drewnianą konstrukcją szkieletową z murem ceglanym. Z czasem, z inicjatywy inżyniera Karolisa Reisonasa, kościół zrekonstruowano i obmurowano, dzięki czemu uzyskał obecną formę pseudobazyliki.
W czasach sowieckich, gdy wielki kościół Zmartwychwstania został zamknięty i zamieniony w magazyn, Mały kościół stał się główną świątynią parafii. Pozostał otwarty przez cały okres okupacji i służył jako bezpieczne schronienie dla wiernych w czasach prześladowań.
Po zakończeniu sowieckiej okupacji, w 2004 r., główne życie parafialne przeniosło się do odbudowanego wielkiego kościoła Zmartwychwstania. Jednak Mały kościół nie został zapomniany. W 2006 r. przeprowadzono kapitalny remont, podczas którego odnowiono ściany, podłogi, okna, instalację elektryczną i inne elementy. Zachowano i odtworzono oryginalne wnętrze oraz elewację, nadając kościołowi autentyczności.
Wewnątrz kościoła znajduje się pięć iluzjonistycznych ołtarzy namalowanych przez Vytautasa Bičiūnasa około 1933 r., które tworzą wyjątkową atmosferę w domu modlitwy. Zespół witraży, stworzony przez Stasysa Ušinskasa, jest głównym elementem dekoracyjnym wnętrza kościoła. Na terenie przykościelnym znajdują się także groby byłych proboszczów – biskupa Romualdasa Krikščiūnasa i altarysty Vaclovasa Aleksandravičiusa.
Dziś Mały Kościół Zmartwychwstania Chrystusa w Kaunasie uznawany jest za zabytek architektury i historii o znaczeniu regionalnym. To miejsce, w którym można zanurzyć się w spokoju i zadumie, przypomnieć sobie złożoną historię Litwy i poczuć siłę wiary, która pomogła przetrwać najtrudniejsze czasy.